راهنمای میکس وکال برای افراد مبتدی

مهم نیست لید وکال شما چقدر تیون باشد یا چقدر پردازش های ویژه روی آن انجام داده باشید، اگر یک لید سینتی سایزری بزرگ وکال را بپوشاند یا اگر یک ساب بیس قدرتمند آن را محو کند، تمام زحماتی که برای وکال کشیده اید هدر خواهد رفت. به همین دلیل مهم است که وقت بگذارید و وکال را درون میکس و در همراهی با سایر ترک های میکس گوش کنید و با در نظر داشتن این المان ها وکال را با دقت تنظیم کنید.

حذف کردن فرکانس های بیس اضافه

تا قبل از این که به مرحله ی میکس برسید باید بهترین بخش هر برداشت وکال را انتخاب کرده، یک پارت وکال بی نقص را ساخته و کوک آن را اصلاح کرده باشید. استفاده از افکت وُکودر یا پلاگین های افکت به این مرحله مربوط نمی شود. چیزی که در این مرحله اهمیت دارد این است که آیا وکال شما به خوبی در کنار سایر اینسترومنت های میکس می نشیند یا نه. استفاده از یک فیلتر high-pass روی فرکانس های بین 80Hz تا 150Hz انرژی بیس اضافه ای که در این فرکانس ها وجود دارد را از بین می برد؛ همچنین با این کار ویبره هایی که از چیزهایی مانند عبور خودروها از کنار خانه ی شما هنگام ضبط ایجاد می شوند حذف خواهند شد. حذف کردن فرکانس های بیس حتی پیش از شروع ضبط هم به راحتی امکان پذیر است – بیشتر میکروفن ها یک دکمه ی roll-off دارند که به طور فیزیکی این فرکانس های بیس اضافه را حذف می کند. اگرچه این کار خیلی سریع می تواند به شما کمک کند، اما حواستان باشد وکال شما پس از حذف شدن این فرکانس ها چگونه صدا می دهد. این تنظیمات نباید موجب شوند وکال شما زیادی غیر طبیعی به نظر برسد، پس انجام تنظیمات دقیق تر با یک پلاگین اکولایزر انتخاب بهتری خواهد بود.

فضای تنفس

از آنجایی که وکال یک المان قدرتمند در بخش میدرنج است، باید حواستان به استریو ایمیج و اینسترومنت هایی باشد که در محدوده ی میدرنج با وکال رقابت کرده و جلب توجه می کنند. گیتار، پیانو، ویولن و سینتی سایزرها این محدوده ی فرکانسی را اشغال می کنند. در حالی که فیلتر high-pass به خوبی فرکانس های بیس اضافه را حذف می کند، در بخش بالای میدرنج نیاز به این است که با دقت بالایی برخی فرکانس ها را حذف کنید. با استفاده از یک اکولایزر پارامتریک مانند FabFilter Pro Q 3 یا iZotope Neutron می توانیم فرکانس های مختلف را بشنویم و مشکل های جدی را شناسایی کنیم. برای این کار باند فرکانسی را روی حدود 30Hz با گین حدود 10dB قرار می دهیم. ترک را پلی می کنیم و به تدریج فرکانس فیلتر را بالا می بریم و تمام طیف فرکانسی را گوش می کنیم. هر جایی که حس کردید مشکلات بهتر یا بدتر می شوند توقف کرده و روی آن فرکانس زوم کنید. به این ترتیب محدوده ای که نیاز به کات شدن یا بوست شدن دارد را پیدا می کنید. کامپرشن عامل مهم دیگری در میکس وکال است. اگرچه کامپرشن معمولا به عنوان ابزاری برای کاهش یا افزایش گین استفاده می شود، استفاده ی مناسب از کامپرسر روی وکال می تواند برای آن فضا ایجاد کند و به آن عمق بدهد. راه های بسیار زیادی برای تعیین لِول کامپرشن وجود دارد، اما چیزی که باید به آن توجه کنید پایداری لِول وکال است – لِول وکال نباید پرش های شدیدی داشته باشد؛ همچنین لِول کلی وکال باید به شکلی باشد که کمی بالاتر از سایر المان های میکس قرار بگیرد. کنترل کردن ترنزینت ها در وکال کمی متفاوت است، چرا که برخلاف درام، هیچ ضربه ای وجود ندارد؛ در عوض ما باید پاپ ها، حروف بی صدا و سایر حروفی که با شدت از دهان خارج می شوند را کنترل کنیم. استفاده ی ملایم از EQ، کامپرشن و پلاگین های De-esser مانند Waves Sibilance و Sonnox Oxford SuperEsser می تواند صداهای ناخوشایند و غیر منتظره را از بین ببرد. برای این که وکالی با وضوح و پانچ مناسب داشته باشید، باید از تمام این افکت ها با دقت استفاده کنید.

رهبر گروه کُر

اگرچه لید وکال ها و پارت های وکال مکمل به عنوان المان هایی مجزا در میکس پردازش می شوند، اما زمانی که با گروه های وکال بزرگتر مواجه باشید، مانند زمانی که چند بک وکال را کنار هم قرار می دهید تا چیزی شبیه به صدای گروه کر ایجاد کنید، باید بسیار مراقب باشید که این صداها با هم یکی شوند و به صورت مجزا صدا ندهند. معمولا لِول بک وکال ها همیشه از لید وکال پایین تر است، مخصوصا اگر وظیفه شان این است که حس و حال موزیک شما را تقویت کنند. برای این ولوم پایین تر مناسب تر است از افکت های فضا ساز مانند ریورب استفاده کنید. استفاده از ریورب های Hall یا chamber روی چندین بک وکال راه سریعی برای این است که تمام آن ها را در یک فضا قرار دهید. برای بک وکال ها بهتر است از ریورب ها و در کل پردازش متفاوتی نسبت به لید وکال استفاده کنید. قرار دادن ترک های بک وکال در فضای مشخصی از میکس (بجای pan کردن هر یک از آن ها در درجات مختلف) این حس را به وجود می آورد که شما صدای خوانندگان را به صورت گروهی ضبط کرده اید. اگر هدف شما این است که کارتان طبیعی صدا بدهد، بهتر است زیاد از ابزارهای اصلاح کوک استفاده نکنید تا صدای ارگانیک تری داشته باشید.

سمپل های کوتاه وکال

علاوه بر لید وکال، بک وکال ها یا وکال چاپ ها (سمپل های کوتاه وکال) باید با طرز فکری کاملا متمرکز بر میکس پردازش شوند. وکال چاپ ها سمپل های کوتاهی از حروف صدا دار هستند که به صورت ریتمیک پلی بک می شوند. به همین دلیل این المان ها نباید به عنوان المانی برجسته در میکس شنیده شوند که با لید وکال رقابت می کنند، بلکه باید المانی مکمل باشند و در کناره های استریو ایمیج قرار بگیرند. معمولا با کارهایی مانند اصلاح کوک شدید یا warping (که باعث می شود صدا حالتی رباتیک پیدا کند) و استفاده از ریورب می توانید تاکید بیشتری روی وکال چاپ ها داشته باشید. با وجود تعداد بسیار زیاد نرم افزارهایی که برای وکال طراحی شده اند، استعداد نداشتن در خوانندگی دلیل نمی شود که اعتماد به نفس کافی در کار کردن با وکال خودتان را نداشته باشید. در ادامه چند نمونه از پلاگین های میکس وکال را به شما معرفی خواهیم کرد.

6 نمونه از بهترین پلاگین های میکس وکال

1. Oeksound soothe2

عرضه شده برای Mac/PC محدود کننده ی رزونانس داینامیک هوشمند Oeksound soothe2 یکی از بهترین پلاگین هایی است که در دهه ی اخیر ساخته شده است. Soothe 2 با استفاده از الگوریتم های هوشمند خیره کننده می تواند فرکانس های مشکل ساز را ایزوله و آن ها را به راحتی برای شما حذف کند. این پلاگین همچنین قادر است به راحتی فرکانس های تیزی که در وکال وجود دارد را از بین ببرد.

2. Universal Audio 1176 Classic Limiter Collection

عرضه شده برای Mac/PC شبیه ساز کمپانی یونیورسال آدیو از کامپرسر 1176 که حالا یک دهه از عمرش می گذرد جزو اولین پلاگین هایی بود که طراحی نرم افزاری دقیق یونیورسال آدیو را به نمایش گذاشت. مجموعه ی پلاگین 1176 به شما اجازه می دهد کاراکتر دیستورشن، کامپرشن و گین مشابهی با نمونه ی سخت افزاری آن داشته باشید.

3. Sonnox VoxDoubler

عرضه شده برای Mac/PC VoxDoubler روی یکی از مشکلات رایج میکس وکال تمرکز دارد: تقویت کردن ترک وکالی که حجم کمی دارد. VoxDoubler این کار را با استفاده از دوبل کردن وکال انجام می دهد تا صدای وکال یا پر حجم تر شود یا وایدتر. با این پلاگین به راحتی می توانید وکال های گیرایی داشته باشید.

4. FabFilter Pro Q 3

عرضه شده برای Mac/PC Pro Q 3 یکی از محبوب ترین ابزارهای میکس است. Pro Q 3 تمام چیزی که از یک اکولایزر حرفه ای می خواهید را در اختیار شما قرار می دهد و راه موثری برای شکل دادن به تُنالیته ی وکال است. ظاهر گرافیکی این پلاگین نه تنها زیباست، بلکه آنالیزر طیف نگار عمیق آن به شما اجازه می دهد به راحتی ناچ ایجاد کنید، ترنزینت ها را کنترل کنید وباندهای اکولایزری داینامیک را به میکس هایتان بیاورید.

5. Soundtoys Decapitator

عرضه شده برای Mac/PC Decapitator یکی از پلاگین های شرکت Soundtoys است که می تواند سچوریشن هایی با کاراکتر تجهیزات سخت افزاری را به وکال شما اضافه کند. با Decapitator هم می توانید سچوریشن های کلاسیکی را به وکال اضافه کنید و هم می توانید تنظیمات شدیدی روی آن انجام دهید و بافت های اُور درایو شده ی جذابی به وکال بدهید.

6. Valhalla Vintage Verb

عرضه شده برای Mac/PC کار کردن با الگوریتم های room، ambience و concert hall در Vintage Verb این حس را به شما می دهد که در یک سالن واقعی قرار گرفته اید. Vintage Verb که با توجه به ریورب های سخت افزاری دهه های هفتاد و هشتاد میلادی طراحی شده، طیف گسترده ای از فضاها را به شما ارائه می دهد و حتی بی روح ترین وکال ها را می تواند در فضای بسیار جذابی قرار دهد.

نکاتی برای میکس وکال

مرحله ی اول: برای این که وکال به زیبایی در میکس بنشیند باید تنظیماتی را انجام داد. اجازه دهید ابتدا به کامپرشن توجه کنیم. ما برای وکالی که داریم کامپرشنی با نسبت 5:1 استفاده می کنیم، اما هرچه پارامتر ratio را پایین تر بیاوریم بیشتر می توانیم داینامیک های طبیعی وکال را بشنویم. مرحله ی دوم: برای برخی قسمت ها لازم است وکال را در میکس تقویت کنیم و کاری کنیم که سایر پارت ها صدای آرام تری پیدا کنند. اینجاست که می توانیم از ایجاد اتومیشن روی گین استفاده کنیم. تمام نرم افزارهای آهنگسازی امکان انجام این کار را به شما می دهند. در نرم افزار Logic می توانیم گین را در لحظاتی که اهمیت دارند بالا ببریم. مرحله ی سوم: اکولایز کردن وکال مستلزم گوش دادن به وکال در کنار سایر المان های میکس است، سپس بر همین اساس باید فرکانس های مورد نظر را بوست و کات کنیم. برای حذف فرکانس های بیس ناخواسته لازم است کمی فرکانس های بیس را کات کنید، اما مراقب باشید که کاراکتر وکال آسیبی نبیند. مرحله ی چهارم: فضاهای خالی غیر لازم را در ترک وکال برش دهید و آن ها را حذف کنید. سپس با استفاده از یک پلاگین De-Esser پاپ ها را کنترل کنید. بخش کوچکی از ترک را لوپ کنید و محدوده ی فرکانسی مشکل ساز را ایزوله کنید. مرحله ی پنجم: هیچوقت وکال را به صورت ایزوله شده میکس نکنید، مگر این که بخواهید مشکل خاصی را در آن برطرف کنید. همیشه باید بالانس مناسب گین و تنظیمات کامپرشن را زمانی تنظیم کنید که تمام المان های میکس در کنار یکدیگر اجرا می شوند؛ از فشار دادن دکمه ی سولو پرهیز کنید و توجه کنید ترک وکال شما در همراهی با سایر المان های میکس چگونه صدا می دهد. مرحله ی ششم: اگر به میکس خوبی رسیده اید، اضافه کردن افکت های جدید می تواند کار خطرناکی باشد. پس حتما افکت های اضافه را به عنوان افکت send اضافه کنید تا بتوانید بدون آسیب رساندن به تعادل وکال، مقدار مناسبی از افکت را به صدا اضافه کنید.