آیا نشت صدای میکروفن می تواند نکته مثبتی باشد؟

در دنیای صوت، نشت صدا (با عنوان انگلیسی leakage یا bleed) زمانی صورت می گیرد که صدای یکی از سازهایی که در حال ضبط آن هستید به وسیله ی میکروفنی که برای یک ساز دیگر قرار داده شده دریافت می شود. بسیاری از آموزش های آنلاین و مقالات وجود دارند که راه های جلوگیری از نشت صدا را توضیح می دهند. نشت صدا می تواند هنگام ادیت کردن، پردازش صداها و در حین میکس دردسر ساز شود. اما نشت صدا همیشه هم نکته ای منفی به شمار نمی رود. تقریبا تمام موزیک هایی که در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ساخته شده اند، در حالی ضبط شده اند که بسیاری از سازها به طور زنده و با تعداد محدودی میکروفن و لاین صدا در استودیو گرفته می شدند. معمولا انرژی ذاتی و جالبی در این موزیک ها شنیده می شود و یکی از دلایل آن این است که در هنگام ضبط، نشت صدا اتفاق افتاده و هر میکروفنی که در اتاق ضبط بوده بخشی از صدای هر سازی که در اتاق موجود بوده را دریافت کرده و موجب شده آن قطعه ی موسیقی انرژی خاصی داشته باشد. Rick Rubin صدای درامز آلبوم Blood, Sugar, Magic از گروه Red Hot Chilli Peppers را با تنها چهار میکروفن ضبط کرده که هرکدام از میکروفن ها مقدار زیادی نشت صدا از بخش های مختلف درامز را دریافت می کردند. نتیجه ی این کار دریافت صحیح صدای پرانرژی درامز بود. درست است که با وجود نشت صدا، میکس و پردازش صداها مشکل تر است، اما گاهی اوقات نشت صدا آن انرژی پولیش نشده و خامی که ساز یا موزیکتان به آن نیاز دارد را در اختیارتان می گذارد. پس همیشه نشت صدا را به عنوان یک ویژگی منفی در نظر نگیرید.