کارت صدا یا میکسر: کدام یک برای استودیوی شما مناسب است؟

وقتی تازه شروع به کار می‌کنید، عجیب نیست اگر در مورد نحوهٔ وارد کردن صدا به کامپیوتر و خارج کردن صدا از آن دچار سردرگمی شوید – برای این کار آیا باید یک کارت صدای مستقل تهیه کنید یا میکسری که دارای کارت صدای داخلی باشد؟ یکی از عواملی که به سردرگمی شما می‌افزاید، تنوع بسیار بالای محصولات است؛ انواع مختلفی از کارت‌های صدا و میکسرها برای انواع موقعیت‌ها و کاربردها وجود دارد. از آنجایی که کارت صدا یا میکسر یکی از بخش‌های اساسی استودیوی شماست، در این مطلب کارت‌های صدا را با میکسرها مقایسه خواهیم کرد تا تصمیم‌گیری را برای شما راحت‌تر کنیم.

راجع به چه چیزی حرف می‌زنیم؟

ما کارت‌های صدای مستقل – مانند Focusrite Scarlett 2i2، Universal Audio Apollo Twin یا Audient EVO 4 را با میکسرهایی که دارای کارت صدای داخلی هستند، مانند PreSonus StudioLive AR8c، Yamaha AG06 و Zoom LiveTrak L-8 مقایسه خواهیم کرد. همهٔ این‌ها به‌عنوان یک دستگاه ورودی/خروجی برای کامپیوتر عمل می‌کنند و به شما اجازه می‌دهند با میکروفن، سازها و منابع Line-Level به ضبط بپردازید؛ این دستگاه‌ها نسبت به کارت صدای داخلی کامپیوتر شما کیفیت بسیار بالاتری دارند و اتصالات بیشتری را برای شما فراهم می‌کنند. وقتی راجع به کارت‌های صدای مستقل حرف می‌زنیم، منظور ما هر کارت صدایی است که دارای ورودی، خروجی و کنترل لِول باشد و از نظر سخت‌افزاری چیز زیادی بیشتر از این موارد نداشته باشد. وقتی راجع به میکسرهای کارت صدا صحبت می کنیم، منظور ما میکسرهایی است که دارای یک کارت صدای داخلی برای کامپیوتر هستند و بدون اتصال به کامپیوتر هم می‌توانند به‌عنوان یک میکسر مستقل عمل کنند. در هر یک از این دو دسته شما با گزینه‌های زیادی روبرو هستید، از محصولات بسیار ساده‌ای که تنها یک یا دو ورودی دارند گرفته تا محصولات حرفه‌ای که دارای چندین ورودی، پردازش صدای داخلی و دیگر ویژگی‌های پیشرفته هستند. وقتی تازه در ابتدای راه هستید، لازم نیست روی ویژگی‌های خاص هر دستگاه تمرکز داشته باشید – اولین چیزی که باید به آن توجه کنید این است که آیا یک کارت صدای مستقل برای شما مناسب‌تر است یا میکسری که دارای کارت صدای داخلی باشد.

چه هدفی دارید؟

به‌جای اینکه راجع به کارت‌های صدای مختلف مطالعه کنید، کارتان را با تمرکز روی هدفی که دارید آغاز کنید. آیا قرار است گروه‌های موسیقی و نوازندگان سولو را ضبط کنید؟ آیا قرار است یک استودیوی استریمینگ برای صدا و تصویر داشته باشید؟ یا قرار است پادکست ضبط کنید و گاهی به برنامه‌تان مهمان دعوت کنید؟ آیا ترجیح می‌دهید انتقال سیگنال و پردازش‌ها را با نرم‌افزار انجام دهید، یا می‌خواهید یک سخت‌افزار اختصاصی سیگنال‌های شما را کنترل کند؟ در هر حالتی اگر بتوانید به پرسش‌هایی از جمله اینکه از چه تعداد میکروفن استفاده خواهید کرد، برای هدفون‌هایتان به چند خروجی مانیتورینگ نیاز دارید، آیا به صدای لوپ بک برای استریمینگ نیاز دارید و پرسش‌هایی از این دست پاسخ دهید، قادر خواهید بود گزینه‌هایتان را محدودتر کنید. اما پس از تمرکز روی گزینه‌های مختلف هم سؤال اصلی باقی می‌ماند – آیا باید یک کارت صدای مستقل تهیه کنید یا یک میکسر با کارت صدای داخلی؟

کارت‌های صدای مستقل

اگرچه یک کارت صدای مستقل برای شبیه‌سازی یک میکسر آنالوگ طراحی نشده، اما تمام کارت‌های صدا دارای نرم‌افزار میکس هستند که کنترل‌هایی شبیه به میکسر برای ورودی‌ها و خروجی‌ها را در اختیار شما قرار می‌دهد. شما به چنین امکاناتی نیاز دارید تا بتوانید میکس‌های هدفون برای نوازندگان بسازید، ورودی‌ها و خروجی‌ها را مدیریت کنید و... برخی از کارت‌های صدا دارای پردازش داخلی هم هستند که به شما اجازه می‌دهد درون نرم‌افزار میکس به هر کانال EQ، کمپرس یا ریورب اضافه کنید. به بیان دیگر، بسیاری از کارت‌های صدای مستقل کنترلی شبیه به میکسر برای سیگنال در اختیار شما قرار می دهند و شما تنها کافی است به کنترل‌پنل نرم‌افزار دسترسی داشته باشید تا این کارها را انجام دهید. اینکه آیا کار کردن با چنین چیزی راحت است یا نه کاملاً به شما بستگی دارد – اگر شما یک تنظیم‌کننده هستید و می‌خواهید برداشت‌های مختلفی از اجرای وکال را روی نرم‌افزار آهنگسازی داشته باشید، دسترسی به یک پنجرهٔ مجزا برای مدیریت زنجیرهٔ صوتی برای شما بسیار راحت‌تر خواهد بود، اما به‌عنوان مثال برای یک استریمر که در حین ضبط باید نرم‌افزار استریمینگ خود را نیز مدیریت کند، تمرکز روی یک پنجرهٔ مجزا دشوار خواهد بود. یکی دیگر از عناصری که باید در نظر بگیرید، فرم‌فاکتور است – کارت‌های صدای مستقل فضای کمتری نسبت به میکسرهایی که دارای کارت صدای داخلی هستند اشغال می‌کنند. کارت صدای مستقل علاوه بر اینکه می‌تواند روی دسکتاپ شما قرار بگیرد، قراردهی آن در موقعیت‌های مختلف و درون رک‌ها نیز ممکن است. همچنین کارت‌های صدای مستقل گزینه‌ای پرتابل‌تر هستند و اگر قرار است خارج از استودیو به ضبط بپردازید باید این موضوع را مدنظر قراردهید.

میکسرهای دارای کارت صدای داخلی

یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های کار با یک میکسر سخت‌افزاری، کنترل های سریع و سخت‌افزاری آن است. آیا می‌خواهید ولوم یکی از کانال‌های میکس هدفون را بالا ببرید؟ فقط کافی است کنترل آن را روی میکسر پیدا کنید و آن را بچرخانید – دیگر نیازی به باز کردن نرم‌افزار و یک پنجرهٔ مجزا نخواهد بود. آیا می‌خواهید برای پرداخت صدا از اکولایزر و کمپرسور استفاده کنید؟ باز هم کنترل‌هایی اختصاصی برای این کارها وجود دارد که به راحتی در دسترس شما خواهد بود. دیگر لازم نیست پلاگین‌ها را لود کنید یا با منوی افکت‌ها سروکار داشته باشید. این ویژگی باعث می‌شود میکسرها به‌ویژه برای کارهایی که استایل برادکست دارند، مانند ضبط پادکست و استریمینگ ایده‌آل باشند. در این شرایط شما می‌توانید کاملاً روی کار خودتان تمرکز داشته باشید و درگیر تنظیم کنترل پنل روی کامپیوتر نشوید – اگر می‌خواهید تغییری در صدا ایجاد کنید، تنها کافی است دست‌تان را دراز کنید و کنترل سخت‌افزاری مربوط به آن را بچرخانید. یکی از نکات مهمی که در حین خرید باید به خاطر داشته باشید این است که تمام میکسرهای دارای کارت صدای داخلی، قابلیت ضبط چندکاناله ندارند. این یعنی ممکن است شما یک میکسر با تعداد زیادی ورودی فیزیکی داشته باشید، اما دستگاه شما تنها میکس استریوی اصلی را به کامپیوتر انتقال می‌دهد – نه تک‌تک کانال ها را. این ویژگی برای استریمینگ و تولید پادکست می‌تواند مفید باشد، اما قطعاً برای مواقعی که می‌خواهید یک گروه کامل را ضبط کنید مناسب نخواهد بود، چرا که در این حالت شما نیاز به کنترل کامل روی تمام کانال‌های نرم‌افزار آهنگسازی دارید، مگر اینکه کیفیت کار برای شما مهم نباشد. پس وقتی به دنبال یک میکسر با کارت صدای داخلی هستید، حواستان به قابلیت ضبط چندکاناله ی آن‌ها باشد.

مواردی که باید مدنظر داشته باشید

چه کارت صدا انتخاب کنید و چه یک میکسر، عناصر مشترکی در هر دو وجود دارد که پیش از خرید حتماً باید به آن‌ها دقت کنید. فانتوم پاور: اگر می‌خواهید بتوانید از هر میکروفنی استفاده کنید (مانند میکروفن‌های کاندنسر و میکروفن‌های داینامیک اکتیو)، باید مطمئن شوید که کارت صدا یا میکسر شما دارای فانتوم پاور باشد. فانتوم پاور ویژگی رایجی است، اما برخی کارت‌های صدا شاید فانتوم پاور را تنها برای یک یا دو ورودی ارائه دهند. پیش‌بینی کنید که قرار است از چه میکروفن‌هایی استفاده کنید و مطمئن شوید که تعداد کافی ورودیِ دارای فانتوم پاور برای میکروفن‌هایتان داشته باشید (فانتوم پاور اکسترنال هم وجود دارد اما استفاده از آن کمی دشوار است). کانال‌های استریو و مونو: وقتی به تعداد کانال‌های یک میکسر نگاه می‌اندازید، معمولاً عددی که مشاهده می کنید ترکیب ورودی‌های مونو و استریو است. به بیان دیگر، یک میکسر 12 کاناله شاید در حقیقت تنها دو کانال مونو با ورودی میکروفن و پنج کانال استریو با ورودی‌های استریوی Line-Level برای هرکدام داشته باشد. این ورودی‌ها برای کیبوردها، درام‌ماشین‌ها و مدیاپلیرها کارایی دارند اما برای اتصال میکروفن ها قابل استفاده نیستند. بهترین راه برای فهمیدن اینکه با چه نوع ورودی‌هایی روبرو خواهید بود این است که به پنل‌های جلو و پشت محصول نگاه کنید تا خودتان ببینید جه اتصالاتی روی آن قرار گرفته است. نوع ورودی‌ها: روی میکسرها و کارت‌های صدا معمولاً ورودی‌های حرفه‌ای XLR برای میکروفن ها دیده می‌شود، اما ورودی‌ها و خروجی‌های Line-Level ممکن است روی جک های بالانس TRS، جک های غیربالانس TS یا جک های غیربالانس RCA ارائه شده باشند. خروجی‌هایی که برای اتصال مانیتورها وجود دارد هم احتماًلا یکی از این چهار گزینه باشد. مهم‌ترین چیزی که باید به خاطر داشته باشید این است که هیچ ایرادی در استفاده از یک مبدل کابل وجود ندارد – برای مثال شما می‌توانید خروجی‌های ۱/۴ اینچی Line-Level کارت صدا یا میکسر را به ورودی‌های XLR Line-Level مانیتورهای استودیویی وصل کنید. فقط لازم است خروجی‌های mic-level را به ورودی‌های mic-level و خروجی‌های Line-Level را به ورودی‌های Line-Level متصل کنید. چگونگی تغذیه: اگر پرتابل بودن محصول برایتان اهمیت دارد، بهتر است کارت صدایی را انتخاب کنید که تأمین برق آن از طریق اتصال USB انجام شود و نیاز به وصل کردن آن به پریز برق نباشد. بسیاری از کارت‌های صدا این‌گونه هستند. حتی اگر مدام در حال جابه‌جایی نباشید هم راحتی این‌گونه اتصال به شما اجازه می‌دهد در محل کارتان بتوانید با آزادی بیشتری جایتان را تغییر دهید. لوپ بک صدا برای استریمینگ: این ویژگی بیشتر مربوط به افرادی می‌شود که از سیستم‌های Mac استفاده می‌کنند، چرا که ویندوز ویژگی‌هایی برای ایجاد لوپ بک صدا را به کاربرانش ارائه می‌دهد. “Loopback” به بیان ساده یعنی بازگرداندن صدای کامپیوتر به کارت صدا یا میکسر، ترکیب آن با سورس های ورودی مانند میکروفن و سپس انتقال دوبارهٔ آن میکس به کامپیوتر برای نرم‌افزار استریمینگ. ایجاد چنین چیزی با کابل‌کشی خلاقانه نسبتاً ساده است، اما برخی میکسرها مانند Yamaha AG06 قابلیت لوپ بک داخلی را ارائه می دهند که این کار را برای کاربران ساده‌تر می سازد. پس اگر قرار است به پخش زنده بپردازید، ویژگی لوپ بک را در نظر داشته باشید. ممکن است فیدرها نرم‌افزار شما را کنترل نکنند: یک میکسر با کارت صدای داخلی به‌طور کلی هیچ قابلیتی در نرم‌افزار، مانند فیدرها، را کنترل نخواهد کرد. این قابلیت مربوط به کنترل‌سرفیس‌هایی است که کارت صدای داخلی داشته باشند که خارج از مبحث این مقاله است.

کارت صدا یا میکسر – کدام یک برای شما مناسب است؟

ما در این مطلب تفاوت‌هایی بین کارت‌های صدا و میکسرهایی که دارای کارت صدای داخلی هستند را برای شما توضیح دادیم، اما بدون در نظر گرفتن نیازهای شما نمی‌توانیم بگوییم کدام یک برای شما مناسب‌تر است. انتخاب کارت صدا نقش مهمی در کارایی استودیوی شما دارد. در صورت هرگونه سؤال می‌توانید با کارشناسان فروش تهران ملودی تماس بگیرید.