داخل استودیوی Abbey Road: پشت پرده ی معروف ترین استودیوهای دنیا

استودیوهای Abbey Road یکی از معروف ترین استودیوهای دنیا هستند و دلیلش هم مشخص است: Beatles، Pink Floyd، LSO، Oasis، Genesis، Radiohead و... تمام این گروه ها در همین استودیو بسیاری از کارهایشان را ضبط کرده اند. واضح است که استودیوی ابی رود فقط به این پیشینه ی درخشان اکتفا نمی کند و به آینده هم توجه دارد: پرورش دادن استارتاپ های تکنولوژی موسیقی به وسیله ی برنامه ی Abbey Road Red، توسعه ی پلاگین های شبیه ساز تجهیزات کلاسیک ابی رود و EMI در همکاری با شرکت Waves و همچنین گشایش دو اتاق استودیوی مدرن جدید با نام Gatehouse و The Front Room. در این مقاله Mirek Stiles، مدیر بخش محصولات ابی رود، توضیحات کاملی راجع به ابی رود و تاریخچه ی پنج استودیوی اصلی آن را با خوانندگان به اشتراک می گذارد.

استودیوی شماره یک (Studio One)

"همه چیز از این استودیو شروع شد. مراسم افتتاحیه ی این استودیو در سال 1931 با Sir Edward Elgar و LSO برگزار شد که آهنگ Land of Hope and Glory را هم اجرا کردند. این استودیو در ابتدا ظاهر بسیار متفاوتی از امروز داشت، آرت دکوهای بزرگ روی دیوارها وجود داشت و دیوارها کاملا آجری بودند... ظاهر استودیو جذاب بود اما صدای خوبی نداشت؛ در طراحی این استودیو بر خلاف استودیوی شماره ی دو، صدای استودیو را اولویت قرار نداده بودند. قبلا یک استیج در پشت استودیو وجود داشت – ایده ی پشت استیج این بود که چیزی شبیه به سالن کنسرت ایجاد شود. سازندگان استودیو در آن سال ها هنوز در حال آزمون و خطا بودند که ببینند یک استودیو چطور باید باشد، پس علاوه بر استیج صندلی هایی در این استودیو وجود داشت و در حین ضبط مردم دعوت میشدند تا جلسات ضبط را از نزدیک مشاهده کنند، درست مانند یک کنسرت! چیزی که با امروزه خیلی تفاوت دارد... بسیاری از افراد از صدای این استودیو ناراضی بودند، پس صاحبان استودیو شروع به تغییر دادن آکوستیک اتاق کردند. ساختار امروزی این استودیو در سال 1975 شکل گرفت؛ حالا این استودیو صدایی فوق العاده و پرحجم دارد و دیگر نمی خواهیم در آن هیچ تغییری ایجاد کنیم. این استودیو در ابتدا با در نظر داشتن موسیقی کلاسیک طراحی شد و تا اواسط دهه ی 70 بیشتر به همین منظور مورد استفاده قرار می گرفت. تا آن زمان، بیشتر رپرتوارها روی صفحات گرامافون عرضه می شدند. زمانی که CD معرفی شد، تمام کسانی که پیش تر کارهایشان را روی صفحات گرامافون ضبط کرده بودند به استودیو می آمدند و کارهایشان را از نو روی CD ضبط می کردند. برنامه هایی داشتیم که این استودیو را به چهار استودیوی مستقل پاپ تبدیل کنیم، چون استودیوهای پاپ در لندن بسیار در حال رشد بودند. خوشبختانه این اتفاق نیفتاد. بالاخره این استودیو یک اتاق تاریخی بود و باید چاره ای دیگر برای آن اندیشیده میشد. یک مجموعه ی تولید موسیقی متن فیلم با نام Anvil وجود داشت که مدت زمان اجاره شان به پایان رسیده بود و باید فضایی که در آن کار می کردند را تخلیه می کردند. موسیقی متن فیلم های جنگ ستارگان و جیمز باند در آنجا ضبط شده بود. ما به آن ها گفتیم "چرا مشتری ها و تجهیزات تان را به استودیوی ما نمی آورید؟ ما می توانیم فضا، میکروفن ها و صدابردارهایمان را در اختیار شما قرار دهیم." این اتفاق افتاد. اولین فیلمی که در این استودیو کار کردیم در سال 1981 و فیلم Raiders of the Lost Ark بود و از آنجا به بعد حجم فیلم هایی که به ما تحویل داده شد رو به افزایش گذاشت. حتی امروزه هم موسیقی متن های زیادی را در این استودیو انجام می دهیم. در طول سال ها، موسیقی متن فیلم های معروف بسیاری در این استودیو ضبط شده، فیلم های هری پاتر، ارباب حلقه ها، جنگ ستارگان و... بعضی از آهنگسازهای موسیقی متن عاشق این استودیو هستند و فقط در این استودیو کارهایشان را ضبط می کنند. جلسات ضبط موسیقی متن فیلم با جلسات ضبط قطعات پاپ تفاوت دارد. برای فیلم ها یک پروژکتور بزرگ در انتهای اتاق قرار می دهیم، چراغ ها کم می شوند و برای هر کدام از موزیسین ها یک چراغ کوچک قرار می دهیم. فضای این جلسات ضبط بسیار جذاب است."

اتاق کنترل استودیوی شماره ی یک

" در طول سال های اخیر اتاق کنترل استودیوی شماره یک تغییرات زیادی به خود دیده است. در دهه ی 1930 اتاق کنترل این استودیو یک اتاق کوچک کاملا متفاوت بود، چون چیزی که ضبط میشد مستقیما به دیسک ها انتقال پیدا میکرد. این برمیگردد به پیش از زمان معرفی تیپ ها (tape) و در آن زمان فقط دو آپشن وجود داشت:stop و start! یعنی اگر هر کدام از موزیسین ها اشتباهی انجام میداد، کل قطعه باید از اول ضبط میشد و هیچ چیزی قابل ویرایش نبود. حتی در اتاق کنترل صندلی هم وجود نداشت! با پیچیده تر شدن جلسات ضبط، نیاز به فضای بزرگتری احساس شد، مخصوصا برای موسیقی های فیلم که خیلی وقت ها با یک ارکستر 100 نفره مواجه می شویم... پس به یک کنسول بزرگ برای ضبط چنین ارکسترهایی نیاز بود. این کنسولی که امروزه در استودیو داریم کنسول Neve 88R با صدای 7.1 surround، سه یا چهار سیستم Pro Tools، یک سیستم برای ضبط، یک سیستم برای پلی بک، یکی برای پری رکورد، یکی برای ویدیو و... تجهیزات بسیار زیادی در این استودیو وجود دارد و تمام آن ها باید هماهنگ با یکدیگر کار کنند. صداهای 72 کاناله فوق العاده است اما خیلی سریع تمام 72 کانال اشغال می شود! تمام موزیسین هایی که قرار است برای موسیقی متن فیلم اجرا کنند میکس هدفون مجزا می خواهند، ما باید بتوانیم دیالوگ ها را برایشان پخش کنیم و یا افکت های مورد نیازشان را فراهم کنیم. بیشتر وقت ها موزیک، دیالوگ ها و افکت ها باید پلی بک شود و کارگردان می خواهد ببیند موسیقی در برابر دیالوگ ها چگونه عمل می کند. به هیچ وجه نباید دیالوگ ها کمرنگ شوند پس بارها چک می کنیم که موسیقی صداهای دیگر را کمرنگ نکند. چیزهای بسیار زیادی هست که باید در نظر بگیریم."

داشتن درک درست از شرایط

"مهم است که در مرحله ی ضبط بتوانید بالانس درستی ایجاد کنید. اهمیت این مسئله آنقدر بالاست که بسیاری از موسیقی های مربوط به فیلم در قالب استم ها یا لایه های صوتی انجام می شود؛ مثلا شاید سازهای زهی را در ابتدا ضبط کنند، سپس سازهای بادی و سپس پرکاشن را...هر کدام به صورت جداگانه. وقتی کارگردان میکس نهایی را روی فیلم می شنود، مثلا اگر صدای سازهای بادی زیاد بلند باشد و کارگردان حس کند صدای آن دیالوگ ها را محو کرده، ما می توانیم ولوم استم سازهای بادی را پایین بیاوریم. اگر المان های زیادی در موسیقی متن فیلم وجود داشته باشد، باید بتوانید آن ها را کنترل کنید چون داستان فیلم اهمیت زیادی دارد و صداها نباید لطمه ای به آن وارد کنند." " به یاد دارم در یکی از پروژه ها با الن پارکر همکاری داشتم که فیلم قطار سریع السیر نیمه شب (Midnight Express) را در استودیوی شماره سه ساخت. وقتی این کار را میکس کرد، سه فیدر در اختیار او بود: یک فیدر مونو برای دیالوگ ها، یک فیدر مونو برای موزیک و یک فیدر مونو برای افکت های صوتی، همین! در آن زمان ها معمولا همین قدر آپشن در اختیار کارگردان قرار می گرفت اما امروزه صدها کانال وجود دارد! جالب است که در این سال ها چقدر امکانات تغییر کرده است." "بسیاری از مشتری های مهم ما فعالان حوزه ی بازی های ویدیویی هستند. بودجه ای که آن ها در اختیار دارند تقریبا به بزرگی بودجه ی ساخت فیلم هاست. آن روزهایی که صداهایی ساده در بازی ها استفاده میشد خیلی وقت است که گذشته است. ضبط موسیقی برای بازی های ویدیویی خارق العاده است! چیزی شبیه به موسیقی متن فیلم اما بسیار طولانی تر... برای یک بازی ویدیویی موزیک های زیادی ضبط می شود. بیزینس ضبط موسیقی برای بازی های ویدیویی را در سال 1998 با بازیTomb Raider آغاز کردیم. اولین ضبط هایی هم که برای بازی ها در این استودیو انجام دادیم ضبط صدای گزارشگران فوتبال برای بازی Pro Evolution Soccer بود!"

استودیوی شماره دو

"این استودیو معروف ترین اتاق ابی رود است. این استودیو در کنار استودیوی شماره یک از ابتدای تاسیس ابی رود در سال 1931 وجود داشته است. طراحان این استودیو می خواسته اند اولین استودیوی مخصوص ضبط را بسازند که در آن زمان کار سخت و مهمی بود، تا پیش از آن هیچ کس چنین کاری نکرده بود.آن ها ابی رود را خریداری کردند و استودیوی شماره یک در آن زمان حیاط این عمارت بود. استودیوی شماره دو کنار حیاط قرار دارد. ساختن این استودیوها سه سال به طول انجامید." "برخلاف استودیوهای شماره یک و شماره سه، استودیوی شماره دو در طول سال ها تغییر زیادی نکرده است؛ طراحان این استودیو موفق شده بودند همان اولین بار آکوستیک های این اتاق را به درستی طراحی کنند. این استودیو بیشتر برای گروه های موسیقی بزرگ، گروه های سبک سوینگ و آنسامبل های کوچک تر موسیقی مجلسی مورد استفاده قرار می گرفت. بسیاری از آلبوم های کمدی هم در اوایل دهه ی 1950 در این استودیو ضبط شدند. سپس وقتی در اواسط دهه ی 50 موسیقی راک اند رول فراگیر شد، این استودیو به اتاق راک اند رول معروف شد. گروه بیتلر 90 درصد ضبط هایش را در این استودیو انجام داد. گروه های The Hollies و The Zombies هم همینطور. این استودیو یکی از اتاق هاییست که هر چیزی در آن خوب صدا می دهد: ارکستر، درامز، وکال...صدای این استودیو چیزی مابین صدای ارکسترال استودیوی شماره یک و اتاق کوچک تر استودیوی شماره ی سه است. موزیسین های زیادی از این استودیو استفاده می کنند، Lady Gaga، Kanye West، Muse،Florence and the Machine و بسیاری افراد دیگر."

بازی کردن با تکنولوژی

" زمانی که تیپ ماشین ها معرفی شدند و میزهای میکس بزرگتر شدند، صاحبان استودیو تصمیم گرفتند اتاق کنترل این استودیو را به طبقه ی بالا منتقل کنند. استودیوهای زیادی نیستند که اتاق کنترلشان اینطور جدا باشد؛ در آن دوران صدابردار و تنظیم کننده ی کار در طبقه ی بالا می ماندند، گروه موسیقی به طبقه ی پایین میرفت و دیگر کاری با هم نداشتند! این گروه بیتلز بود که این مرزها را از میان برداشت، چون آن ها عاشق تکنولوژی و کارهایی که میشد در اتاق کنترل انجام داد بودند – با ورود جورج مارتین به صدابرداری کارهای بیتلز اتاق کنترل استودیوی شماره ی دو به شکل امروزی درآمد." " سازهای معروف و افسانه ای زیادی در این استودیو وجود دارد. اینجا یک ساز چلستا داریم که در آلبوم Tubular Bells، کارهای پینک فلوید و اخیرا در موسیقی متن هری پاتر استفاده شده است." " Stuart Eltham که یکی از اولین صدابرداران این استودیو بود، سعی میکرد کارهایی انجام دهد که هیچ کس در آن زمان انجام نداده بود. او صدای پیانوی متفاوتی می خواست، پس چکش های پیانو را با فینیش های سخت می پوشاند تا صدای سخت و متالیک از پیانو تولید شود، سپس پیانو را کمی از کوک خارج میکرد تا نوعی افکت کورس مانند ایجاد شود. صدابردارن اولیه ی این استودیو واقعا تحسین برانگیز بودند، کسانی که سینه ستبر می کردند و حتی به بهای آبرویشان کارهای خلاقانه انجام می دادند."

اتاق کنترل استودیوی شماره دو

"ما همین یکی دو سال پیش اتاق کنترل استودیوی شماره دو را بازسازی کردیم. قبلا این اتاق کمی کوچک تر بود. حالا چندتا اتاقک و یک ماشین روم به آن اضافه شده، چون تجهیزات Pro Tools وقتی در انتهای اتاق قرار داشت کمی نویز می گرفت. پس اتاق را بازتر کردیم تا در آن راحت تر باشیم. علاوه بر موسیقی های پاپ و راک، در این استودیو موسیقی فیلم هم ضبط می شود که معمولا پروژه های شلوغی هستند، به همین خاطر در اتاق کنترل به فضای بیشتری نیاز داشتیم.

استودیوی شماره سه

" این استودیو هم از همان ابتدا وجود داشته است. این اتاق جاییست که نمایش های رادیویی و کارهای گروه های کوچک در آن ضبط میشد و در نهایت به یک استودیوی پاپ هم تبدیل شد. گروه بیتلز آلبوم Revolver را در این استودیو ضبط کردند، پینک فلوید هم آلبوم Wish You Were Here و مقداری از آلبوم Dark Side of The Moon را در اینجا ضبط کرد. اخیرا هم Kanye West و Frank Ocean کارهایشان را اینجا ضبط کردند. Amy Winehouse هم آلبوم آخرش را در همین استودیو ضبط کرد." "از بین سه استودیوی ابی رود، این استودیو بیشتر از بقیه دچار تغییرات شده است و نسبت به چیزی که در ابتدا بوده کاملا متفاوت است. در دهه ی 1980 وقتی که MIDI جای خود را باز کرده بود و کارهای بیشتری در اتاق های کنترل انجام میشد، ترند استودیوها این بود که اتاق های کنترل بزرگتر و اتاق های ضبط کوچک تری داشته باشند. ما در آن زمان فضای مدرنی مانند آن ها نداشتیم، پس تصمیم گرفته شد استودیوی شماره سه تقسیم شود و اتاق کنترل بزرگ تری در آن ایجاد شود. این کار در اواخر دهه ی 80 توسط Sam Toyoshima انجام شد که کارهای آکوستیک استودیو هم در آن زمان به عهده ی او بود. او استودیوهای بزرگ زیادی را در سراسر دنیا طراحی کرده است. استودیوی شماره سه از آن زمان به بعد دیگر تغییر نکرد."

تجهیزات کلاسیک

" به لحاظ تجهیزات در این استودیو یک میز بزرگ SSL سری J داریم. قبل از آن SSL سری G داشتیم. در آن زمان ها از استودیوها انتظار می رفت برای موسیقی پاپ حتما یک میز SSL داشته باشند. این میزها هنوز هم فوق العاده هستند، به همین خاطر است که ما امروز هم از آن ها استفاده می کنیم. یک کنسول کلاسیک TG هم در این استودیو قرار دارد. تجهیزات سخت افزاری زیادی در اینجا داریم، تجهیزات کلاسیک قدیمی، کمپرسورهای LA-2A، Fairchild 660، Pultec و... استفاده از این تجهیزات برای رنگ دادن به صداها پیش از این که وارد کامپیوتر شوند فوق العاده است. داشتن این تجهیزات یک مسئله است و نگهداری و مراقبت از آن ها یک چیز دیگر. مانیتورهای این استودیو، مانیتورهای بزرگ Quested هستند؛ آرتیست ها وقتی می خواهند ببینند موزیک هایشان با صدای خیلی بلند در سالن های بزرگ چطور شنیده می شود از این مانیتور استفاده می کنند. وقتی کانیه وست اینجا بود آنقدر صدای این مانیتور را بلند کرده بود که واقعا قابل تحمل نبود!" " به لحاظ صوتی، این استودیو انعطاف زیادی دارد. درامز در اینجا فوق العاده صدا می دهد، کوارتت های زیادی را اینجا ضبط می کنیم، کارهای overdub برای موزیک های پاپ – هر چیزی که در این استودیو بگذارید خوب صدا می دهد. استودیوی شماره سه خیلی کامل است. طبقه ی بالای این استودیو یک اتاق دیگر وجود دارد که آشپزخانه، حمام و اتاق استراحت دارد. کسانی که می خواهند برای تمرکز بیشتر با دنیای بیرون قطع ارتباط کنند می توانند از این اتاق استفاده کنند و حتی اگر می خواهند با خودشان آشپز بیاورند! " "در اتاق ضبط این استودیو ما می توانیم با چرخاندن پنل ها، آکوستیک اتاق را از حالت جاذب تا حالت منعکس کننده تغییر دهیم و بسته به نیاز آرتیست ها صدای سافت تری ایجاد کنیم. در این اتاق آینه های زیادی وجود داشت – در دهه ی هشتاد Sam Toyashima تصمیم گرفت آینه های زیادی در اینجا نصب کند. استفاده از آینه کار تازه ای بود و صدای خاصی ایجاد می کرد (در حقیقت برای جلوگیری از انعکاس صدا ما باید روی آینه ها را می پوشاندیم) اما به کار نیامد. پس تصمیمی منطقی گرفتیم تا چندین اتاقک در این سالن ایجاد کنیم."

اتاق جلویی

" قبلا اینجا اتاق مسترینگ بود و ما آن را تغییر دادیم. تجهیزات این اتاق شامل یک SSL Duality، تجهیزاتی از کمپانی های Chandler، Neve، Manley و Universal Audio می شود. همچنین تعدادی از مدل های 500 Series مانند چند Little Devil، API و یک TG را در این اتاق داریم. مهندسان صدا قطعا عاشق کار کردن با این تجهیزات آنالوگ هستند، اما آن ها از پلاگین ها هم استفاده می کنند. به نظرم مهمترین المان خود موزیسین ها هستند و بعد آکوستیک و میکروفن."

استودیوی Gatehouse

" این اتاق قبلا گاراژ امارت بود – عکس هایی مربوط به دهه ی 1940 از این اتاق دیده ام که نشان می دهد در آن ماشین نگه داشته میشده است. این گاراژ بعدا به یک اتاق ادیت کلاسیک تبدیل شد. ما این فضا را بازتر کردیم و به این ترتیب Gatehouse ساخته شد. یک کنسول جدید و دوست داشتنی Neve، چندین سینتی سایزر و تجهیزات آنالوگ فوق العاده ای در این استودیو وجود دارد. استودیوهای بزرگ برای وقتی که بخواهید یک ارکستر بزرگ را ضبط کنید ایده آل هستند، اما این استودیو کوچک تر و شبیه به دنیای واقعی است. در یک طرف استودیوهای شماره یک، دو و سه را داریم و در طرف دیگر سرویس های میکس و مسترینگ آنلاین، پس ما می خواستیم فاصله ی بین این دو را پر کنیم. کسانی که به این استودیو می آیند انتظار بعضی سازهای خاص و تجهیزات آنالوگ را دارند.:"

طراحی استودیو

" این استودیو فضای بسیاری خوبی دارد: آرامش بخش، خلاقانه، راحت و مدرن. راحتی بسیار مهم است. ما همیشه سعی کردیم فضا و حس درستی برای این اتاق ها ایجاد کنیم. من استودیوهای کوچک بسیار زیادی را بررسی کرده ام که اکثرا کیفیت خوبی نداشتند؛ ما نمی خواستیم در این دام بیفتیم، از طرفی هم نمی خواستیم استودیو را زیادی تجملی و لوکس کنیم. نمی خواهم بگویم استودیوهای یک، دو و سه فضای خوبی ندارند، اما استودیوی Gatehouse فضا و حس کاملا متفاوتی دارد. این اتاق مانند یک استودیوی خانگی مجهز می ماند، یک استودیوی خانگی با تجهیزات سطح بالا و مهندسان صدای کاربلد. واقعا به این استودیو افتخار می کنیم! " " در این استودیو فضایی برای سازهای لایو هم وجود دارد. یک پیانوی آپرایت Yamaha Transacoustic، Fender Rhode، چند امپلی فایر، درامز و... در این استودیو وجود دارد."