برای ضبط درام چند میکروفن لازم داریم؟
برای ضبط درامز آکوستیک، یک عدد ثابت وجود ندارد. با یک میکروفن هم میتوان اجرای کامل را ثبت کرد، اما برای بیشتر ضبطهای خانگی و استودیویی، چهار میکروفن نقطه شروع بسیار مناسبی است: یکی برای کیک، یکی برای اسنیر و دو میکروفن بالای درام که به آنها اورهد میگویند. اگر در میکس به کنترل جداگانه روی تامها، هایهت و صدای اتاق نیاز دارید، تعداد میکروفنها میتواند به ۸ عدد یا بیشتر برسد.
پاسخ کوتاه: چند میکروفن لازم است؟
| تعداد میکروفن | چیدمان پیشنهادی | مناسب برای |
|---|---|---|
| ۱ عدد | یک میکروفن بالای درام یا جلوی مجموعه | دمو، تمرین و صدای طبیعی اتاق |
| ۲ عدد | دو اورهد یا یک اورهد و یک میکروفن کیک | جاز، اجرای ساده و ضبط خانگی |
| ۴ عدد | کیک، اسنیر و دو اورهد | بیشتر سبکها و شروع جدی ضبط |
| ۶ تا ۸ عدد | کیک، اسنیر، تامها و دو اورهد | راک، پاپ و میکس با کنترل بیشتر |
| بیشتر از ۸ عدد | میکروفن جدا برای اجزای درام و اتاق | ضبط حرفهای و پروژههای پرجزئیات |
هرچه تعداد میکروفن بیشتر شود، کنترل شما در میکس بالاتر میرود؛ ولی تنظیم پایهها، کابلها، ورودیها و هماهنگی فاز نیز سختتر میشود. بنابراین میکروفن بیشتر همیشه به معنی صدای بهتر نیست.
تاریخچه کوتاه ضبط درام
در سالهای ابتدایی ضبط، کل گروه معمولاً با یک یا چند میکروفن محدود ضبط میشد و جای نوازندهها در اتاق نقش مهمی در بالانس صدا داشت. با بیشتر شدن تعداد ترکهای ضبط در دهههای بعد، صدابردارها توانستند برای بخشهای مختلف درام میکروفن جدا بگذارند. با این حال، روشهای کممیکروفن هرگز کنار نرفتند.
یکی از معروفترین نمونهها روش گلین جانز است که با سه یا چهار میکروفن، صدایی طبیعی و یکدست از کل درام میگیرد. او در گفتوگو با Tape Op پیش از صحبت درباره چیدمان میکروفنها روی یک نکته ساده تأکید میکند: «درامهایتان را کوک کنید.» این جمله یادآوری میکند که کوک درست ساز، نوازندگی و صدای اتاق معمولاً از اضافه کردن میکروفنهای بیشتر مهمترند.
ضبط درام با یک یا دو میکروفن
اگر بودجه یا تعداد ورودیهای کارت صدا محدود است، یک میکروفن باکیفیت را بالای مجموعه یا کمی جلوی درام قرار دهید. این روش صدای یکپارچهای میدهد، اما بعداً نمیتوانید حجم کیک یا اسنیر را بهصورت جداگانه تغییر دهید.
با دو میکروفن، دو انتخاب رایج دارید: دو اورهد برای صدای استریو، یا یک اورهد همراه با یک میکروفن نزدیک کیک. برای موسیقی آکوستیک و جاز، دو میکروفن خوب در اتاق مناسب میتوانند نتیجهای طبیعی و شنیدنی بدهند.
چهار میکروفن؛ انتخاب پیشنهادی برای شروع
چیدمان چهار میکروفنی برای بسیاری از کاربران بهترین تعادل میان کیفیت، هزینه و سادگی است:
- یک میکروفن برای کیک: برای ثبت ضربه و فرکانسهای پایین.
- یک میکروفن برای اسنیر: برای وضوح ضربه و حضور اسنیر در میکس.
- دو اورهد: برای سنجها و تصویر کلی و استریوی درام.
برای اسنیر، Shure SM57 یکی از انتخابهای شناختهشده است. اگر خرید یک مجموعه آماده را ترجیح میدهید، Shure PGA Drumkit 6 چند میکروفن لازم برای اجزای اصلی درام را یکجا در اختیار شما میگذارد. برای اورهد استریو نیز یک جفت همسان مانند Rode NT5 Matched Pair کمک میکند سمت چپ و راست تصویر صوتی هماهنگتر ثبت شود.
چه زمانی به ۸ میکروفن یا بیشتر نیاز داریم؟
در سبکهایی مثل راک و متال، معمولاً لازم است ضربه هر تام واضح باشد و کیک و اسنیر کنترل بیشتری در میکس داشته باشند. در این شرایط میتوان برای هر تام یک میکروفن جدا گذاشت و در صورت نیاز، میکروفن هایهت یا اتاق را هم اضافه کرد.
قبل از این کار، تعداد ورودیهای میکروفن روی کارت صدا یا پریامپ را بررسی کنید. هشت میکروفن به هشت ورودی همزمان، هشت کابل سالم و فضای کافی برای پایهها نیاز دارد.
قبل از خرید میکروفن به چه چیزهایی توجه کنیم؟
- صدای خود درام: پوستها را بررسی و ساز را درست کوک کنید.
- صدای اتاق: اتاق پر از بازتاب، با زیاد شدن میکروفنها لزوماً بهتر نمیشود.
- تعداد ورودیها: کارت صدا باید بتواند همه میکروفنها را همزمان ضبط کند.
- پایه میکروفن و استند: برای هر میکروفن جای نصب مطمئن و کابل مناسب لازم است.
- فاز: وقتی چند میکروفن یک ضربه را با فاصلههای مختلف میگیرند، ممکن است صدا نازک یا کمجان شود. فاصله و جهت میکروفنها را با گوش و با بررسی تکتک ترکها تنظیم کنید.
پیش از ضبط اصلی، یک اجرای کوتاه ثبت کنید و میکروفنها را هم جداگانه و هم با هم بشنوید. جابهجایی چند سانتیمتری یک اورهد گاهی بیشتر از عوض کردن میکروفن نتیجه میدهد.
بالاخره چند میکروفن بخریم؟
برای دمو و تمرین، یک یا دو میکروفن کافی است. برای ضبط جدی در خانه و بیشتر سبکهای موسیقی، چهار میکروفن را پیشنهاد میکنیم. اگر کارت صدای هشتورودی دارید و میخواهید تامها و اجزای دیگر را جداگانه کنترل کنید، سراغ شش تا هشت میکروفن بروید. ابتدا با کمترین تعداد ممکن صدای خوب بگیرید و فقط وقتی کمبود مشخصی شنیدید، میکروفن بعدی را اضافه کنید.