میکروفن‌های افسانه‌ای که در گذر زمان جواب خود را پس داده‌اند

میکروفن های کاندنسر امروزه بسیار مورد استفاده قرار می گیرند و صداها انتخاب مختلف از برندهای مختلف پیش روی شما قرار دارد؛ اما پیش از جنگ جهانی دوم، این میکروفن ها اینقدر رایج نبودند. در آن دوران میکروفن های کاربُن، داینامیک و ریبون در استودیوهای ضبط و استودیوهای رادیویی مورد استفاده قرار می گرفتند و این جریان پس از جنگ جهانی دوم سریعا تغییر کرد. دو کمپانی اروپایی به طور عمده مسبب این تغییر بودند – یکی کمپانی Neumann در آلمان و دیگری کمپانی AKG در اتریش. چند مورد از محبوب ترین و پر استفاده ترین میکروفن های کاندنسر تمام تاریخ به وسیله ی این دو کمپانی تولید شده است. اگرچه میکروفن‌های که در این مطلب در مورد آن‌ها توضیح داده می‌شود معمولا به‌عنوان میکروفن وکال استفاده می شوند، اما موارد استفاده ی آن‌ها تنها محدود به وکال نمی‌شود. برای مثال میکروفن های AKG C12 و Telefunken ELA M 251 برای اُورهد درام فوق‌العاده هستند و میکروفن Neumann U47 و U67 در کارهای گروه بیتلز برای ضبط گیتار استفاده شده اند – هم گیتار آکوستیک و هم گیتار الکتریک. هم میکروفن Neumann U 87 و هم ورژن های مختلف AKG C414 به واسطه ی کارایی بالا و قابلیت استفاده روی طیف وسیعی از سورس های صوتی مورد تحسین واقع شده اند.

Neumann U47

این میکروفن پدر بزرگ میکروفن های کاندنسر مدرن است – میکروفنی که موجب محبوبیت میکروفن های کاندنسر شد و اولین بار در استودیوهای آمریکایی محبوب شد. U47 که تنها چند سال بعد از پایان جنگ جهانی دوم عرضه شد، دارای خروجی transformer-balanced بود و در آن از دو کپسول استفاده شده بود. کپسول M7 دارای دیافراگم PVC با روکش طلا بود که در طول زمان خشک می شد، در حالی که در K47 از مایلار استفاده شده بود که پایداری بیشتری ایجاد می کرد. هر دوی این کپسول ها صدای فوق‌العاده ای داشتند و هنوز هم صدایشان به همان شکل است. U47 الگوهای پیکاپ کاردیود و چند جهته دارد که با سوییچی که زیر توری میکروفن قرار گرفته قابل انتخاب هستند. میکروفن هم خانواده ی U47 یعنی U48 مشخصات کاملا یکسانی با این میکروفن دارد و تنها تفاوت آن‌ها در این است که U48 دارای الگوهای پیکاپ کاردیود و figure-8 است. از میکروفن U47 دو مدل با بدنه های بلند و کوتاه وجود دارد که هر دوی آن‌ها قطعات الکترونیکی و صدای مشابهی دارند. در U47 از تیوب بسیار کمیابی با نام VF14M استفاده شده است. برخی از این تیوب ها در رادیوها نیز استفاده می شدند، اما Neumann تمام تیوب های VF14 که کمپانی Telefunken می ساخت را بررسی کرد و تیوب هایی که کیفیت آن‌ها به قدری خوب بود که در میکروفن هایش مورد استفاده قرار دهد را با حرف M تفکیک کرد – تیوب های VF14 که با حرف M مشخص نشده اند قابل استفاده در میکروفن U47 نیستند – و این تیوب ها برای دهه ها توقف تولید شدند. هیچ انباری از این تیوب های قدیمی وجود ندارد و وقتی یکی از این تیوب ها پیدا می‌شود معمولا با قیمت چند هزار دلار به فروش می‌رسد. میکروفن U47 به واسطه ی صدای بزرگ و پرحجم و پاسخگویی ملایم در فرکانس های بالا معروف است. موزیسین های معروف زیادی از این میکروفن استفاده کرده اند، از فرانک سیناترا و الا فیتزجرالد گرفته تا بیتلز و مایکل جکسون. U47 یکی از میکروفن های افسانه‌ای در تاریخ صنعت ضبط است.

AKG C12

میکروفن C12 از سال 1953 تا 1963 به وسیله ی کمپانی AKG تولید می شد. مانند U47، میکروفن C12 (و تمام میکروفن‌های که در این مطلب راجع به آن‌ها می خوانید) هم یک میکروفن تیوب side-address است (یعنی میکروفنی که در آن موقعیت دیافراگم نسبت به بدنه ی میکروفن موازی است). این میکروفن دارای یک سوییچینگ باکس ریموت می باشد که امکان انتخاب از بین 9 الگوی پیکاپ را برای کاربر فراهم می‌کند. میکروفن C12 دارای کپسول برنجی بسیار پیچیده ای می باشد که CK12 نام دارد. این کپسول یک شاهکار هنری است و نقش مهمی در شکل گیری صدای این میکروفن کلاسیک داشته است؛ میکروفنی که به واسطه ی صدای روشن، باز و ابریشمی اش شناخته می‌شود. تیوبی که در C12 استفاده شده یک تیوب 6072 است که خیلی راحت تر از تیوب های کمیاب VF14M که در میکروفن U47 استفاده می شدند در دسترس بود. کمپانی AKG بعدا میکروفن C12 را با میکروفنی به نام C12A جایگزین کرد که این مدل هم یک میکروفن تیوب بود، اما فرم فاکتور کاملا متفاوتی از C12 داشت و ظاهرش بیشتر شبیه به C414 بود که بعدا معرفی شد. C12A و C414 اگرچه میکروفن های زیبایی بودند اما به لحاظ صوتی شباهتی با C12 نداشتند. اگرچه در این میکروفن ها هم از کپسولCK12 استفاده شده، اما این ورژن از کپسول دارای بدنه ی نایلونی است.

Telefunken ELA M 251

میکروفن U47 برای سال ها توسط کمپانی Telefunken عرضه می شد و به جای Neumann نام همین برند روی میکروفن ها درج می شد؛ اما Neumann در سال 1959 خودش توزیع جهانی محصولاتش را به عهده گرفت و این امر موجب شد Telefunken در کاتالوگ محصولاتش فاقد یک میکروفن کاندنسر با دیافراگم بزرگ باشد. Telefunken به AKG رو کرد و از آن‌ها خواست میکروفنی تولید کنند که Telefunken مارکتینگ آن را انجام دهد. AKG به جای اینکه اجازه دهد Telefunken میکروفن C12 را با برند خودش عرضه کند، میکروفن جدیدی را برای Telefunken توسعه داد که اشتراکاتی هم با میکروفن C12 و هم با Neumann U47 داشت. نتیجه ی این کار میکروفن افسانه‌ای Telefunken ELA M 251 شد. مانند میکروفن U47، الگوهای قطبی این میکروفن نیز (چند جهته، کاردیود و figure-8) با یک سوییچ روی بدنه ی میکروفن قابل انتخاب هستند اما کپسول و تیوبی که در این میکروفن به کار رفته مشابه AKG C12 است. ضخامت این میکروفن چیزی مابین U47 و C12 است. به لحاظ صوتی ELA M 251 به میکروفن C12 شباهت دارد اما فرکانس های بالای آن گستردگی کمتری دارند و در قسمت میدرنج و فرکانس های پایین صدای پر حجم تری ارائه می‌شود. ELA M 251 به‌عنوان یکی از خوش صداترین میکروفن‌های که تابحال ساخته شده شناخته می‌شود و مدل‌های وینتج آن ده ها هزار دلار قیمت دارند.

AKG C414

AKG C414 یک میکروفن سالید استیت phantom powered است. اولین ورژن C414 در سال 1971 به‌عنوان نسخهٔ چهار الگوی میکروفن C412 معرفی شد (الگوی هایپر کاردیود به سه الگوی چند جهته، کاردیود و figure-8 میکروفن C412 اضافه شد). AKG C414 ظاهری مشابه با C412 دارد. الگوهای قطبی به وسیله ی سوییچی که روی بدنه ی میکروفن قرار گرفته انتخاب می شوند. ورژن های جدیدتر C414 کماکان در حال تولید هستند. از اوایل دههٔ 1980 و معرفی مدل‌های C414 EB P48، کپسول های آن (که هنوز هم با نام CK12 شناخته می شوند) به شکل قابل توجهی نسبت به کپسول های برنجی که در نسخه های قدیمی تر استفاده میشد متفاوت شده اند. کپسول های مدرن CK12 به جای حلقه ی برنجی دست ساز، دارای حلقه ی خارجی نایلونی هستند. ورژن های مدرن C414 هنوز هم در حال تولید هستند و کارایی فوق‌العاده ای دارند، اگرچه برخی صدابرداران و کلکسیونرها مدل‌های وینتج آن را ترجیح می دهند. امروزه شما می‌تواند یک میکروفن جدید C414 را در دو مدل مختلف تهیه کنید – یکی C414 XLS که صدای بالانسی دارد و دیگری C414 XLII که پاسخگویی فرکانس های بالای آن برجسته تر است. هر دوی این میکروفن ها بسیار محبوب هستند و در استودیوهای حرفه‌ای سراسر دنیا مورد استفاده قرار می گیرند.

Neumann U67

Neumann U67 یکی دیگر از میکروفن های تیوب افسانه‌ای است که نسبت به Neumann U47 تفاوت های بارزی دارد. این میکروفن در سال 1960 معرفی شد تا پس از اینکه کمبود تیوب ها موجب توقف تولید U47 شد، جایگزین آن شود. در U67 نیز از خروجی transformer-balanced و یک کپسول center-terminated مانند U47 استفاده شده است. اما کپسول K67 که در میکروفن U67 استفاده شده نسبت به کپسول هایM7 و K47 که در میکروفن U47 استفاده می شدند طراحی متفاوتی دارد. دلیل مطرح شدن نام U67 در بین میکروفن های افسانه‌ای، میدرنج ملایم و گرم و کارایی بالای این میکروفن است. U67 دارای سه الگوی پیکاپ می باشد که با استفاده از سوییچ روی میکروفن قابل تغییر هستند – الگوهای چند جهته، کاردیود و figure-8. برخلاف میکروفن U47، قطعاتی که برای ساخت Neumann U67 لازم است امروزه هم وجود دارند و Neumann یک بار دیگر این میکروفن ها را به تعداد محدود تولید می‌کند، پس شما می‌توانید میکروفن ای آکبند U67 را تهیه کنید که از تمام جهات مشابه مدل‌های وینتج دههٔ 1960 هستند.

Neumann U87

سری میکروفن های Neumann U87 میکروفن های سالید استیت FET هستند. این میکروفن که مستقیما از روی U67 ساخته شده، دارای سایز و شکل بدنه ی مشابهی می باشد و الگوهای پیکاپ مشابهی دارد (کاردیود، چند جهته و figure-8) که با استفاده از سوییچی که روی بدنه ی میکروفن قرار گرفته قابل انتخاب هستند. برخلاف U67، میکروفن U87 از نوع phantom powered است و نیازی به یک منبع پاور مجزای فانتوم پاور ندارد. مدل اولیه ی U87 و نسخه های مدرن آن، یعنی Neumann U 87 Ai، به‌عنوان میکروفن‌های با کارایی بالا شناخته می شوند که برای طیف وسیعی از وکال ها و سازها مناسب هستند. U87 یکی از محبوب ترین میکروفن ها در استودیوهای سراسر دنیاست. Neumann هنوز هم میکروفن های U 87 Ai را تولید می‌کند. اگرچه از برخی از این میکروفن ها تعدادی نسبتا محدود و شاید چند هزار عدد تولید شد و بسیاری از آن‌ها کمیاب و گران قیمت هستند اما شما می‌توانید میکروفن های دیگری را پیدا کنید که صدای نزدیک به آن‌ها داشته باشند. برخی مدل ها مانند ELA M 251 و U67 هنوز هم در دسترس هستند. همچنین میکروفن های زیادی از روی میکروفن های وینتج این لیست شبیه سازی شده اند که صدایی مشابه را با قیمتی معقول تر ارائه می دهند.