۵ اشتباه آشکار در تولید پادکست و نحوه جلوگیری از آن‌ها

پادکست یکی از گونه‌های هنری‌ست که از گذشته‌های دور وجود داشته و روزبه‌روز به محبوبیت آن افزوده می‌شود. طبق داده‌های پایگاه Podcast Insights ، تا اکتبر سال ۲۰۲۰ ، بیش از ۱.۵ میلیون پادکست در قالب ۳۴ میلیون اپیزود تولید و منتشر شده. پیشرفت و محبوبیت پادکست‌ها به‌حدی است که هرگاه آمار جدیدی منتشر می‌شود، می‌بینیم این اعداد بسیار افزایش یافته‌اند.

از این‌ها گذشته، اگرچه در دنیای پادکست، افراد حرفه‌ای و تأثیرگذار زیادی مانند The Joe Rogan Experience وجود دارند اما سهم بزرگی از پادکست‌های تولید شده مربوط به افراد مبتدی و علاقه‌مندان تازه‌کار تولید پادکست است. خوش‌بختانه/متأسفانه ما انسان‌ها گوش دقیقی داریم و اشتباهات و نقص‌های صوتی را به‌سرعت تشخیص می‌دهیم.

بنابراین اگر یک آهنگ یا پادکست مشکل صوتی داشته باشد، سریع متوجه می‌شویم اما گاهی اوقات خطاها و اشتباهات، از جنس دیگری هستند و شاید خیلی واضح و قابل لمس نباشند. در این مقاله می‌خواهیم ضمن بررسی برخی از این اشتباهات آشکار، راه حل مناسب برای پیش‌گیری از وقوع آن‌ها را با هم مرور کنیم. با ما همراه باشید…

نداشتن متن نریشن یا عدم پیروی از آن

یکی از بزرگ‌ترین و مضحک‌ترین خطاهای یک پادکستر مبتدی، بی‌برنامگی و ضبط بداهه است! این را به‌خاطر داشته باشید: تا زمانی که در تبلیغات یک محصول/سرویس، حرفه‌ای نشده باشید، نمی‌توانید به‌صورت بداهه چیزی را ضبط کنید. در چنین شرایطی، داشتن یک متن نریشن کاملا ضروری است. اگر فکر می‌کنید قدرت تصمیم‌گیری بالایی دارید، باز هم برای داشتن یک پادکست ساختارمند و منظم، به یک نقشه راه مدون نیاز خواهید داشت. برای دست‌یابی به این امر، روش‌های گوناگونی وجود دارد.

به‌عنوان مثال، بعضی افراد متن‌شان را دقیق و با جزئیات بالا یادداشت می‌کنند. این شیوه برای کسانی که می‌خواهند شمرده‌شمرده صحبت کنند یا مطلب پیچیده و خاصی را به مخاطب انتقال دهند، بسیار مناسب و ایده‌آل به نظر می‌رسد. تنها نقطه ضعف این روش، طولانی شدن متون و خستگی مخاطب است. همین امر می‌تواند تأثیرگذاری محتوا و پادکست شما را به‌شدت کاهش دهد.

ما راه انعطاف‌پذیرتری سراغ داریم و آن هم نوشتن نریشن به‌صورت اپیزود است. در این روش، شما همان متن قبلی را به چند بولت جداگانه اما وابسته تقسیم می‌کنید. با انجام این کار، می‌توانید تمام مطالبی که می‌خواستید را به‌شکل جذاب‌تر و قابل انعطاف‌تری در پادکست‌تان قرار دهید. یکی دیگر از مزیت‌های این روش، برقراری ارتباط مؤثر و عمیق با مخاطب است.

فی‌الواقع با ارائه مطالب در چند بخش جداگانه(اما وابسته) ، کاراکتر هنری و شخصی شما، بیشتر برای مخاطب آشکار می‌شود. این امر می‌تواند محبوبیت شما و پادکست‌تان را به‌شدت افزایش داده و بدین ترتیب موجب درخشیدن شما و پادکست‌تان شود.

ویرایش نکردن پادکست

عجیب است که بسیاری از هنرمندانِ بعضا حرفه‌ای تصور می‌کنند ویرایش یک اثر هنری، نشانه ضعف است! اتفاقا برای تولید یک پادکست باکیفیت و جذاب، باید حتما آن را ویرایش کنید. Edit به شما این امکان را می‌دهد تا با Trim کردن فایل صوتی ضبط شده، قسمت‌های مفید آن را جدا کرده و در نتیجه اثرگذاری پادکست را افزایش دهید. فی‌الواقع با ویرایش پادکست، شما یک بار دیگر اثر هنری خود را مرور می‌کنید.

این کار به شما کمک می‌کند تا از انتقال صحیح محتوا و روان بودن نریشن، مطمئن شوید. از این‌ها گذشته، تمام جلوه‌های صوتی، Transition ها، موزیک و… در مرحله Edit به پادکست اضافه می‌شوند. همچنین در این مرحله ما نویزها و اصوات ناخواسته اضافه را از پادکست‌مان حذف می‌کنیم. همان‌طور که می‌دانید، امروزه برای ویرایش کلی آثار صوتی، از ورک‌استیشن‌هایی مانند Pro Tools ، Cubase یا Studio One استفاده می‌کنند.

افزون بر این، معمولا برای اعمال افکت‌هایی مانند De-Esser و… از پلاگین‌هایی نظیر iZotope RX که برای این منظور طراحی شده‌اند استفاده می‌شود.

وقتی پای فایل‌های صوتی «دیجیتال» به میان می‌آید، حفظ نظم و ترتیب در کار با این نوع فایل‌ها بسیار ضروری خواهد بود. پادکست هم نوعی فایل صوتی دیجیتال است. بنابراین برای ویرایش پادکست [و هر فایل دیجیتالی دیگر] باید ضمن مرتب کردن و پوشه‌بندی فایل‌ها، از نام مناسب برای آن‌ها استفاده کنید.

علاوه بر این‌ها، بهتر است هنگام ضبط/ویرایش پادکست، اصوات گوناگون(دیالوگ، نریشن، موزیک، افکت و…) در لاین‌های جداگانه ضبط/ویرایش شوند. از این گذشته، اگر به‌صورت گروهی روی یک پادکست کار می‌کنید، جدا کردن لاین هر یک از هم‌کاران(صدابردار، تنظیم کننده و…) می‌تواند سرعت ویرایش کار را بسیار افزایش دهد.

استفاده نکردن از تکنیک‌های مناسب هنگام ضبط

میکروفن، کانال اصلی ارتباط شما و شنوندگان است. بنابراین داشتن یک میکروفن خوب و استفاده از تکینک‌های منحصربه‌فرد میکروفن‌گذاری می‌تواند کیفیت پادکست شما را از این رو به آن رو کند. حتی اگر شما بهترین محتوا را هم آماده کنید، مادامی که کیفیت صدا مطلوب نباشد، مخاطب چندان زیادی نخواهید داشت.

تاکنون فکر کرده‌اید مقصود ما از «تکنیک‌های مربوط به میکروفن» دقیقا چیست؟ قبل از آن‌که بخواهیم این مبحث را تشریح کنیم، باید مطمئن شویم که صدای ما ولوم مناسبی داشته باشد. درک این مسئله واقعا ساده است؛ اگر سطح(ولوم) صدا بیش از حد پائین باشد، نویز افزایش می‌یابد و اگر سطح(ولوم) صدا بیش از حد بالا باشد، ما شاهد کلیپ‌ها و دستورت‌ها خواهیم بود.

برای دست‌یابی به یک صدای خوب، توصیه می‌کنیم میزان امپلیتیود صدا را بین -12dBFS و -10dBFS تنظیم نمائید.

هنگام ضبط پادکست، اولین تکنیک و نکته‌ای که باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشید، نزدیکی میکروفن به منبع صوتی است. رعایت این موضوع به‌ویژه هنگام استفاده از میکروفن‌های با الگوی ضبط کاردیود مانند Shure SM7B ، Electro-Voice RE20 یا PreSonus PD-70 بسیار مهم خواهد بود. به‌عنوان مثال، اگر میکروفن را بیش از حد به دهان‌تان نزدیک کنید، صدای شما به‌شکل پر و اصطلاحا “چاق” ضبط می‌شود.

در این‌گونه اصوات، فرکانس‌های پائین بسیار برجسته هستند. حال اگر میکروفن را با فاصله زیادی نسبت به دهان‌تان قرار دهید، دقیقا عکس مورد اول اتفاق می‌افتد. یعنی صدای شما ضعیف یا اصطلاحا “لاغر” می‌شود. در این‌گونه اصوات، فرکانس‌های بالا بسیار خودنمایی می‌کنند. به طور کلی، فاصله میکروفن تا منبع صوتی باید به‌گونه‌ای باشد که تمام اصوات(زیر و بم) به یک شکل ضبط شوند.

یک فاصله مناسب، علاوه بر آن که صدای خوبی به شما می‌دهد، حس نزدیکی و صمیمیت را به مخاطبان منتقل می‌کند. به هر حال یافتن موقعیت مناسب میکروفن کمی زمان‌بر و سخت است اما با تهیه تجهیزاتی مانند بوم آرم می‌توانید این کار را به‌شکل ساده‌تری انجام دهید.

نکته بعدی که باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشید، سطح(ولوم) صدای خودتان است. این مورد را با فاصله میکروفن اشتباه نگیرید! بهترین قانون برای دست‌یابی به یک صدای «مناسب» ، اجتناب از افراط و تفریط است. به عبارت دیگر، هنگام ضبط پادکست، نه باید داد بزنید و نه باید درگوشی صحبت کنید! اگر بخواهیم خلاصه بگوئیم، شما باید همیشه سطح صدایتان را تقریبا ثابت نگه دارید.

برای انجام این کار، شاید لازم باشد در طول اجرا، سطح صدایتان را بارها افزایش یا کاهش دهید. قبل از هر چیز، مراقب فاصله‌تان تا میکروفن باشید. اگر می‌خواهید صدایتان را بلند کنید، کمی از میکروفن فاصله بگیرید و اگر می‌خواهید آرام‌تر صحبت کنید، فاصله‌تان تا میکروفن را کاهش دهید.

البته تکنیک‌های مربوط به میکروفن واقعا زیادند و ما در این مقاله، اصلی‌ترین آن‌ها را بیان کردیم اما با رعایت همین تکنیک‌ها می‌توانید صدای بسیار تمیز و شفافی داشته باشید.

استفاده نکردن از پاپ فیلتر و De-Esser

در بین تمام اصوات اضافه‌ای که می‌توانند پادکست شما را خراب کنند، حروف صدادار آزاردهنده‌ترین مورد است. وقتی حروف صدادار مانند ت، ب، پ و… را تلفظ می‌کنیم، حجم زیادی از هوا و فرکانس‌های بم به‌صورت ناگهانی با دیافراگم میکروفن برخورد می‌کند و باعث ایجاد اصوات بم و آزاردهنده می‌شود. آسان‌ترین راه برای حذف این اصوات، نصب یک پاپ فیلتر روی میکروفن است.

همان‌طور که مقادیر زیاد اصوات بم(فرکانس‌های پائین) می‌تواند پادکست را خراب کند، مقادیر زیاد اصوات زیر(فرکانس‌های بالا) مانند ز، ژ، س، ش و… نیز پتانسیل قابل توجهی برای خراب کردن پادکست دارند 🙁 متأسفانه تقویت این قبیل اصوات، صدای نهایی را بسیار ناخوشایند می‌کنند.

برای از بین بردن این اصوات ناگهانی، به De-Esser نیاز خواهید داشت. خوش‌بختانه امروزه برای برطرف نمودن اصوات اضافه از پادکست می‌توانید از یک یونیت سخت‌افزاری یا پلاگین‌های دقیق و پیشرفته نرم‌افزاری مانند FabFilter Pro-DS یا Waves Sibilance استفاده نمائید. در مورد De-Esser ها، تفاوت چندانی بین نسخه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری وجود ندارد و هر دو خروجی رضایت‌بخشی را تولید خواهند کرد.

نکته: اگر شناخت کافی نسبت به حروف صدادار ندارید، می‌توانید انگشت‌تان را مقابل دهان‌تان قرار دهید و این حروف را ادا کنید. به‌عنوان مثال، با خوانش جمله “Peter Piper Picked A Peck Of Pickled Peppers.” به‌خوبی می‌توانید حجم هوا و اصوات ناگهانی حاصل از ادای این حروف را درک کنید. اگر با ادای این حروف، هوای ناگهانی را روی انگشت‌تان حس کردید، بدانید که میکروفن هم دقیقا همین هوا را ضبط می‌کند!

سعی کنید جمله بالا را بدون فشار هوا ادا کنید. اگر موفق به انجام این کار شدید، پس مشکل را از ریشه حل کرده‌اید و دیگر هنگام ضبط هم مشکلی نخواهید داشت 🙂

عدم برنامه‌ریزی برای انتشار پادکست‌ها

آخرین و [شاید] بزرگ‌ترین اشتباه پادکسترها، عدم حفظ ثبات باشد. این خطا تقریبا غیرقابل بخشش و بسیار آزاردهنده است. این را فراموش نکنید که وقت شنونده‌ها ارزش‌مند است و وقتی یک شنونده شما را Subscribe می‌کند، انتظار دارد همه چیز طبق برنامه پیش برود. بنابراین اولین کاری که برای حفظ ثبات پادکست‌تان باید انجام دهید، انتشار پادکست‌ها طبق یک برنامه قابل پیش‌بینی است.

به عبارت دیگر، یک برنامه زمانی ایجاد کنید و به آن پایبند باشید. مهم‌ترین نکته، حفظ ثبات است. بگذارید برای مثال، اگر به هر دلیل مانند پهنای باند و… ، نمی‌توانید هر هفته یک اپیزود باکیفیت ارائه دهید، می‌توانید آن را ۲ هفته یا ماهی یک بار منتشر کنید. یا مثلا اگر قرار است برنامه زمانی انتشار پادکست تغییر کند، حتما شنوندگان را در جریان بگذارید. این اصلا خوب نیست که شنوندگان همیشه پی‌گیر انتشار اپیزود بعدی باشند!

نکته: موضوع بعدی که حتما باید به آن توجه کنید، وفادار ماندن به ژانری که از اول انتخاب کردید است. اگر می‌خواهید شنونده واقعی [و وفادار] پرورش دهید، باید یک ژانر یا موضوع مشخص را انتخاب کرده و مطالب و محتوایتان را حول همان موضوع تولید و منتشر نمائید. به‌عنوان نمونه، اگر می‌خواهید درباره گیتار صحبت کنید، مسلما باید مطالبی را در مورد انواع گیتارها، آمپ‌ها، پدال‌ها و مواردی از این دست ارائه دهید.

به هر حال شنوندگان اگر بدانند که پادکست شما مطالب مورد علاقه آنان را در یک زمان‌بندی معین و مشخص ارائه می‌دهد، حتما شما را Subscribe خواهند کرد 🙂