نقد و بررسی کارت های صوتی Focusrite Scarlett 3rd Gen

این نسل از کارت های صدای Scarlett در همه ی بخش ها بهبودهای بزرگی را به خود می بیند. صدای فوق العاده، قیمت عالی و مدل های مختلف برای تمام افراد.

کمپانی Focusrite در عرضه ی کارت های صدا دست از کار نمی کشد. در حالی که برخی کمپانی ها هر چند سال یک بار یکی دو مدل کارت صدا عرضه می کنند، Focusrite محصولات اصلی اش را آپدیت می کند و به این ترتیب ناگهان چندین مدل کارت صدای مختلف از این کمپانی معرفی می شود. به گفته ی کمپانی Focusrite کارت های صدای سری Scarlett پرفروش ترین کارت های صدا در سراسر دنیا هستند. Focusrite در حال حاضر چندین سری کارت صدا عرضه می کند که باهم شباهت ها و تفاوت هایی دارند. پس سعی می کنیم ابتدا آن ها را برای شما توضیح دهیم.

محصولات سری Scarlett ارزان قیمت ترین کارت های صدای USB این کمپانی هستند و مدل های مختلفی در این سری عرضه شده است که برای هرکسی می تواند مناسب باشد. سری محصولات iTrack کارت های صدای مجهز به کابل lightning هستند که مخصوص ضبط موبایل با سیستم عامل iOS طراحی شده اند و در این سری مدل هایی مانند iTrack Dock و iTrack One Pre وجود دارند. سری Clarett کارت های صدای دارای اتصال Thunderbolt هستند.

شاید به نظر برسد تنها تفاوت سری Scarlett و Clarett مربوط به اتصال USB در سری Scarlett و استفاده از کانکشن پرسرعت Thunderbolt در سری Clarett باشد. البته سری Clarett USB هم عرضه شده که با اتصال USB سرعت بالایی را در اختیار کاربر قرار می دهند. سپس شاید از خودتان بپرسید تفاوت بین Scarlett USB و Clarett USB در چیست؟ تفاوت این دو سری مربوط به پری امپ های میکروفن بهتر و دیگر مشخصات صوتی در سری Clarett است که بعدا بیشتر راجع به آن توضیح خواهیم داد. در نهایت، سری محصولات Red را داریم که کارت های صدای حرفه ای و گران قیمت Focusrite هستند و به تعداد زیادی ورودی/خروجی دیجیتال و آنالوگ، کانکشن DigiLink و Dante و پری امپ های بهتر مجهز شده اند.

نسل سوم کارت های صدای Scarlett

در سومین نسل از سری Scarlett، شش مدل وجود دارد که برخی از آن ها جایگزین مستقیم مدل های نسل دوم هستند و برخی دیگر هم جایگزین هایی هستند که ویژگی های جدیدی به آن ها اضافه شده است، مانند ورودی های لاین اضافه. کوچکترین مدل این سری Solo است که جایگزین مستقیم همین مدل در نسل دوم Scarlett است. همانطور که انتظار می رود، مدل های بعدی دارای ورودی و خروجی های بیشتر هستند، پس دیگر کارت صدای این سری عبارتند از: مدل Scarlett 2i2 (با دو ورودی و دو خروجی)، مدل 4i4 (چهار ورودی و چهار خروجی که با اضافه شدن دو ورودی ثابت لاین جایگزین مدل قدیمی 2i4 می شود)، مدل 8i6 (که با اضافه شدن دو ورودی لاین جایگزین مدل قدیمی 6i6 شده)، مدل 18i8 (با 18 ورودی شامل هشت ورودی ADAT و هشت خروجی آنالوگ) و در نهایت مدل 18i20 (دارای 18 ورودی و 20 خروجی، شامل ورودی/خروجی ADAT).

مدل های زیادی در سری Scarlett وجود دارند، اما در این مطلب ما روی سه مدل تمرکز می کنیم: مدل ارزان قیمت Solo، مدل میان رده ی 8i6 و مدل بالا رده ی 18i20.
تمام مدل های این نسل از ویژگی Focusrite Air بهره می برند که آخرین بار سال پیش در محصولات سری Clarett USB استفاده شده بود. این ویژگی کاراکتر معروف AIR Studios را شبیه سازی می کند که در حقیقت تقویت بخش بالای فرکانس های میدرنج است؛ این ویژگی یکی از کاراکترهای محبوب سری اول Focusrite ISA بود که اولین بار در AIR Studios مورد استفاده قرار گرفت و جورج مارتین هم در میکس های آخرش از آن ها استفاده می کرده است. چهار مدل گران قیمت سری اسکارلت همچنین دارای ویژگی Loopback هستند که به شما اجازه می دهد هر نوع فید استریویی را از هر سخت افزار یا نرم افزاری دریافت کنید: این قابلیت برای پادکسترها و افرادی که به سمپلینگ می پردازند موثر است.
مشخصات فنی کارت صدا هم بهبود یافته است. میزان داینامیک رنج – اختلاف بین لِول خروجی و نویز فلور، این عدد هرچه بیشتر باشد بهتر است – در نسل سوم اسکارلت برای ورودی های اینسترومنت، میکروفن و لاین حدود 110dB است. این در حالیست که مقدار داینامیک رنج در نسل دوم اسکارلت حدود 106-109 دسی بل بود. از طرفی مقدار هارمونیک دیستورشن (مقدار دیستورشن و نویز که هرچه کمتر باشد بهتر است) نسبت به نسل قبلی به نصف کاهش یافته است، اگرچه این مقدار در نسل قبلی هم بسیار کم بود. مقدار کلی Gain Range هم بهبود یافته و از 50dB در نسل قبل به 56dB رسیده است.
همچنین باید اشاره کنیم که یک پکیج نرم افزاری رایگان با نرم افزارهای Live Lite و Pro Tools First، یک اشتراک Splice به همراه تعدادی پلاگین از شرکت های Softube، XLN Audio و Focusrite هم در پکیج محصولات نسل سوم اسکارلت عرضه شده اند.

آماده ی استفاده

یکی دیگر از ویژگی های جدید نسل جدید اسکارلت، اضافه شدن پروسه ی جدید Focusrite با نام Quick Start است. این ویژگی برای افراد تازه کار طراحی شده است و افراد حرفه ای تر می توانند آن را نادیده بگیرند. Quick Start پروسه ای برای رجیستر کردن محصول است؛ شما سریال نامبر محصول را وارد می کنید و با گذراندن چند مرحله خواهید توانست ورژن های لایت نرم افزار Ableton Live یا Pro Tools First را دانلود کنید، همراه با یک ویدیوی آموزشی برای نصب نرم افزارها.

دیگر محتوای آموزشی شما را با نصب پلاگین ها و اینسترومنت های نرم افزاری که در پکیج محصول قرار گرفته آشنا می کنند و سپس با ستاپ کردن کارت صدای اسکارلت بر حسب نوع استفاده ای که از آن خواهید داشت آشنا می شوید. در اینجا از شما پرسیده می شود که آیا شما تنها با استفاده از کامپیوتر به ساخت موزیک می پردازید یا این کار را با همراهی دیگر سخت افزارهای اکسترنال انجام می دهید؛ سپس تمام اطلاعات مربوط به کانکشن ها بر حسب سناریویی که انتخاب می کنید در اختیار شما قرار می گیرد. چنین تجربه ای برای هر محصولی بسیار خوشایند است، چرا که بسیاری از کمپانی ها تنها یک دفترچه ی راهنما برای محصولاتشان در نظر می گیرند که هیچ کس هم آن را نمی خواند.

کنترل بیشتر

شما نیاز به دانلود آخرین ورژن نرم افزار Focusrite Control برای استفاده در کنار محصولات سری Scarlett دارید. این نرم افزار به شما اجازه می دهد پارامترهای اصلی و عمومی دستگاه – ورودی های line/instrument و کلاکینگ – و همچنین آپشن های میکس و مسیر سیگنال را تنظیم نمایید. اگر از پروسه ی Quick Start استفاده نمی کنید، تنها کافیست به بخش دانلود وبسایت Focusrite وارد شوید و مدل کارت صدایتان را انتخاب کنید.
در این نرم افزار، تب های Input Settings و Output Routing را مشاهده خواهید کرد. تنظیمات ورودی/خروجی های اصلی به همراه نحوه ی چینش آن ها در نرم افزار آهنگسازی در بخش Output Routing قرار گرفته اند و خروجی ها (یعنی لاین، لوپ بک هدفون و S/PDIF) از بالا به پایین چیده شده اند و ورودی ها به صورت چپ به راست قرار گرفته اند. همچنین گزینه های اتصال نرم افزار Control با نرم افزار آهنگسازی شما در بالا نمایش داده می شود.
به طور کلی، دستگاه همان طور که انتظارش را دارید راه اندازی می شود، به این صورت که خروجی های اصلی نرم افزار آهنگسازی به خروجی های یک و دوی اسکارلت منتقل می شوند، اما شما به راحتی می توانید این تنظیمات را با استفاده از Custom Mix تغییر دهید و سپس با کلیک کردن روی منوی مربوط به هر خروجی این تغییرات را کامل کنید. تغییرات روی تنظیمات ورودی هم به همین راحتی انجام می شود و یک نمای کلی از تمام ورودی های موجود در سمت راست رابط گرافیکی نرم افزار به شما نشان داده می شود و شما به عنوان مثال به راحتی می توانید ورودی ها را به صورت جفت استریو تنظیم کنید.
در نرم افزار Control شما همچنین می توانید آپشن Air را در تب Input Settings فعال کنید و بین ورودی لاین و اینسترومنت و آپشن Pad (برای جلوگیری از کلیپ شدن سیگنال های شدید) سوییچ کنید/ به طور کلی استفاده از نرم افزار Control بسیار راحت است و شما به آسانی می توانید Custom Mix بسازید. این نرم افزار بخشی ضروری در استفاده از کارت های صدای اسکارلت است.

سخت افزار

با کارت صدای Solo شروع می کنیم. این کارت صدا سبک، جمع و جور و خوش ساخت است؛ فرم فاکتور آن به قدری کوچک هست که بتوانید آن را به راحتی با خود حمل کنید و همچنین تامین برق آن به وسیله ی اتصال USB انجام می شود، پس گزینه ی مناسبی برای ضبط های خارج از استودیو می باشد. این کارت صدا دارای یک ورودی میکروفن در پنل جلو، همراه با یک پری امپ می باشد که در تمام مدل های سومین نسل اسکارلت یکسان است؛ Focusrite تایید می کند که این پری امپ های بهترین پرفورمنس را در بین تمام نسل های اسکارلت دارند. همچنین یک ورودی اینسترومنت high-impedance (برای گیتار یا بیس) هم در این کارت صدا وجود دارد که می تواند سیگنال های line-level از درام ماشین ها، سینتی سایزرها و… را با تغییر جهت سوییچی که در کنار آن قرار دارد دریافت کند. در این مدل حول دکمه های چرخشی گِین حلقه هایی نورانی وجود دارد که وقتی لِول های مناسب باشند به رنگ سبز، وقتی لِول نسبتا مناسب باشند به رنگ نارنجی و زمانی که سیگنال شما کلیپ شود به رنگ قرمز در می آیند.
در نهایت، روی پنل جلوی کارت صدا یک دکمه با نام Direct Monitor قرار گرفته تا شما بتوانید چیزی که اجرا می کنید در حین ضبط بدون latency بشنوید. این کنترل هایی که روی پنل جلو قرار دارند بسیار شبیه به نسل قبلی مدل Solo هستند – تمام کنترل های نسل سوم این چنین هستند – پس اگر با آن ها آشنایی داشته باشید یا قبلا از نسل های قبلی اسکارلت استفاده کرده باشید با کارت صدای نسل جدید هم کاملا از پیش آشنا خواهید بود. یکی دیگر از مواردی که در نسل جدید مدل Solo ارتقا یافته، وجود دو خروجی اسپیکر بالانس TRS در پنل پشتی است – در نسل های قبل این کانکشن ها از نوع RCA بودند.

مدل بعدی، 8i6 است. این کارت صدا دارای دو ورودی کومبوی اینسترومنت و میکروفن در پنل جلو همراه با دو پری امپ میکروفن است. چند خروجی هدفون و کنترل لِول هم روی این کارت صدا وجود دارد که آن ها نیز دارای حلقه های نورانی نشانگر گِین می باشند. روی پنل پشتی ورودی/خروجی های S/PDIF، ورودی و خروجی MIDI به علاوه ی چهار ورودی دیگر برای اینسترومنت های line-level (سینتی سایزرها، درام ماشین ها و…) وجود دارد؛ به این ترتیب Focusrite با قرار دادن ورودی های MIDI و line محبوبیت روز افزون سینتی سایزرهای سخت افزاری را مد نظر قرار داده است.
این کارت صدا در مقایسه با کارت های صدای هم قیمت از برندهای Audient و Steinberg وزن سبک تری دارد، اما حس بسیار مقاومی دارد و به لطف بدنه ی تمام فلزی و پایه های لاستیکی به خوبی روی میز قرار می گیرد.
در نهایت مدل Scarlett 18i20 دارای 18 ورودی به همراه دو ورودی کومبوی قابل سوییچ mic/instrument/line XLR و شش ورودی دیگر با ورودی های لاین و ورودی/خروجی های S/PDIF است. در این کارت صدا تعداد هشت ورودی و خروجی بیشتر ADAT optical (برای اتصال اکسپندرهای اکسترنال ورودی/خروجی ADAT) به علاوه ی 10 خروجی مانیتور بالانس و دو خروجی هدفون وجود دارد. تفاوت اصلی بین مدل 18i20 و دیگر مدل های سری اسکارلت، امکانات بیشتر روی پنل جلو است؛ پنل جلوی 18i20 ارتفاع کمتری دارد اما مجموعه ای از چراغ های LED تمام لِول های ورودی را به شما نمایش می دهند و نشانگرهایی هم برای نمایش فعال بودن ویژگی Air روی هر کانال و ورودی های اینسترومنت یک و دو وجود دارد. همچنین پایه هایی برای قرار دادن کارت صدا در رَک های استودیویی وجود دارد.

صدای اسکارلت

در هر سه مدل Solo، 8i6 و 18i20 از پری امپ های مشابهی استفاده شده است. یکی از اولین چیزهایی که جلب توجه می کند، عدم وجود نویز روی ورودی هاست. ما برای تست، صدای پیانوی الکتریکی که نویز زیادی دارد را ضبط کردیم و نتیجه ی کار، صدایی تمیز، عمیق، غنی و کاملا عاری از نویز بود. این پری امپ ها صدای واقعا تمیزی دارند و ضبط هایی که با میکروفن انجام می دهید پر از جزئیات و بدون نویز خواهد بود.
حلقه های نورانی گِین روی ورودی ها نیز بسیار جذاب است؛ این حلقه ها که مانند چراغ راهنمایی به سه رنگ سبز، زرد و قرمز درمی آیند دقیقا مشابه لِول های نرم افزار Logic هستند و به عنوان یک نشانگر ثانویه بسیار موثر هستند.
با ورودی میکروفن چند ضبط ساده ی پیانوی آکوستیک انجام می دهیم و برای این کار از تنها یک میکروفن استفاده می کنیم؛ باز هم صدا شفاف است و داینامیک رنج وسیع آن جلب توجه می کند، چیزی که در کارت های صدای سری Clarett هم دیده می شود. ویژگی Air را هم تست کردیم. Focusrite در این مورد توضیح داده که با فعال کردن مدار Air، این افکت روی محدوده ی فرکانس های 100Hz تا 20kHz اعمال می شود و هرچه به سمت فرکانس های بالاتر می رویم شدت آن بیشتر خواهد شد. با این حال تاثیر این مدار Air روی بعضی از صداها اصلا مشخص نبود، اما روی وکال – و تا حدی روی نت های بالای پیانوی آکوستیک – کمی برجسته شدن فرکانس های بالا به گوش می رسد. این افکت آنچنان ملموس نیست اما وجود دارد.

Scarlett به عنوان کارت صدایی برای پلی بک هم فوق العاده عمل می کند. در تست های ما کیفیت پلی بک این کارت صدا با محصولاتی که چند صد پوند قیمت بیشتری دارند برابری کرد.
حالا به round-trip latency می پردازیم – یعنی زمانی که طول می کشد تا سیگنال به کارت صدا برسد، به وسیله ی کامپیوتر پردازش شود و دوباره به کارت صدا بازگردد. مقدار latency به عوامل متعددی بستگی دارد، مثل قدرت پردازشی کامپیوتر، نرم افزارهایی که اجرا می کنید و همچنین بافر سایز و سمپل ریت. تست هایی که در این زمینه انجام دادیم دقیقا علمی نیستند اما به عنوان مقایسه، با سمپل ریت 48kHz و بافر سایز 32sample، کارت صدای Thunderbolt Clarett تاخیری 3 میلی ثانیه ای، کارت صدای USB Clarett تاخیر 6 میلی ثانیه ای و کارت صدای Scarlett تاخیر 6.8 میل ثانیه ای داشتند. باز هم تاکید می کنیم که این اعداد دقیق نیستند، اما جالب است که کارت صدای Scarlett در این بخش هم چه عملکرد خوبی از خود نشان می دهد.
حتی زمانی که اینسترومنت های زیادی را به 18i20 متصل کردیم، باز هم میزان تاخیر ناچیز بود؛ داینامیک صدا هم فوق العاده و مقدار نویز هم پایین بود.

جمع بندی

سومین نسل از کارت های صدای Scarlett شاید نسبت به نسل قبل تغییر آنچنانی نکرده باشند، اما Focusrite برخی مشخصات مورد نیاز را ارتقا داده است، از مشخصات فنی گرفته تا اضافه کردن ورودی ها و بهبود تجربه ی کاربری – مخصوصا برای افرادی که به تازگی وارد دنیای آهنگسازی شده اند.
در بخش ارزان قیمت، مدل Solo پرتابل بودن و فرم فاکتور کوچک همین مدل از نسل قبل را به همراه دارد و کاملا مناسب خواننده/آهنگسازانی است که خارج از استودیو نیاز به ضبط و پلی بک با کیفیت بالا دارند. مدل 8i6 هم برای افراد تازه وارد و افرادی که بیشتر از سخت افزارها استفاده می کنند مناسب است، مثل افرادی که تجهیزات سینتی سایزری کوچک و یا یک استودیوی کوچک هیبریدی نرم افزاری/سخت افزاری دارند. این مدل همچنین انتخاب ایده آلی برای ضبط سازها با تعداد کم می باشد. در نهایت گران قیمت ترین مدل یعنی 18i20 تعداد ورودی و خروجی های بیشتری را با فرم فاکتور جمع و جورش ارائه می دهد و تمام کانکشن های مورد نیاز افرادی که تجهیزات سینتی سایزری بزرگی دارند را فراهم کرده است.
از آنجایی که کیفیت کارت های صدای سری اسکارلت در این نسل بهبود یافته است – به لحاظ پری امپ، داینامیک رنج و تاخیر کمتر – به نظر می رسد که این مدل ها به سری گران قیمت تر Clarett که مشخصات مشابه و اتصال USB دارند نزدیکتر شده اند. برای مثال مدل 18i20 حالا بسیار شبیه به Clarett 8Pre شده، اما قیمت کمتری دارد.
با این حال سری Clarett اعداد بهتری را در بخش latency و دیگر مشخصات صوتی نشان می دهد و همچنین کانکشن های اکسترنال ADAT بهتری دارد تا برچسب قیمتی آن توجیه شود.
برمی گردیم به سری اسکارلت: این نسل جدید در جاهایی مهم موفق عمل می کند. کیفیت بهتر، مشخصات ارتقا یافته و افزایش نیافتن زیاد قیمت محصولات نسبت به نسل قبل. احتمال نمی رود که Focusrite به این زودی ها عنوان “پرفروش ترین کارت صدا” را از دست بدهد.

نقاط قوت:

• کیفیت بالا با قیمتی مناسب
• نویز کم، صدای فوق العاده
• مدل های مختلف برای انواع استودیوها
• Metering عالی
• کیفیت ساخت بالا و پکیج نرم افزاری فوق العاده

نقاط ضعف:

برخی کارها در برخی مدل ها تنها از طریق نرم افزار انجام می شود