می توان عمری را صرف مطالعه راجع به ضبط صدا کرد، اما اکثر ما می خواهیم هرچه سریع تر اطلاعات لازمه در رابطه با این موضوع را بدست بیاوریم. اگر شما هم جزو این دسته هستید، در این مقاله 20 نکته ی کوتاه را با شما در میان خواهیم گذاشت تا بتوانید وکال، ساز یا دیگر صداها را به صورت حرفه ای ضبط کنید.
۱- همیشه روی کانال ورودی، هدروم کافی باقی بگذارید تا جا برای صداهای بلند غیر منتظره (مثلا ضربه های شدید snare، زمان هایی که وکالیست ها زیادی به میکروفن نزدیک می شود و...) داشته باشید و حتما سعی کنید پیک ها را حداقل پایین تر از 6dBFS نگه دارید. کمی بالا آمدن نویز فلور در ازای جلوگیری از بوجود آمدن کلیپ ها معامله ی کاملا معقولی بنظر می رسد.
۲- استریو یا مونو؟ فقط به این خاطر که می توانید صداها را به صورت استریو ضبط کنید دلیل نمی شود این کار را انجام دهید. به این فکر کنید که می خواهید صدایتان به چه شکلی در میکس نهایی بنشیند. آیا نیاز دارید گیتار آکوستیکی که فقط یک پارت ریتم است استریو باشد؟
۳- اگر کاری انجام می دهید و صدای خوبی از آن دریافت می کنید حتما همان را ادامه دهید. نگران جزئیات تکنیکال یا این که افرادی که اطلاعات تئوریک زیادی دارند راجع به شما چه فکری می کنند نباشید و کار خودتان را انجام دهید. همه چیز را تجربه کنید؛ هرچه سریع تر کار کنید چیزهای بیشتری را تجربه خواهید کرد.
۴- فقط به این دلیل که وسیله ای را در اختیار دارید از آن استفاده نکنید. این موضوع مخصوصا در رابطه با اکولایزرها، کامپرسرها و لیمیترها اهمیت زیادی دارد. اگر واقعا مطمئن هستید که باید از این تجهیزات استفاده کنید، این کار را انجام دهید اما پیش از ضبط کردن با آن ها مطمئن شوید صدایی که به دنبالش هستید را از این تجهیزات خواهید گرفت چون پس از ضبط نمی توانید این افکت ها را از صدا حذف کنید.
۵- هر چه مسیر سیگنال آنالوگ کوتاه تر باشد کیفیت بهتری خواهید داشت، پس از کوتاه ترین کابل های ممکن استفاده کنید. تمام دستگاه هایی که بلا استفاده هستند را از مسیر سیگنال حذف کنید حتی اگر در حالت غیرفعال (bypass) باشند چون تمام آن ها پتانسیل ایجاد نویز را دارند.
۶- همه چیز را ساده نگه دارید. فقط از میکروفن هایی که در پروژه نیاز دارید استفاده کنید؛ فقط برای به وجد آوردن درامر تعداد میکروفن ها را زیاد نکنید. همان طور که قبلا اشاره کردیم این چیزها را نمی شود بعدا در میکس تغییر داد، پس اگر سورس شما در مرحله ی ضبط صدای خوبی ندارد، پس از میکس هم صدای خوبی نخواهد داشت.
۷- مرحله ی پیش از تولید اهمیت بسیار زیادی دارد. شما باید دید درستی نسبت به این که چه چیزی می خواهید داشته باشید، حتی اگر خواسته ی شما یک مکان اتمسفریک برای ضبط صداها باشد. اگر به دنبال تجربه کردن چیزهای جدید هستید، برای این کار وقت بگذارید و بدانید که شاید آزمون و خطا کردن های شما در انتها هیچ نتیجه ای در بر نداشته باشند؛ فقط از آن لذت ببرید.
۸- ابتدا سورس صدا را در بهترین حالتش قرار دهید. مطمئن شوید سازها کوک شده باشند، وکالیست ها صدایشان را گرم کرده باشند. پیش از استفاده از میکروفن تمام سازها باید صدای خوبی داشته باشند. ابتدا از یک میکروفن استفاده کنید و مطمئن شوید که میکروفن شما صدای خوبی می دهد؛ سپس می توانید میکروفن های دیگر را اضافه کنید.
۹- زمان خیلی زیادی را صرف امتحان کردن میکروفن های مختلف نکنید، مگر این که پیش از رسیدن نوازنده ها وقت کافی داشته باشید؛ شما نباید موزیسین ها را با این کارهای تکنیکال خسته کنید. در حقیقت شما باید سعی کنید موزیسین ها را تا جای ممکن از این پروسه های تکنیکال دور نگه دارید، علاقه ی آن ها هنر است نه این کارهای علمی.
۱۰- فاصله ی بین میکروفن و سورس صدا تاثیر مهمی روی ضبط شما می گذارد. شاید وسوسه شوید میکروفن را زیاد به سورس نزدیک کنید تا صدای اتاق کمرنگ تر شود یا به ایزوله شدن صدای یک ساز از سازهای دیگر کمک کنید، اما باید حواستان به افکت مجاورت (افزایش فرکانس های بیس با نزدیک شدن میکروفن به سورس صدا) باشد، چرا که این افکت سریعا می تواند ضبط های شما را ناواضح کند و تُن نامناسبی به آن ها بدهد.
۱۱- گاهی وقت ها برای کاهش اکو، رزونانس و افزایش ایزولاسیون صداها باید کارهایی از خودتان ابداع کنید. پتوها و فرش ها می توانند نقش جاذب ها را ایفا کنند؛ از طرفی وسایل مستحکم و پر تراکم مانند چمدان و هارد کیس ها می توانند در انعکاس صدا به شما کمک کنند. به خوبی به تاثیری که این وسایل روی صدا می گذارند گوش کنید.
۱۲- زمانی که سورس شما فرکانس بیس کافی ندارد، از سوییچ های HPF یا Low Cut روی میکروفن ها و پری امپ ها استفاده کنید. نویزهای اضافه ای مانند صدای پا، صدای خیابان یا امپ بیسی که نزدیک سورس صدا قرار گرفته هدروم پری امپ را اشغال می کند و صدای نامناسبی به ضبط های شما می دهد.
۱۳- از الگوی های قطبی میکروفن نهایت بهره را ببرید و با استفاده از آن صداهای اطراف را حذف کنید تا اثر انعکاس دیوارها و پنجره ها را کاهش دهید. به اطلاعات الگوی قطبی میکروفن هایتان نگاه کنید و ببینید کدام زاویه ها بیشترین و کمترین حساسیت را دارند. حیرت انگیز است که با تغییر زاویه ی میکروفن تا چه حدی می توانید صدای سورس ها را ایزوله کنید.
۱۴- همیشه به مترها نگاه کنید. مترها چیزهایی که ممکن است شما از آن ها غافل شوید را به شما نمایش می دهند، مثلا افتادن میکروفن kick داخل درام، ضربه ی پا به استند میکروفن یا مشکلات الکتریکی که باعث بوجود آمدن نویز می شود.
۱۵- استفاده از چند میکروفن برای ضبط یک سورس همیشه باعث بوجود آمدن مشکلات phase می شود، شما باید تلاش کنید این مشکلات را به حداقل برسانید تا خوشایند ترین صدا را دریافت کنید. گوش های شما بهترین وسیله برای تشخیص مشکلات phase هستند. همچنین وقتی به صدای میکروفن ها گوش می دهید از سوییچ phase (یا قطبیت) استفاده کنید تا ببینید کدام فرکانس ها بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرند.
۱۶- مانیتورینگ اهمیت بسیار زیادی دارد. چه برای مانیتورینگ از هدفون ها استفاده کنید و چه از اسپیکرها، نوازنده ها باید بهترین صدای ممکن را بشنوند، چون هرچه بهتر صدا را بشنوند اجرای بهتری هم خواهند داشت. واضح است که شما به یک محیط مانیتورینگ خوب نیاز خواهید داشت تا بتوانید بهترین ستاپ صوتی را داشته باشید و تمام مشکلات را بشنوید.
۱۷- خیلی وقت ها کارهای اضافه ای را باید انجام دهید، پس واقع بین باشید و خودتان را برای آن ها آماده کنید. شاید لازم باشد ضبط های اضافه ای برای وکال انجام دهید یا یک گروه موسیقی کامل را ضبط کنید و در حین انجام این کارها ممکن است اتفاقاتی غیر قابل پیش بینی رخ دهد.
۱۸- در مراحل مختلف پروسه ی ضبط و تنظیم کار روی برداشت ها تصمیم بگیرید و اتخاذ تصمیم ها را به بعد موکول نکنید.
۱۹- هر چیزی که ضبط می کنید را لیبل بزنید. مثلا می توانید در قسمت نام ترک های ضبط شده اسم میکروفن را بنویسید، از مارکر ترک ها و track note pad ها در نرم افزار آهنگسازی استفاده کنید تا هر چیزی که بعدا لازم است بدانید را یادداشت کنید (برداشت های اضافه ی وکال، تغییر پوزیشن میکروفن و...). همچنین می توانید از ستاپی که برای پروژه چیده اید عکس بگیرید – بعدا از آن ها می توانید برای تبلیغات کار هم استفاده کنید.
۲۰- بکاپ، بکاپ، بکاپ
حتما فایل پروژه هایتان را مدام save کنید و پس از پایان هر جلسه از آن ها بکاپ بگیرید. وقتی که از استودیوی ضبط خارج می شوید یک نسخه ی بکاپ را با خودتان ببرید یا این که مطمئن شوید فرد دیگری یک نسخه از بکاپ ها را در اختیار داشته باشد.