تسلط بر هنر ترانهسرایی گروهی
بسیاری از مردم سالهای ابتدایی که مهارت ترانهسرایی را فرا میگیرند، به صورت شخصی ترانهسرایی میکنند و نمیتوانند این کار را با با مشارکت و همکاری دیگران انجام دهند.
این افراد وقتی برای اولین بار با همکاری شخص دیگری ترانهسرایی میکنند تازه متوجه ضعفهای بزرگ خود میشوند. فقط کافیست این روند جذاب، پر تکنیک و پیچیده را از نزدیک ببینید. آن وقت شما هم عاشق ترانهسرایی گروهی خواهید شد.
Benjamin Samama دانشآموخته دانشگاه موسیقی برکلی در این باره میگوید:
“بزرگترین چیزی که به او در کسب مهارت و تجربه در ترانهسرایی کمک کرده، جلسات ترانهسرایی گروهی یا همنوایی بوده است. این جلسات فوقالعاده چه با موزیسینهای مبتدی و چه با برندگان جایزه گرمی، همیشه به من چیزهای جدیدی اضافه کرده و من همواره درسهای ارزشمندی از جلسات همنوایی آموختهام. این جلسات به من کمک کردند تا بهتر بتوانم روی موضوعات مختلف تمرکز کنم، تصمیمات هوشمندانه بگیرم و تمرین صبر کنم.”
حتما تا الان متوجه شدهاید… بحث اصلی ما در این مقاله نسبتا کوتاه، صحبت در مورد هنر ترانهسرایی و ارائه ۳ راهکار برای یادگیری و تسلط بر این هنر جذاب است. با ما همراه باشید…
با سایر ترانهسرایان گروه، تعامل و ارتباطات قوی داشته باشید.
صنعت موسیقی هم مانند سایر صنایع که در آنها خلاقیت حرف اول را میزند، روابط عمومی و ارتباطات اجتماعی از اهمیت ویژهای برخوردارند.
در این گونه صنایع، اگر استعداد دارید اما آدم سرد و درونگرایی هستید، بهتر است بیخیال این حرفه شوید! اگر به دلیل عدم علاقهتان به ترانه سایر ترانهسرایان به آنان توهین کردهاید، انتظار نداشته باشید که دوباره بتوانید با آنان همکاری کنید.
شاید مهمترین قانون نانوشته در صنعت موسیقی این باشد که به هیچکس “نه” نگوئید. میتوانید به جای نه گفتن به دیگران، به آنها بگوئید “بله؛ البته …” در حقیقت مهم نیست آهنگی که امروز مینویسید، بهترین باشد. چیزی که مهم است این است که با سایر ترانهسرایان گروه، ارتباطات مؤثر و عمیقی داشته باشید. شما برای به دست آوردن تجارب ارزشمند به آنان نیاز دارید. به خاطر یک قطعه موسیقی همه چیز را خراب نکنید چون اصلا ارزشش را ندارد.
اگر میخواهید انتقاد کنید، حداقل دلیل خوبی برای این کار داشته باشید.
اگر با سایر ترانهسرایان گروه راحت هستید و بدون دلخوری میتوانید از ایدههای آنان انتقاد کنید، حداقل برای انتقاد خود، دلیل خوب و مناسبی داشته باشید.
هرگز چیزی را مستقیما به آنان نگوئید. به عنوان مثال، اگر قطعه گروهخوانی که آنها نوشتند چندان چنگی به دل نمیزند، لازم نیست عینا همین جمله را به آنان بگوئید. به جای این لحن بد، میتوانید با لحن ملایم و با مهربانی به آنان بگوئید: “من فکر میکنم قسمت گروهخوانی میتواند بسیار بهتر از این باشد.
بیائید یک بار دیگر تلاش کنیم و این قسمت را دوباره بنویسیم.” یا مثلا اگر ترانهای که نوشتهاند به طور کلی جذابیت چندانی ندارد، همین موضوع را به شکلی روان و با کمال احترام با آنان در میان بگذارید. مثلا میتوانید بگوئید: “من فکر میکنم شعر ما آن طور که میخواهیم، روی مخاطب تأثیر نمیگذارد. بیائید کمی فکر کنیم و همین شعر را به گونه دیگری تنظیم کنیم و دوباره از نو بنویسیم.”
همیشه برای جلسات همنوایی آماده باشید. (به ویژه اگر با ترانهسرایان گروه، تازهکار هستند)
وقتی میخواهید به یک جلسه همنوایی بروید، از قبل در مورد ملودی، ایده کلی، آهنگی که به آن علاقه دارید و به طور کلی هر چیزی که به بروز و ظهور خلاقیت شما کمک میکند، فکر کنید. تفکر در مورد این موضوعات و آماده بودن برای این جلسات، سرعت پیشرفت شما را به طور چشمگیری افزایش میدهد.
هیچ چیز بدتر از این نیست که جلسه را بدون هیچ ایده اولیهای از صفر شروع کنید. اگر ترانهسرایان، تازهکار هم باشند، این فرایند، کسلکنندهتر خواهد بود. ایدههایی که وارد جلسه همنوایی میکنید، به درک شما توسط سایر ترانهسرایان کمک شایانی میکند.
به بیان دیگر، آنها با دیدن و شنیدن ایدههای شما بهتر میتوانند با سبک موسیقیتان، اشعار مورد علاقهتان و همچنین احساسات و جهانبینی شما آشنا شوند.
به عنوان آخرین نکته، مهمترین و اصلیترین چیزی که باید سرلوحه کارتان قرار دهید، رفتار محترمانه با سایر ترانهسرایان(و دیگر افرادی که با آنها کار میکنید) است. بدانید که آنها هم مثل شما موزیسینهای زحمتکشی هستند. بنابراین برای آنها بسیار احترام و ارزش قائل شوید.
یک قانون کلی وجود دارد و آن هم این است که همیشه سعی کنید دانش و تجربیاتتان را با سایر ترانهسرایان گروه به اشتراک بگذارید و تا جایی که میتوانید، به آنها چیزهای جدید بیاموزید. سعی کنید وقتی با آنها خداحافظی میکنید، نسبت به وقتی که با آنها آشنا شده بودید، پیشرفت کرده باشند و تجربیات جدیدی از شما یاد گرفته باشند.
اگر میخواهید انتقاد کنید، حداقل دلیل خوبی برای این کار داشته باشید.