فروشگاه اینترنتی تهران ملودی

تشکیل گروه موسیقی در ۱۰ مرحله اصولی و اثبات شده

تاریخ انتشار: 2021-12-22
تشکیل گروه موسیقی در ۱۰ مرحله اصولی و اثبات شده
نمی‌دانید برای تشکیل یک گروه موسیقی چه کار باید انجام دهید؟ هیچ مشکلی نیست. هر موزیسینی که قصد تشکیل گروه را داشته باشد، ابتدا مثل شما نمی‌داند باید از کجا شروع کند. اگر قبل از تشکیل گروه، در گروه‌های دیگری حضور نداشته باشید، آنگاه فکر کردن در مورد تشکیل گروه خودتان، کار ترسناک و سختی‌ست؛ چرا که شما هیچ ایده‌ای در مورد این که چگونه افراد مناسب را پیدا کنید، ندارید و حتی نمی‌دانید که نیازمند چه افرادی هستید؟ در این مقاله می‌خواهیم یک بار برای همیشه در مورد مراحل تشکیل گروه موسیقی صحبت کنیم. با ما همراه باشید…

در مقاله پیش رو، به توضیح این ۱۰ مرحله خواهیم پرداخت:

مرحله اول؛ یافتن اعضای گروه مرحله دوم؛ انتخاب سبک موسیقی مرحله سوم؛ یافتن مکانی برای تمرینات مرحله چهارم؛ نوشتن آهنگ‌ها مرحله پنجم؛ انتخاب نامی جذاب و مناسب برای گروه مرحله ششم؛ نگارش توافق‌نامه گروه شامل: تعهد زمانی مسئولیت‌های گروه امور مالی مرحله هفتم؛ ضبط نسخه دمو مرحله هشتم؛ استایل مرحله نهم؛ اجرای زنده مرحله دهم؛ تبلیغات

مرحله اول؛ یافتن اعضای گروه

اولین چیزی که برای تشکیل گروه موسیقی به آن نیاز دارید، اعضای گروه هستند :) به طور معمول و استاندارد، شما به یک درامر، گیتاریست، بیسیست و خواننده نیاز خواهید داشت اما این روزها، گروه شما می‌تواند متشکل از یک نوازنده پیانو، هورن، سینتی‌سایزر و حتی نوازندگانی باشد که به چند ساز مختلف تسلط دارند. در واقع بیشتر گروه‌های موسیقی حال حاضر به همین شکل هستند. به طور کلی، هیچ قانونی برای جذب موزیسین‌ها در گروه وجود ندارد. اگر به گیتاریست نیاز ندارید، لازم نیست حتما یک گیتاریست در گروه‌تان حضور داشته باشد. تنها دو ساز هستند که باید حتما نوازنده این سازها را به گروه‌تان دعوت کنید؛ بیس و درام. البته استثنائاتی هم مانند گروه The White Stripes وجود دارند. اما در کل، این دو ساز بسیار متداول و رایج هستند ولی باز هم ممکن است نوع موسیقی شما به گونه‌ای باشد که به این سازها احتیاجی نداشته باشید. وقتی در مورد سازهای مورد نیاز گروه‌تان به جمع‌بندی رسیدید، حالا وقت آن است که دست به کار شوید و دنبال نوازنده‌های آن سازها بگردید. اولین راه برای پیدا کردن نوازنده و اعضای گروه، طراحی یک پوستر ساده است. در این پوستر، بایستی سبک موسیقی‌تان و نوازنده مورد نیازتان را بنویسید و سپس نام و شماره تلفن خودتان را در قسمت پائین پوستر، درج کنید. شما همچنین می‌توانید از قدرت رسانه‌های اجتماعی برای پیدا کردن اعضای گروه‌تان استفاده کنید. در حقیقت کارکرد اصلی رسانه‌های اجتماعی، ارتباط افراد با یک‌دیگر است. در نتیجه در این بستر به راحتی می‌توانید اعضای گروه‌تان را پیدا کنید. برای این کار کافی‌ست پوستری که طراحی کردید را در فیس‌بوک، اینستاگرام، توئیتر و حتی گروه‌های موسیقی محلی فعال در فیس‌بوک منتشر کنید. از این‌ها گذشته، قوی‌ترین ابزار شما برای یافتن اعضای گروه، روابط شماست. از این روابط به بهترین شکل استفاده کنید. به عنوان مثال، ابتدا از دوستان‌تان بپرسید که آیا تمایل دارند به شما ملحق شوند؟ یا مثلا آیا کسی را می‌شناسند که بخواهد در یک گروه موسیقی فعالیت کند؟ یک نکته را همیشه به خاطر داشته باشید. آن هم این که قدرت کلمات را دست‌کم نگیرید. کلمات، مؤثرترین راه برای انتقال مفاهیم و مقصود شما هستند.   سعی کنید قبل از آن که شخصی را به گروه‌تان دعوت کنید، ابتدا با آن‌ها ملاقاتی داشته باشید و به گفت‌وگو بپردازید و حین این معاشرت‌ها، سطح استعداد آن‌ها را بسنجید و ببینید آیا سبک موسیقی آن‌ها به سبک موسیقی شما نزدیک است یا با آن هم‌خوانی دارد یا خیر. از همه مهم‌تر، مطمئن شوید که همه چیز را در جای درست خود قرار می‌دهید. اطمینان حاصل کنید که آن شخص برای حضور در گروه شما مناسب باشد. لازم نیست اعضای گروه‌تان بهترین نوازندگان دنیا باشند. زمان، آن‌ها را تبدیل به بهترین‌ها می‌کند. به خاطر داشته باشید که شما برای مدت طولانی و تحت هر شرایطی باید در کنار هم باشید. این نکته را هم مد نظر قرار دهید که باید زمان زیادی از زندگی‌تان را با اعضای گروه بگذرانید. پس مطمئن شوید که با آن‌ها نقطه نظرات مشترکی دارید و دست‌کم می‌توانید با آن‌ها در یک اتاق بمانید!

مرحله دوم؛ انتخاب سبک موسیقی

قدم بعدی این است که بدانید به دنبال چه نوع موسیقی هستید. البته با گذشت زمان متوجه این موضوع خواهید شد اما برای تشکیل گروه، بهتر است ابتدا به صورت عمدی سبک موسیقی‌تان را انتخاب کنید تا در مرحله ایده‌پردازی، راحت‌تر باشید. در اولین ملاقات با سایر اعضا، ابتدا در مورد خودتان، توانایی‌هایتان، هنرمندان مورد علاقه‌تان، موسیقی‌هایی که معمولا به آن‌ها گوش می‌کنید، سبک خاصی که در آن تخصص و دانش دارید و کلا مواردی از این دست، توضیحاتی را ارائه دهید. با این کار، تا حدودی به سوالاتی که ممکن است در ذهن آن‌ها وجود داشته باشد، پاسخ خواهید داد. اگر اعضا قبلا آهنگی را نوشته‌اند، حتما آن‌ها را با دقت بررسی کنید. با این بررسی متوجه خواهید شد که آن‌ها معمولا تمایل دارند در چه سبکی موسیقی تولید کنند. در آخر، کمی به اجرای موسیقی بپردازید. یک نکته مهم: هنگام انتخاب سبک موسیقی‌تان، حتما سبکی را انتخاب کنید که خواننده‌تان بتواند در آن سبک اجرای خوبی داشته باشد و اصطلاحا از پس آن سبک برآید. نوازنده‌ها می‌توانند به مرور زمان سازشان و حتی سبک‌شان را عوض کنند اما خواننده‌ها تنها چیزی که دارند، صدای‌شان است. آن‌ها به راحتی نمی‌توانند صدا و نوع خواندن‌شان را تغییر دهند. این را به یاد داشته باشید که اگر قصد تولید موسیقی باکلام را دارید، مهم‌ترین عضو گروه شما، خواننده‌تان است. پس برای انتخاب سبک، اطمینان حاصل کنید که خواننده به خوبی می‌تواند از پس اجرا در آن سبک برآید.

مرحله سوم؛ یافتن مکانی برای تمرینات

برای مکان تمرینات، شما گزینه‌های زیادی دارید اما باید ببینید که کدام یک از این گزینه‌ها واقعا قابل انتخاب هستند. زیرزمین؟ گاراژ؟ کلیسا؟ سالن‌های موسیقی در ساعات تعطیل؟ فضای تمرین حرفه‌ای مانند استودیو و...؟ انبار؟ کدام یک واقعا قابل انتخاب هستند؟ باید برای یافتن مکان تمرینات، خلاقیت به خرج دهید. باید جایی را پیدا کنید که بتوانید در آن با صدای بلند به تولید موسیقی بپردازید. فقط مطمئن شوید مکانی که انتخاب می‌کنید، برای شما دردسر به وجود نخواهند آورد. به عنوان مثال، باید مکانی را پیدا کنید که صدای بلند سازها، برای دیگران مزاحمت ایجاد نکند؛ چرا که در غیر این صورت، ممکن است آن‌ها با پلیس تماس بگیرند و شما مجبور شوید جریمه سنگینی را بپردازید. ممکن است همان مکانی که در آن با اعضای گروه ملاقات داشتید، برای این کار مناسب باشد. اگر چنین بود، سعی کنید اتاق را کاملا ایزوله کنید تا صدای بلند سازها برای دیگران مزاحمت ایجاد نکند.

مرحله چهارم؛ نوشتن آهنگ‌ها

این مرحله، جذاب‌ترین و مهیج‌ترین بخش است. در واقع هیچ چیز به اندازه خلق یک اثر هنری جدید برای بیان احساسات وجود ندارد. تمام خلاقیت‌تان را در این مرحله به خرج دهید. سعی کنید بهترین خودتان را ارائه دهید. اما قبل از نوشتن اولین آهنگ، با کاور کردن شروع کنید. البته ممکن است این کار کمی کسل کننده باشد اما بسیار مهم است. شما باید اطمینان حاصل کنید که گروه‌تان به خوبی می‌تواند از پس اجرای قطعات مختلف برآید. این کار، کل فرآیند نوشتن آهنگ را ۱۰ برابر آسان‌تر می‌کند. وقتی به خوبی یاد گرفتید که با سایر اعضای گروه یک اجرای خوب را ارائه دهید، حالا می‌توانید آهنگ‌های خودتان را بنویسید. برای آن که بتوانید اجراهای خوبی داشته باشید و موسیقی‌تان شنیده شده و هنرتان دیده شود، لازم است حداقل ۱۲ آهنگ بنویسید. این را به عنوان اولین هدف‌تان انتخاب کنید و بسیار تلاش کنید تا به این هدف دست یابید. البته هرگز کیفیت را فدای کمیت نکنید. در واقع ۶ آهنگ عالی، بسیار بهتر از ۱۲ آهنگ معمولی‌ست. برای این کار، بسیار وقت بگذارید. می‌توانید تا جایی که احساس کردید لازم است، موسیقی دیگران را کاور کنید. بعد از نوشتن هر آهنگ، حتما آهنگ‌تان را ثبت کنید و حق کپی‌رایت آن را اخذ کنید. با انجام این کار، از سرقت ادبی اثرتان توسط دیگران جلوگیری می‌کنید. در این صورت، اگر شخصی قوانین کپی‌رایت را نقض کند، قانون در کنار شما خواهد بود و شما می‌توانید از آن شخص شکایت کرده و در صورت نیاز، غرامت بگیرید.

مرحله پنجم؛ انتخاب نامی جذاب و مناسب برای گروه

حتما می‌دانید که تا زمانی که اسمی برای گروه‌تان انتخاب نکنید، نمی‌توانید به اجرای موسیقی بپردازید. در واقع وقتی گروه شما اسمی ندارد، هیچ‌کس آن را نمی‌شناسد و عملا نمی‌توانید برای اجراهایتان تبلیغ کنید. در این مورد حساسیت به خرج دهید و با وسواس زیاد و با هم‌فکری سایر اعضای گروه، نامی مناسب و البته جذاب برای گروه‌تان برگزینید. یکی از تکنیک‌های خوب برای رسیدن به نامی مناسب، صحبت کردن خصوصی با افراد مختلف است. به عنوان مثال می‌توانید اعضای گروه را تک به تک به درون اتاقی ببرید و سپس ترکیبی از واژه‌های متفاوت را برای آن‌ها بازگو کنید و نظر آن‌ها در مورد این کلمات را بپرسید. با این کار، بعد از یک الی دو ساعت، شما برگه‌ای حاوی صدها نام جالب خواهید داشت که در این میان آن‌ها، حداقل ۱۰ الی ۱۵ نام، واقعا عالی هستند. پس بدین روش می‌توانید با هم‌فکری یک‌دیگر، نامی مناسب که همه روی آن اتفاق نظر دارند را برای گروه‌تان انتخاب کنید. اگر این تکنیک برای شما مؤثر نبود، از اعضای گروه بخواهید که به آرشیو موسیقی‌های مورد علاقه‌شان رجوع کنند. خودتان هم این کار را انجام دهید. با این کار، ممکن است نامی به ذهن‌تان برسد که در واقع از یکی از آهنگ‌های مورد علاقه‌تان الهام گرفته شده باشد. حتما از نام‌های کوتاهی استفاده کنید که تلفظ آن‌ها آسان باشد. پیشنهاد ما انتخاب نام‌هایی است که کم جستجو هستند؛ یعنی وقتی چند کاراکتر از نام را در گوگل جستجو می‌کنید، گوگل نام کامل را برای شما نمایش ندهد. به عنوان یک مثال جالب، می‌توان به گروه راک محلی The Wedding اشاره کرد. موسیقی آن‌ها واقعا جذاب، گوش‌نواز و رویایی بود اما نامی که برای گروه‌شان انتخاب کرده بودند، نامناسب بود. نتیجه انتخاب این نام نامناسب این است که اگر اکنون در اینترنت بخواهید نام این گروه را جستجو کنید، گوگل مطالب مربوط به عروسی‌های واقعی را نمایش می‌دهد! (Wedding در زبان فارسی به معنای عروسی، ازدواج و… است.) شما اشتباه گروه The Wedding را تکرار نکنید. پس برای انتخاب نام گروه، یکی از راه‌های خوب و مناسب، استفاده از گوگل است. به این صورت که ابتدا نام دلخواه‌تان را در گوگل جستجو کنید. اگر نتایج کمی برای شما ظاهر شد، این بدان معناست که در اینترنت چنین نامی وجود ندارد. بنابراین همین نام، بهترین است. بعد از انتخاب نام مورد نظر، مطمئن شوید که این نام در انجمن‌ها و رسانه‌هایی مانند فیس‌بوک، SoundCloud و... که به نوعی با موسیقی مرتبط هستند، وجود نداشته باشد. شما همچنین می‌توانید نام مورد نظرتان را در وب‌سایت مربوط به ثبت برندهای تجاری کشورتان نیز جستجو کنید تا اطمینان حاصل کنید که این نام، یونیک و منحصر به فرد است. چنانچه پس از جستجو متوجه شدید که این نام قبلا انتخاب شده، به تعداد فالورها و دنبال کنندگان آن توجه کنید. اگر تعداد آن‌ها کمتر از ۲۵۰ نفر بود، انتخاب آن مشکلی نخواهد داشت. اما اگر این تعداد بیشتر از ۲۵۰ نفر بود، بدون شک استفاده از این نام مشکل قانونی دارد و در نتیجه باید نام دیگری را انتخاب کنید. پس از انجام تمام این کارها، آخرین کار، بررسی امکان انتخاب دامنه وب‌سایت با نام مورد نظرتان است. قطعا هیچ‌کس نمی‌خواهد برای گروهش نامی را انتخاب کند که دارای محدودیت باشد.

مرحله ششم؛ نگارش توافق‌نامه گروه

اصلی‌ترین دلیل جدا شدن اعضا و نابودی گروه‌های موسیقی، دعواهای درونی‌ست. با تنظیم یک توافق‌نامه محکم و امضای اعضا، می‌توان امکان دعواهای درونی را تا حد بسیار زیادی کاهش داد. البته این توافق‌نامه ممکن است در ابتدا افراد را نگران کند. آن‌ها با خودشان فکر می‌کنند که چرا برای اجرای موسیقی به همراه دوستان‌شان باید قرارداد امضا کنند؟ در واقع چیزی که آن‌ها امضا می‌کنند، قرارداد نیست؛ بلکه نوعی "توافق‌نامه" است که تلاش می‌کند با تقسیم مسئولیت‌ها و وظایف، از وقوع تنش‌های احتمالی جلوگیری کند. یکی از نکات حائز اهمیت در مورد تنظیم توافق‌نامه این است که هرگز آن را همان ابتدای کار تنظیم نکنید؛ چرا که انجام این کار ممکن است موجب دلخوری اعضا شود. در زیر، مواردی که حتما باید آن‌ها را در متن توافق‌نامه درج کنید را آورده‌ایم.

تعهد زمانی

مهم‌ترین چیزی که افراد در گروه باید به آن پایبند باشند، زمان است. باید در مورد انتظارات زمانی، میزان تمرینات، یاد گرفتن آهنگ قبل از تمرینات یا حین تمرینات و مواردی از این دست، با افراد به توافق برسید. وقتی اعضا با این بند توافق‌نامه موافقت کنند، دیگر هر یک از اعضا، وظایف خودشان را می‌دانند و مشکلی بابت تأخیر یا به هم خوردن برنامه گروه پیش نخواهد آمد. علاوه بر این، اگر کسی خلاف مفاد درج شده در توافق‌نامه عمل کند، حل مناقشات راحت‌تر خواهد بود. شما می‌توانید به راحتی به آن‌ها بگوئید که طبق چیزی که امضا کردند، عمل نکرده‌اند. همچنین می‌توانید به آن‌ها یادآور شوید که شما یک گروه هستید و باید در کنار یک‌دیگر باشید. بنابراین تنظیم توافق‌نامه، درج "تعهد زمانی" درون آن و سپس به توافق رسیدن با اعضا، راحت‌تر از آن است که بدون توافق و درج جزئیات با یک‌دیگر هم‌کاری کنید. در این حالت، اگر هر یک از اعضا خوب عمل نکند، نمی‌توانید به شکلی مسالمت‌آمیز مشکل‌تان را برطرف کنید؛ چرا که آن‌ها هیچ تعهدی نسبت به گروه نداده‌اند. به یاد داشته باشید… نام چیزی که تنظیم کردید، «توافق‌نامه» است. یعنی اعضا باید بر سر مفاد درج شده، به «توافق» برسند. بنابراین این توافق‌نامه باید به گونه‌ای تنظیم شده باشد که کار به شکل مساوی بین اعضا تقسیم شده باشد و همچنین اعضا باید بتوانند این مفاد را با توجه به شرایط خود، تغییر دهند. در حقیقت اعضا باید با یک‌دیگر به «توافق» برسند.

مسئولیت‌های گروه

مورد بعدی که حتما باید در مورد آن بحث و گفت‌وگو کنید، شرح وظایف و تقسیم آن‌هاست. در یک گروه موسیقی، کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد که هر یک از اعضا بایستی مسئولیت انجام یکی از این کارها را بر عهده بگیرند. اولین مسئولیت، رهبری گروه است. این شخص به عنوان نماینده گروه عمل می‌کند و بخشی از وظایف او، صحبت کردن با رسانه‌ها، به توافق رسیدن با صاحبان سالن‌های اجرا، شرکت‌های ضبط، اسپانسر و… است. قدرت رهبر گروه کمی بیشتر از سایر اعضا است. به عنوان مثال رهبر گروه می‌تواند اعضا را به گروه دعوت یا از گروه حذف کند. اگر در مواقعی روی موضوعی اختلاف نظر وجود داشته باشد، اتخاذ تصمیم نهایی به عهده رهبر گروه است. علیرغم این که قدرت رهبر گروه از سایر اعضا بیشتر است اما به تبع آن، مسئولیت‌های رهبر گروه هم بسیار زیاد و سنگین هستند و هر کسی از عهده رهبری گروه بر نمی‌آید. رهبر گروه باید متین، صبور و فعال، با انگیزه و پر نشاط باشد. به طور معمول خوانندگان رهبری گروه را بر عهده می‌گیرند. مسئولیت دوم، مدیریت تمرین‌هاست. این شخص، برنامه‌ریزی تمرینات را انجام می‌دهد و همچنین تلاش می‌کند تا اعضا هنگام تمرینات، روی کاری که انجام می‌دهند متمرکز باشند. آن‌ها رهبری تمرینات را نیز بر عهده دارند؛ بدین صورت که وقتی گروه به انجام تمرینات مشغول هستند، با دقت به موسیقی و نت‌های نواخته شده توسط نوازندگان گوش می‌کنند و اجرای اعضا را زیر نظر دارند. در پایان جلسه تمرین، او نکاتی را جهت افزایش کیفیت اجراها با اعضا در میان می‌گذارد و به آن‌ها می‌گوید که باید تمرکزشان را روی چه چیزی معطوف کنند. با این همه، گاهی اوقات پیش می‌آید که رهبر گروه، رهبری تمرینات را نیز بر عهده بگیرد. در کل، استثنائات زیادی وجود دارند. مدیر تمرینات، باید گوش موسیقایی قدرت‌مند و دقیقی داشته باشد. این شخص باید بتواند علاوه بر گوش دادن به اجرای اعضا، هم‌زمان با آن‌ها به اجرای موسیقی بپردازد. مسئولیت سوم، مدیریت روابط عمومی است. این اشخاص مدیریت امور رسانه‌ای گروه را بر عهده دارند. اموری مانند عکاسی، برندینگ، مدیریت رسانه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، فیس‌بوک و… . از سایر مسئولیت‌های مدیر روابط عمومی می‌توان به برنامه‌ریزی جلسات عکاسی، نوشتن بیوگرافی‌ها و انجام امور مربوط به تبلیغات اشاره کرد. در حقیقت می‌توان گفت مسئولیت اصلی آنان، تبلیغات گروه است. مسئولیت چهارم، حساب‌داری است. آن‌ها تمام امور مالی گروه را جهت انجام امور مربوط به مالیات، ثبت و ضبط می‌کنند. در واقع حساب‌داران تمام رسیدها و صورت‌حساب‌های گروه هنگام خرید تجهیزات یا برگزاری تور را نگه‌داری می‌کنند تا همواره بتوانند گروه را از نظر مالی، مدیریت کنند. کار حساب‌داری خیلی جالب نیست اما با این حال، بعضی‌ها از انجام آن لذت می‌برند و این مسئولیت را بر عهده می‌گیرند. این ۴ مسئولیت معمولا در تمام گروه‌های موسیقی وجود دارند اما با این حال هیچ قانونی وجود ندارد که حتما باید این ۴ مسئولیت در گروه شما هم وجود داشته باشد. شما باید به دقت در مورد نیازمندی‌های گروه‌تان فکر کنید و با توجه به آن نیازمندی‌ها، حداقل مسئولیت‌ها را ایجاد نمائید.

امور مالی

امور مالی بسیار مهم هستند. اگر نتوانید آن‌ها را به خوبی انجام دهید، احتمال جدا شدن اعضا و از بین رفتن گروه، افزایش می‌یابد. اولین اصل این است: "چه کسی برای چه چیزی پول می‌گیرد؟" بعضی گروه‌ها صندوقی را برای مصارف گروه ایجاد می‌کنند و اعضا مبلغی یکسان را به صورت ماهیانه به این صندوق واریز می‌کنند. با این کار، وقتی گروه نیاز به تجهیزات صوتی دارد، از پول موجود در آن صندوق برای خرید این تجهیزات استفاده می‌شود. شما می‌توانید این کار را به شیوه‌های گوناگونی انجام دهید اما پیشنهاد ما این است که از همین روش برای مدیریت مخارج گروه استفاده کنید. مورد دوم این است: "به چه تجهیزاتی نیاز دارید؟" در مورد تجهیزاتی که نیاز دارید، به دقت فکر کنید و سپس تجهیزاتی را خریداری کنید تا در آینده با هزینه‌های غیر منتظره مواجه نشوید. مورد سوم، نحوه پرداخت دستمزد اعضا است. آیا دستمزدها به صورت نقدی پرداخت می‌شود یا با چک؟ آیا میزان پرداخت اعضا به صندوق مخارج باید از دستمزد آن‌ها کم شود یا خیر؟ باید با دقت در مورد این مسائل فکر کنید.

مورد چهارم این است: "چه کسی صاحب آهنگ‌هاست؟"

صحبت کردن در مورد این موضوع نیز بسیار حائز اهمیت است؛ چون صاحب آهنگ، حق امتیازِ انتشار قطعات را دارد. بعضی گروه‌ها برای جلوگیری از مشکلات احتمالی، حق امتیاز پخش هر آهنگ را به طور جداگانه بین اعضا تقسیم کنند. به بیان دیگر، آهنگ اول به نفر اول، آهنگ دوم به نفر دوم و به همین ترتیب، امتیاز انتشار قطعات بین اعضا تقسیم می‌شود. بعضی گروه‌های دیگر، ترانه‌سرا را به عنوان صاحب حق پخش ترانه‌ها در نظر می‌گیرند. روش دیگر واگذار قطعات، به صورت موردی است. به عنوان مثال ممکن است یک آهنگ توسط چند نفر نوشته شده باشد یا مثلا یک آهنگ در حین جلسات تمرین نوشته شده باشد و… . اگر شما هم به این روش امتیاز پخش قطعات را به اعضای گروه واگذار می‌کنید، بسیار در این مورد دقت و وسواس به خرج دهید. این روش، بسیار مستعد دعواها و اختلافات درونی‌ست. به طور کلی، سعی کنید تمام شرایط را در نظر بگیرید و سپس در مورد اعطای حق امتیاز یک قطعه به اعضای گروه تصمیم‌گیری کنید.

مرحله هفتم؛ ضبط نسخه دمو

اگر امکانات کافی را دارید، ضبط یک نسخه دمو، قدم بعدی‌ست. در حقیقت لازمه اصلی اجاره سالن برای اجرای موسیقی این است که یک نسخه دمو داشته باشید تا صاحب سالن بتواند به آن گوش داده و با توجه به آن، تصمیم‌گیری کند که آیا سالنش را به شما اجاره دهد یا خیر. پس اگر می‌خواهید شانس شما برای در اختیار گرفتن سالن‌ها بیشتر شود، داشتن یک نسخه دمو می‌تواند کمک بزرگی به شما کند. در صورتی که چند آهنگ را ضبط کرده‌اید، بهترین کار این است که ۳۰ ثانیه از هر آهنگ را به صورت حرفه‌ای و جذاب ویرایش کنید و نسخه ویرایش شده را در اختیار صاحبان سالن‌ها قرار دهید. شاید برایتان این سوال پیش آید که چرا ۳۰ ثانیه؟! در پاسخ به این سوال باید بگوئیم که صاحبان سالن‌ها وقتی می‌بینند یک فایل صوتی کوتاه برایشان ارسال شده، بیشتر تمایل دارند که به آن گوش دهند.

مرحله هشتم؛ استایل

ظاهر و استایل شما بیش از آن که فکر می‌کنید اهمیت دارد. بسیاری از گروه‌های مبتدی، هر لباسی که حس می‌کنند مناسب است را می‌پوشند. در واقع اگر توازن و هماهنگی بین ظاهر شما و سایر اعضا وجود نداشته باشد، شنوندگان دچار سردرگمی می‌شوند. این نکته را به یاد داشته باشید که در اجراهای زنده، شنوندگان علاوه بر شنیدن موسیقی شما، ظاهرتان را نیز می‌بینند. اینجاست که رعایت یکسری نکات در مورد پوشش اعضای گروه، اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت. لازم نیست همیشه از یک لباس یکسان استفاده کنید. ما دنبال یونیفرم نیستیم! تنها نکته‌ای که در انتخاب لباس‌ها باید مد نظر قرار دهید این است که ظاهر اعضای گروه‌تان به یک‌دیگر نزدیک باشد. لازم نیست عینا شبیه یک‌دیگر لباس بپوشید. به عنوان مثال اگر همه اعضا لباس آستین بلند بپوشند و خواننده از لباس آستین کوتاه استفاده کند، کمی عجیب و غیر معمولی است. یا مثلا اگر لباس همه اعضا مشکی باشد و در این بین لباس درامر روشن باشد، مخاطبان‌تان شما را درک نخواهند کرد. به هر حال روی شخصیتی که در ذهن مخاطب می‌سازید، حساسیت زیادی داشته باشید. اگر چنین باشد، نه تنها یک اجرای ماندگار خواهید داشت، بلکه مخاطبان هرگز شما و اجرایتان را از یاد نخواهند برد.

مرحله نهم؛ اجرای زنده

وقتی همه چیز مانند آهنگ‌ها، نام گروه و استایل‌تان را آماده کردید، حالا نوبتی هم که باشد، نوبت اجرای زنده است. برای برگزاری کنسرت، باید با صاحبان سالن‌ها وارد مذاکره شوید و سعی کنید آن‌ها را متقاعد کنید که سالن‌شان را در اختیار شما قرار دهند. اولین قدم، ساخت یک EPK است. EPK در صنعت موسیقی، نوعی رزومه به حساب می‌آید. برای ایجاد EPK باید ابتدا یک وب‌سایت راه‌اندازی کنید. برای راه‌اندازی وب‌سایت می‌توانید از تکنولوژی‌هایی مانند WordPress ، Wix و SquareSpace استفاده نمائید. بعد از راه‌اندازی وب‌سایت، حتما موارد زیر را در آن درج کنید:
  • هر آهنگی که ساخته‌اید
  • عکس‌های گروه. چه عکس‌های Photoshoot و چه تصاویر اجراها
  • آلبوم‌ها
  • بیوگرافی گروه
  • موزیک ویدئو یا فیلم‌های کنسرت
  • لینک‌هایی به رسانه‌های اجتماعی، وب‌سایت‌های دیگرتان و فروشگاه‌هایی که آهنگ‌هایتان را می‌فروشند
  • نقل قول‌هایی که از شما در رسانه‌ها و مطبوعات منتشر شده
  • راه‌های ارتباطی با گروه
وب‌سایتی که طراحی می‌کنید باید قابلیت Present شدن را داشته باشد. البته این بدان معنا نیست که حتما باید هزینه زیادی بابت طراحی و راه‌اندازی آن بپردازید. کسانی که وب‌سایت شما را می‌بینند، به جای دقت به ظواهر، به دنبال بررسی رزومه و کارهایی که انجام داده‌اید هستند. در حقیقت به جای حاشیه‌هایی مثل ظاهر زیبا و… ، محتوای اصلی برایشان در اولویت قرار دارد. وقتی ساخت رزومه‌تان(EPK) به اتمام رسید، حالا تجهیزاتی که برای اجرای زنده به آن‌ها نیاز دارید را تهیه کنید. فرقی نمی‌کند قصد تهیه چه تجهیزاتی را دارید. چیزی که مهم است، خرید تجهیزات مربوط به تقویت اصوات است. تجهیزاتی مانند آمپ‌ها برای گیتارهای الکتریک و بیس، پیکاپ برای گیتار آکوستیک و میکروفن‌هایی که روی ساز قرار می‌گیرند. این میکروفن‌ها مخصوص سازهایی مثل هورن، ویولن و… هستند. اگر موسیقی الکترونیک کار می‌کنید، اطمینان حاصل کنید که تجهیزات مورد نیازتان مانند سینتی‌سایزرها، نرم‌افزارها، درام‌پدها و… را در اختیار داشته باشید. به عنوان مثال، تهیه یک PA اضافه، ضرری ندارد. با داشتن PA اضافه، علاوه بر این که نیاز خودتان را برطرف می‌کنید، می‌توانید پول بیشتری هم از طریق آن به دست آورید.

مرحله دهم؛ تبلیغات

وقتی چند کنسرت را برگزار کردید، حالا نوبت تبلیغات است. شما باید سریعا دست به کار شوید. این کار را می‌توانید با طراحی پوستر، راه‌اندازی رویدادها و کمپین‌ها در رسانه‌های اجتماعی و صحبت با دوستان‌تان انجام دهید. در حقیقت می‌توانید حتی از دوستان‌تان بخواهید که شما را به دوستان‌شان معرفی کنند. شما باید تلاش کنید تا جایی که ممکن است، افراد بیشتری در اولین اجرای زنده شما حضور داشته باشند. این موضوع از این حیث حائز اهمیت است که صاحب سالن با دیدن تعداد افراد حاضر در کنسرت شما در می‌یابند که با برگزاری کنسرت‌های شما، پول بیشتری نیز عاید آن‌ها خواهد شد و بنابراین دوباره شما را برای برگزاری کنسرت در سالن‌شان دعوت خواهند کرد. از این گذشته، خودتان با دیدن جمعیت انبوه، انگیزه می‌گیرید و انرژی شما چند برابر می‌شود و در نتیجه، یک اجرای شگفت‌انگیز و انرژیک را خلق خواهید کرد.

از حرفه‌ای‌ها کمک بگیرید

در ابتدای تشکیل گروه، برای رشد گروه‌تان به تخصص افراد زیر نیازمندید: یک مدیر برای اداره امور روزمره گروه فردی برای انجام امور مربوط به رزرواسیون یک حساب‌دار برای رسیدگی به امور مالی که اکنون پیچیده‌تر هم شده‌اند ممکن است حتی به یک تیم بازاریابی هم نیاز داشته باشید تا در مورد گروه شما، تبلیغات وسیعی را انجام دهند این که چه کسانی را برای انجام این امور انتخاب می‌کنید، کاملا به خودتان بستگی دارد. به عنوان مثال بعضی گروه‌ها افرادی را با توجه به توصیه دوستان‌شان انتخاب می‌کنند. صرف نظر از این که شما چه کسانی را با چه روشی انتخاب می‌کنید، داشتن یک تیم می‌تواند به شما در پیشبرد اهداف‌تان کمک بزرگی کند. البته نکته‌ای که باید به آن توجه داشته باشید این است که سعی کنید این تیم را در وقت مناسب دور هم جمع کنید. تشکیل این تیم در زمان نامناسب فقط موجب افزایش هزینه‌ها خواهد شد. ما پیشنهاد می‌کنیم تا پایدار شدن شرایط‌تان صبر کنید. به بیان دیگر، این تیم را فقط زمانی دور هم جمع کنید که سطح موسیقی و اجراهایتان پیشرفته کرده باشد و از یک گروه محلی، به یک گروه معروف و معتبر تبدیل شده باشید.

جمع‌بندی

مقاله ما کمی طولانی شد. بنابراین ممکن است تصور کنید که برای تشکیل گروه موسیقی، کارهای زیادی را باید انجام دهید اما این‌طور نیست. به طور کلی فرایند تشکیل گروه، بسیار ساده و راحت است. هیچ دلیل و قانونی وجود ندارد که امروز این کار را نکنید :) پس دست به کار شوید...
#دانستنی ها #نوازندگی #آرتیست
۰۲۱-۹۱۰۰۶۷۶۷