Ableton Live یا Logic Pro X ؟ کدام ورکستیشن برای شما «مناسبتر» است؟
تاریخ انتشار:
2022-02-20
این روزها، Ableton Live و Logic Pro X دو ورکستیشن محبوب بازار موسیقی هستند و از ماه می امسال، ویژگیهای اضافهشده به این دو نرمافزار، بیش از هر زمان دیگری بود.
اگر به خاطر داشته باشید، قبل از معرفی نسخه ۱۰.۵ لاجیک، Ableton از قابلیت جذاب Session View رونمایی کرد و به نوعی، اپل را پشت سر گذاشت.
اما دیری نگذشت که اپل هم با معرفی Logic Pro X 10.5 و افزودن حالت Live Loops Grid ، خودش را به Ableton رساند. البته این نکته را هم در نظر داشته باشید که اپل مدتها قبل از افزودن این قابلیت به لاجیک، آن را در GarageBand طراحی و پیادهسازی کرده بود. ماجرا به همینجا ختم نمیشود. سمپلر و Quick Sampler جدید و همچنین درام ماشین بازطراحی شده در لاجیک، شباهت عجیبی به سمپلر، سیمپلر و درام رک ابلتون دارند!
روزگاری، تفاوتهای این دو نرمافزار بسیار زیاد بودند و هر ورکستیشن، قابلیتهای منحصر به فردی را ارائه میداد اما امروزه نرمافزارهای آهنگسازی عینا شبیه یکدیگر هستند و همین امر، انتخاب بین دو ورکستیشن را سختتر و سختتر میکند. پس بر آن شدیم که با مقایسه دقیق و جزئی این دو نرمافزار در ۸ مرحله سخت و طاقتفرسا، به شما در انتخاب و خرید آنها کمک کنیم. همراهمان باشید…
در ابلتون لایو، سادگی همه چیز است ...
تاریخ Logic Pro X به عنوان یک میدی سیکوئنسر به سال ۱۹۹۲ بر میگردد. البته در آن زمان، نام این ورکستیشن Notator Logic بود. بنابراین جای هیچ تعجبی نیست اگر ببینیم که ابزارها و امکانات ویرایش میدی در لاجیک، بسیار بسیار بیشتر از ورکستیشنهای جدید و امروزی مانند ابلتون لایو است.
البته امروزه تمام نرمافزارهای آهنگسازی، ابزارهای ابتدایی و ضروری برای ویرایش و کار با فایلهای میدی را درون خودشان جای دادهاند.
مثلا در ابلتون لایو، ابزارهای ضروری مانند کوانتایز، Groove Extraction ، تبدیل فایلهای صوتی به میدی، ویرایش Multi-Clip و یکسری پلاگین مخصوص میدی وجود دارند اما چیزی که لاجیک را منحصر به فرد کرده، بهرهمندی از کنترلهای دقیق Inspector برای ایجاد فایلهای میدی، محیط حرفهای ویرایش این فایلها، ماژولهای تغییر و ویرایش میدی(مانند Humanising ، Randomising و…) ، افکتهای مخصوص میدی و در نهایت، نتنویسی و ویرایش نتهای ایجاد شده توسط میدی است.
با وجود این امکانات در لاجیک، میتوان گفت ابلتون واقعا چیز زیادی برای ارائه ندارد!
در حالیکه لاجیک همیشه ابزارهای کاملی را برای آهنگسازی در اختیار کاربراناش قرار داده.
هرچند برای اکثر کاربران ابلتون لایو، بود و نبود این امکانات اصلا مهم نیست. اکنون ما در سال ۲۰۲۰ هستیم و نیازهای فنی موزیسینها نسبت به دهه ۹۰ بسیار تغییر کرده. در واقع بسیاری از آنها اصلا متوجه فقدان بعضی ابزارها در ورکستیشنشان نشدهاند. نکته جالب دقیقا همینجاست؛ ابلتون برای حفظ سیستم، به خوبی از پس کنترل تفکرات آشفته بر آمده. همه ما بهدنبال ابزارهایی هستیم که کار با آنها راحت باشد.
بنابراین ما بهندرت خواهان اضافه شدن ابزارهای پیچیده ویرایش فایلهای میدی به ابلتون لایو هستیم. البته Event List ها فرق دارند؛ این ابزار، فیلتر و دستکاری اطلاعات میدی بهصورت عددی را فراهم میکند و در نتیجه، میتواند بسیار مفید و سودمند واقع شود.
از طرف دیگر، اپل همیشه بهواسطه طراحی ساده و پرهیز از ابزارهای پیچیده و سخت، مورد ستایش کاربران قرار گرفته و تمایل دارد این ستایش ادامهدار باشد. وقتی اپل، Emagic را تصاحب کرد، تصور عموم مردم بر این بود که این کمپانی، لاجیک را به قهقرا خواهد کشانید. اما خوشبختانه تا همین امروز، حتی یک ویژگی مربوط به میدی هم از این نرمافزار حذف نشده و هر چیزی که در نسخههای اولیه لاجیک وجود داشت، امروز هم وجود دارد.
از محیط نرمافزار گرفته تا ماژولهای ویرایش و Transform میدی، Dynamics ، گیتها و حتی تنظیمات Q موجود در Inspector. فیالواقع در تمام این سالها، اپل ویژگیهای جدید را به بهترین شکل به این ورکستیشن اضافه کرده و نسخههای جدید را به بهترین شکل در دسترس عموم قرار داده. در حقیقت همین چیزها سبب محبوبیت بیش از پیش این Step Sequencer حرفهای و پیشرفته نزد طرفداران و موزیسینها شده.
برنده این بخش: لاجیک
ابلتون لایو قبلا بهترین محیط و امکانات را برای ضبط موسیقی ارائه میداد ...
در عصر حاضر، سرعت کار و پیشرفت موزیسینها بسیار زیاد شده و آنها به محض آنکه ایده جدیدی به ذهنشان خطور میکند، سریعا به سمت ورکستیشنشان میروند و آن ایده منحصر به فرد را در قالب یک اثر جذاب و مخاطبپسند خلق میکنند. در چنین شرایطی، ورکستیشن باید سریع عمل کند و مطابق نیاز موزیسینها پیش برود. در این میان، ابلتون لایو بهترین مثال است.
لایو با داشتن یک موتور صوتی قدرتمند، ویرایشگر سمپل تمام و کمال، مصرف پائین CPU و سادگی ویرایش فایلهای صوتی، خود را به بهترین ورکستیشن برای موزیسینهای سبکهای الکترونیک و دنس بدل کرده.
اما اکنون لاجیک به شیوه خاص خودش، بهترین محیط و امکانات را برای ضبط در اختیار کاربران قرار میدهد.
با این حال وقتی بحث میدی به میان میآید، لاجیک با سالها تجربه در این زمینه و ساختار صوتی منسجمی که در ضبط و ویرایش فایلهای صوتی دارد، امکانات بهمراتب بیشتری را نسبت به لایو در اختیار کاربراناش قرار میدهد. بنابراین اگر برای ضبط موسیقیتان به ابزارهای گوناگونی نیاز دارید، لاجیک عملکرد بسیار بهتری نسبت به ابلتون لایو دارد. طبیعتا هر ۲ نرمافزار از ضبط Multi Track و قابلیتهایی مانند زوم و ویرایش ترکهای مختلف پشتیبانی میکنند اما هنگام کار با کلیپها و Region ها، لاجیک کنترل بیشتری روی آنها دارد.
حالا چه بخواهید یک موسیقی جاز با بیتهای ناگهانی و انرژیک خلق کنید و چه بخواهید Pitch صدای وکالتان را با ابزار پیشرفتهای مانند Flex Pitch اصلاح نمائید :)
همانطور که در قسمتهای قبل اشاره کردیم، قبل از انتشار نسخه ۱۰.۵ لاجیک، ابلتون لایو با طراحی حالت Session View و ضبط غیرخطی لوپها، یک سر و گردن از لاجیک بالاتر بود.
اما اکنون لاجیک بهشکلی افتخارآمیز، کاملا فکر شده و یکپارچه، مفهوم و ابزار مشابهی را در قالب Live Loops Grid به نسخه ۱۰.۵ افزوده. با وجود این، لاجیک و ابلتون لایو بیشتر از قبل به یکدیگر نزدیک شدند و حالا تشخیص تمایزهای آنها واقعا نشدنی است.
به هر حال، این دوگانگی جدید به شما نشان میدهد که آیا شفافیت، سرعت بالا و جریان کاری خوب [ابلتون لایو] را به قدرت خارقالعاده [لاجیک] ترجیح میدهید یا خیر.
برنده این بخش: لاجیک
لاجیک، ابزارهای کامل و مشخصی برای تنظیم موسیقی به روش سنتی در اختیار کاربران قرار میدهد …
لایو هم در مقابل، دارای یک Automation قدرتمند و حرفهای است.
علیرغم تمام تلاشهای ابلتون لایو برای جایگزین کردن حالت Arrangement View با سیستم تایملاین در لاجیک و سایر ورکستیشنها، اما عموم موزیسینها این نرمافزار را یک ورکستیشن لوپ-محور میدانستند و ابلتون با تمرکز بر حالت Session View نتوانست این ذهنیت را تغییر دهد.
متأسفانه ابلتون لایو با ارائه Follow Actions ، تنظیم لوپ را با یک مشکل کوچک فنی مواجه کرد ...
البته این اظهار نظرها و ارزیابیها واقعا منصفانه نیستند. امروزه اغلب کاربران ابلتون لایو، بیشتر وقتشان را صرف ساخت موسیقی از چپ به راست در نمای Arrangement View میکنند اما خوشبختانه این ورکستیشن با بهرهمندی از سرعت بالای Navigation ، رابط کاربری مناسب و بهینه، Automation و… بهخوبی از پس انجام این کار بر آمده.
اپل در تمام این سالها همواره در حال بهبود Sequencing لاجیک بوده و همین امر باعث درخشش و محبوبیت بیش از پیش لاجیک شده. اپل در حالی این اصلاحات را انجام داد که شاید تأثیر آن، بهمراتب کمتر از بخشهای میدی و ویرایش صدا بود.
ابزارهایی مانند قیچی، چسب، پاککن، اشارهگر ماوس، کپی، Split و… ویرایش، کات و جابهجایی Region های صوتی یا میدی را بسیار آسانتر کردهاند. علاوه بر این، آیکونهای هر ترک به شما کمک میکنند تا در کسری از ثانیه، صوت موجود در آن ترک را تشخیص دهید.
از اینها گذشته، لاینهای Global لاجیک، بهترین راه برای اعمال Transpose و Beat Mapping یا تغییر فاکتورهایی مانند تمپو، مارکر و ریتم در سرتاسر پروژه بهشمار میآیند. ناگفته نماند که ابلتون لایو هم بعضی از این قابلیتها را در اختیار کاربراناش قرار میدهد.
با همه اینها، ساخت و تنظیم موسیقی به روش خطی(Linear) در هر ۲ ورکستیشن بهخوبی امکانپذیر است اما به هر حال، لاجیک با بهرهمندی از ابزارهای حرفهای، انجام این کار را بسیار ساده کرده. در نتیجه:
برنده این بخش: لاجیک
یک بار دیگر میگوئیم؛ ظاهرا اپل مراحل توسعه Session View ابلتون لایو را بادقت رصد میکند!
حقیقتا چند سالی طول کشید تا ابلتون لایو حالت جذاب، خلاقانه و البته غیرخطی Session View را برای ضبط کلیپهای کوچک موسیقی معرفی و در اختیار عموم کاربراناش قرار دهد. در واقع آنها میخواستند تکنولوژی موسیقی را متحول کنند و اگر بخواهیم منصفانه سخن بگوئیم، باید اعتراف کنیم که به هدفشان رسیدند.
ابلتون لایو امروز به یک استاندارد غیرقابلانکار در زمینه DJing با لپتاپ و تولید موسیقی دنس تبدیل شده است. بگذارید نحوه کار Session View را بهشکل خلاصه توضیح دهیم. در بخش Session View شما میتوانید لوپهای صوتی یا میدی را مستقیما ضبط کرده یا آنها را به برنامه Import نمائید. این لوپها در قالب Scene های عمودی قرار میگیرند و بهشکلی کاملا سینک و هماهنگ اجرا میشوند.
با وجود این قابلیت جذاب و هیجانانگیز میتوانید موسیقیتان را بدون کوچکترین تأخیر، بهصورت لایو اجرا کنید. بدیهی است نسخه فعلی ابلتون لایو، امکانات قدرت بهمراتب بیشتری نسبت به نسخه اول آن که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، دارد.
درست همانطور که ابلتون برای تغییر نظر عموم مردم مجبور شد Arrangement View را اضافه کند، اپل هم در آخرین نسخه ورکستیشناش چیزی شبیه به Session View را برای ضبط و اجرای لوپها اضافه کرد و آن را Live Loops Grid نامید :)
اگر بخواهیم انصاف و صداقت را رعایت کنیم، باید بگوئیم Live Loops Grid لاجیک واقعا عملکرد خوبی دارد. البته این ویژگی ۴ سال قبل در GarageBand نسخه iOS اضافه شده بود و اکثر ما میتوانستیم پیشبینی کنیم که یک روز این ابزار به ورکسیتشن حرفهای اپل یعنی لاجیک هم اضافه شود. بنابراین با اضافه شدن این قابلیت به لاجیک اصلا شگفتزده نشدیم.
همانطور که انتظار میرفت، Live Loops Grid تعامل خیلی خوبی با Arrangement اصلی دارد. به بیان سادهتر، شما میتوانید کلیپهای کوچک صوتی را درون Live Loops Grid قرار دهید و بعد از آنکه بیت مورد نظرتان را ساختید، آن را مستقیما به لاینهای اصلی پروژهتان اضافه کنید. این فوقالعادهست.
Scene های عمودی در هر ۲ نرمافزار به یک شکل عمل میکنند. چیزی که لاجیک را یک پله بالاتر از ابلتون لایو قرار میدهد، امکان باز کردن نمای Arrangement و Live Loops Grid در یک پنجره است؛ چیزی که ابلتون لایو از آن بیبهره است.
قبل از آنکه مدال را به اپل بدهیم و او را برنده این بخش از رقابت معرفی کنیم، باید یکی از قابلیتهایی که باعث شده ابلتون لایو از سایر ورکستیشنها متمایز شود را با هم مرور کنیم؛ قابلیت سودمند و پیشرفتهای بهنام Follow Actions. موزیسینها میتوانند با استفاده از این کنترل پنل بهظاهر ساده، کلیپهای هر Scene را هنگام ضبط یا اجرای زنده، Automate یا Randomise کنند. این قابلیت را میتوان بینظیر دانست؛ چراکه هیچ ورکستیشن دیگری قادر به انجام آن نیست. بنابراین:
برنده این بخش: ابلتون لایو
Wavetable ابلتون لایو به خودی خود یک سینت پرچمدار است.
سینتهای پرچمداری که در این قسمت به معرفی آنها میپردازیم عبارتاند از: Alchemy لاجیک و Wavetable ابلتون لایو. صدای هر دو سینتیسایزر، خارقالعاده است. قبل از آنکه اپل کمپانی توسعه دهنده Alchemy یعنی Camel Audio را خریداری کند، Alchemy یک VST بسیار گرانقیمت بود.
در مقایسه بین این دو سینتیسایزر پرچمدار، Alchemy با بهرهمندی از سینتیسایزرهای Additive ، Granular و Analogue-Style ، چهار Arpeggiator مختلف و همزمان و همچنین تعداد بسیار زیادی افکت و فیلتر گوناگون، واقعا عملکرد و صدای بهتری نسبت به Wavetable ابلتون لایو دارد.
با خرید Alchemy توسط اپل، این VST به حد اعلی خودش رسید.
البته Wavetable هم مزیتها و نقاط قوت خاص خودش را دارد. این VST در واقع یک سینتیسایزرِ ۲ اسیلاتوره به همراه بیش از صد Wavetable داخلی، ۲ فیلتر، تنظیمات و ابزارهای مدولاسیون و در نهایت، یک رابط کاربری فوقالعاده جذاب و حرفهای است. همه اینها دست به دست هم دادهاند تا صدای خروجی این VST ، گرمتر، گوشنوازتر و منحصربهفردتر باشد.
از چند ماه پیش که اپل سمپلر قدرتمند EXS24 را از نو طراحی کرد و آن را به نسخه فعلی لاجیک(۱۰.۵) افزود، حالا دیگر هر ۲ ورکستیشن از سمپلرهای قدرتمند و حرفهای برخوردار هستند.
البته اپل ضمن بازطراحی EXS24 ، توجه ویژهای به بخش مدولاسیون داشته و بنابراین میتوان گفت در جایگاه بالاتری نسبت به ابلتون لایو قرار دارد. در نتیجه [فعلا] فقط لاجیک میتواند نیاز هنرمندان به Multi-Sampling را برطرف سازد.
از اینها که بگذریم، یکی از برگهای برنده لاجیک، درامر آن است. سمپلهای درام لاجیک واقعا طبیعی هستند و کمتر کسی میتواند واقعی نبودن آنها را تشخیص دهد. افزون بر این، در نسخه ۱۰.۵ لاجیک، اپل با معرفی Drum Machine Designer ، قدرت و عملکرد مجموعه دراماش را به Drum Rack پیشرفته ابلتون لایو رساند. بنابراین از این نظر، لاجیک و ابلتون لایو در جایگاه یکسانی قرار گرفتهاند.
نام Rack ها به میان آمد. پس بگذارید کمی در مورد آنها صحبت کنیم. اگر تا به حال با لاجیک کار کرده باشید، حتما میدانید که این ورکستیشن، به کمک Track Stacks میتواند ضمن گروهبندی لاینها، صدای سازهای مختلف را در قالب یک لاین پخش کند.
یکی از مزیتهای این کار، امکان پردازش صدای خروجی استک(سازها و فایلهای صوتی یا میدی) بهصورت یکجاست. با توجه به رقابت همیشگی این ۲ ورکستیشن با یکدیگر، پس ابلتون لایو هم در کنار Audio Rack و MIDI FX Rack ، از Audio Instrument Racks رونمایی کرد. این قابلیت به شما امکان خلق و کنترل سازها، اصوات و افکتهای کاملا جدید را میدهد.
در بین این هیاهوها، Max را فراموش نکنید. اگر به خاطر داشته باشید، در قسمتهای قبل اشاره کردیم که این ویژگی فقط در نسخه Suite قابل دسترس است. بهلطف این قابلیت بینظیر و منحصر به فرد میتوانید سازها و افکتهای مخصوص خودتان را طراحی کنید و علاوه بر آن، به دنیای نامحدودی از Patch های رایگان و پولی دست یابید. حقیقتا این ۲ فاکتور، بسیار مهم و تعیینکنندهاند.
در بخش افکتها، هر ۲ ورکستیشن افکتها و پلاگینهای خیلی خوبی را ارائه میدهند.
دوباره میخواهیم در مورد اعداد و ارقام صحبت کنیم. شاید کمیت خیلی مهم نباشد اما به هر حال یکی از فاکتورها برای انتخاب و تعیین برتری هر ورکستیشن، «تعداد» افکتهاست. ابلتون لایو دارای ۴۴ افکت صوتی(۱۱ افکت مخصوص Max) و ۱۶ افکت میدی(۱۰ افکت مخصوص Max) است. در حالی که لاجیک ۶۶ افکت صوتی و ۹ افکت میدی را در خود جای داده. علاوه بر تمام اینها، لاجیک میتواند افکتهای میدی که با استاندارد AU سازگاری دارند را هم لود کند.
خوشبختانه منو افکتها مانند منو سازها، مملو از دستگاههای Legacy نیست.با همه اینها، در چند سال اخیر تنها تعداد کمی از افکتهای قدیمی بهروز شدهاند. اما در آپدیت ۲۰۱۸ یعنی نسخه ۱۰.۴ ، افکتهای هیجانانگیزی مانند Chromaverb ، Phat FX ، Step FX و البته مجموعه ارزشمند Vintage EQ به لاجیک اضافه شدند.
این افکتها در کنار دیستورشن، کمپرسور، مدولاسیون، EQ ، Delay ، Reverb و… دست به دست هم دادهاند تا شما بتوانید با استفاده از آنها، آثاری انرژیک و گوشنواز خلق کنید. قطعا این افکتها تمام نیازهای شما در میکس را به بهترین شکل پوشش خواهند داد.
ابلتون لایو با تمرکز روی توسعه پردازندههای صوتی مخصوص میکس و صداسازی سعی دارد به شیوه خودش با لاجیک رقابت کند. این پردازندههای صوتی در قالب پلاگینها و ابزارهایی مانند Glue Compressor ، EQ Eight ، Multiband Dynamics ، Saturator ، Delay ، Chorus ، Corpus ، Auto Filter ، Resonators ، Spectral Blur ، Beat Repeat و Pitch Hack در ابلتون لایو اضافه شدهاند.
و باز هم Rack ها؛ البته در این بخش میخواهیم در مورد Audio Rack و MIDI FX Rack صحبت کنیم. یکی از دلایل محبوبیت و شهرت Rack های ابلتون لایو، ماکروهایی هستند که میتوانند چندین پارامتر را در چند دستگاه و پلاگین مختلف تنظیم و کنترل نمایند.
به عنوان مثال، با استفاده از این ماکروها میتوانید پارامترهای Feedback در پلاگین Echo و پارامتر Drive در پلاگین Overdrive را بهصورت همزمان کنترل کنید. علاوه بر این، شما میتوانید تنها با یک Knob ، دو پارامتر را بهصورت معکوس تغییر دهید. یعنی با چرخاندن Knob ، یک پارامتر افزایش و دیگری کاهش یابد.
برنده: برابر
Ableton Push 2
از نظر ما، هر ۲ ورکستیشن در این مرحله، عملکرد بسیار خوبی دارند. منتها شما بایستی با توجه به نیاز موسیقیتان، یکی از این ۲ ورکستیشن را برگزینید. به طور کلی، افکتهای موجود در ابلتون لایو، بیشتر برای صداسازی و افکتهای موجود در لاجیک، بیشتر برای میکس کاربرد خواهند داشت.
امروزه تمام نرمافزارهای آهنگسازی و تولید موسیقی تقریبا شبیه یکدیگر طراحی میشوند. در نتیجه، این ۲ ورکستیشن تمام چیزهایی که از سایر نرمافزارهای مرتبط با موسیقی انتظار میرود را در اختیارتان قرار خواهند داد. چیزهایی مثل جستجوی فایل، مرورگر پلاگین، Automation کلیپ و ترک، رندر و اجرای سریع VST ها و افکتها، کنترل سختافزارهای خارجی و چیزهایی از این دست. فارغ از قابلیتها و ویژگیهای مشترک، لاجیک و ابلتون لایو، تفاوتهای مشخص و آشکاری نیز با یکدیگر دارند.
همه ما نیک میدانیم که ابلتون لایو، کمی سادهتر از لاجیک است و وقتی پای تنظیم و ویرایش موسیقی به میان میآید، لاجیک ممکن است کمی شلوغ و پیچیده به نظر رسد. اما به خاطر داشته باشید که لاجیک همیشه پیچیده نیست.
فیالواقع هر چقدر نیاز شما بیشتر و کارتان سنگینتر باشد، لاجیک قابلیتهای بیشتری را پیشروی شما قرار میدهد و بنابراین از نظر ظاهری، کمی پیچیده و سخت به نظر خواهد رسید. کسانی که با لاجیک کار کرده باشند، بهخوبی میدانند که لاجیک علیرغم ظاهرش، اصلا نرمافزار پیچیدهای نیست.
در مقابل، ابلتون لایو با بهرهمندی از یک رابط کاربری ساده و نسبتا در دسترس، مانند سایر ورکستیشنهای بازار عمل میکند و بنابراین از سرعت تقریبا خوبی هم برخوردار است. خوشبختانه رابط کاربری ابلتون لایو بسیار پویا و قابل فهم بوده و کاربران تنها با یک بار کار کردن با این نرمافزار، بهراحتی میتوانند بین بخشهای مختلف آن مانند Session View ، Arrange Views ، Piano Roll و Sample Editor جابهجا شوند.
برنامه ریموت کنترل لاجیک مخصوص سیستم عامل iOS
لاجیک بهواسطه ابزارها و دستورات کلیدی بینظیرش معروف است. به لطف کلیدهای میانبر، کاربران میتوانند دستورات پرکاربرد را در قالب کلیدهای میانبر اختصاصی تعریف کنند و بدین ترتیب، امور مورد نظرشان را در زمان کوتاهی انجام دهند. در نقطه مقابل لاجیک، ابلتون لایو قرار دارد. با وجود منوها و ابزارهای کمتر، نمیتوان انتظار داشت که این ورکستیشن هم مثل لاجیک عمل کند.
با این وجود، ابلتون لایو میتواند از کیبورد کامپیوتر یا سیگنالهای میدی مانند اسلایدرها، Knob ها، دکمهها و فیدرهای میدی کنترلر، فرامین مشخص شده را اجرا کند. علاوه بر اینها، شما میتوانید هم در لاجیک و هم در ابلتون لایو، از کیبورد کامپیوترتان برای اجرای سازهای مجازی(VST) بهره ببرید.
تنها تفاوت بین این ۲ ورکستیشن آن است که در لاجیک، صفحه Musical Typing همیشه روی سایر پنجرهها میماند اما در ابلتون لایو، میتوانید این ویژگی را غیرفعال نمائید.
کمپانیهای سازنده لاجیک و لایو، کنترلرهای اختصاصی را برای استفاده از ورکستیشنشان معرفی کردهاند. اما متأسفانه ریموت کنترل لاجیک که فقط در سیستم عامل iOS قابل دسترس است، اصلا توانایی رقابت با Ableton Push 2 (با قیمت ۵۲۹ پوند) را ندارد.
این کنترلر شگفتانگیز دارای یک شبکه ۶۴ تایی از پدهای نوری(RGB) حساس به فشار برای اجرای سازهای کوبهای و ملودیهای خاص، تعدادی دکمه و کلید چرخشی(روتاری) برای کنترل میکسر و پارامترهای پلاگین و همچنین تعدادی دکمه معمولی برای کنترل ورکستیشن است. این کنترلر سختافزاری فوقالعاده، معنای واقعی «ادغام نرمافزار و سختافزار» را به ما نشان میدهد.
وقتی صحبت از جریان کاری نرمافزار به میان میآید، برای اغلب مردم و خود ما، همه چیز در «سرعت انجام کارها» خلاصه میشود. با توجه به ویژگیها و سرعت بالای ابلتون لایو، نتیجه میگیریم که:
برنده این بخش: ابلتون لایو
قبل از هر چیز، نکاتی وجود دارند که باید آنها را با شما در میان بگذاریم:
نکته اول: متأسفانه نسخه استاندارد ابلتون لایو امکانات بهمراتب کمتری نسبت به نسخه Suite دارد. به عنوان مثال، نسخه استاندارد شامل سازها و افکتهای کمتری نسبت به نسخه Suite است. پس برای آنکه بتوانیم این دو نرمافزار را در بخشهای "افکتها" و "سازها" بهتر مورد ارزیابی قرار دهیم، در این دو بخش، از نسخه Suite استفاده کردهایم. یکی از جذابیتهای نسخه Suite ، بهرهمندی و پشتیبانی از پلاگین Max است. به لطف این پلاگین، کاربران میتوانند VST ها و افکتهای خاص خودشان را خلق کنند. هرچند استفاده از این پلاگین کمی سخت و پیچیده است اما به هر حال این پلاگین جزو ابزارها و امکانات منحصر به فرد ابلتون به حساب میآید. حتما میدانید که قیمت ابلتون لایو، حدود ۲.۵ برابر لاجیک است. در نتیجه با وجود چنین ابزار هیجانانگیزی، ابلتون باز هم شانسی برای موفقیت در بخش «ارزش خرید» نخواهد داشت! نکته دوم: اگر قصد مهاجرت به مک را ندارید، از خواندن ادامه مقاله صرفنظر کنید؛ زیرا احتمال توسعه لاجیک برای سایر سیستم عاملها تقریبا ۰ درصد است!آهنگسازی به وسیله فناوری MIDI
در ابلتون لایو، سادگی همه چیز است ...
تاریخ Logic Pro X به عنوان یک میدی سیکوئنسر به سال ۱۹۹۲ بر میگردد. البته در آن زمان، نام این ورکستیشن Notator Logic بود. بنابراین جای هیچ تعجبی نیست اگر ببینیم که ابزارها و امکانات ویرایش میدی در لاجیک، بسیار بسیار بیشتر از ورکستیشنهای جدید و امروزی مانند ابلتون لایو است.
البته امروزه تمام نرمافزارهای آهنگسازی، ابزارهای ابتدایی و ضروری برای ویرایش و کار با فایلهای میدی را درون خودشان جای دادهاند.
مثلا در ابلتون لایو، ابزارهای ضروری مانند کوانتایز، Groove Extraction ، تبدیل فایلهای صوتی به میدی، ویرایش Multi-Clip و یکسری پلاگین مخصوص میدی وجود دارند اما چیزی که لاجیک را منحصر به فرد کرده، بهرهمندی از کنترلهای دقیق Inspector برای ایجاد فایلهای میدی، محیط حرفهای ویرایش این فایلها، ماژولهای تغییر و ویرایش میدی(مانند Humanising ، Randomising و…) ، افکتهای مخصوص میدی و در نهایت، نتنویسی و ویرایش نتهای ایجاد شده توسط میدی است.
با وجود این امکانات در لاجیک، میتوان گفت ابلتون واقعا چیز زیادی برای ارائه ندارد!
در حالیکه لاجیک همیشه ابزارهای کاملی را برای آهنگسازی در اختیار کاربراناش قرار داده.
هرچند برای اکثر کاربران ابلتون لایو، بود و نبود این امکانات اصلا مهم نیست. اکنون ما در سال ۲۰۲۰ هستیم و نیازهای فنی موزیسینها نسبت به دهه ۹۰ بسیار تغییر کرده. در واقع بسیاری از آنها اصلا متوجه فقدان بعضی ابزارها در ورکستیشنشان نشدهاند. نکته جالب دقیقا همینجاست؛ ابلتون برای حفظ سیستم، به خوبی از پس کنترل تفکرات آشفته بر آمده. همه ما بهدنبال ابزارهایی هستیم که کار با آنها راحت باشد.
بنابراین ما بهندرت خواهان اضافه شدن ابزارهای پیچیده ویرایش فایلهای میدی به ابلتون لایو هستیم. البته Event List ها فرق دارند؛ این ابزار، فیلتر و دستکاری اطلاعات میدی بهصورت عددی را فراهم میکند و در نتیجه، میتواند بسیار مفید و سودمند واقع شود.
از طرف دیگر، اپل همیشه بهواسطه طراحی ساده و پرهیز از ابزارهای پیچیده و سخت، مورد ستایش کاربران قرار گرفته و تمایل دارد این ستایش ادامهدار باشد. وقتی اپل، Emagic را تصاحب کرد، تصور عموم مردم بر این بود که این کمپانی، لاجیک را به قهقرا خواهد کشانید. اما خوشبختانه تا همین امروز، حتی یک ویژگی مربوط به میدی هم از این نرمافزار حذف نشده و هر چیزی که در نسخههای اولیه لاجیک وجود داشت، امروز هم وجود دارد.
از محیط نرمافزار گرفته تا ماژولهای ویرایش و Transform میدی، Dynamics ، گیتها و حتی تنظیمات Q موجود در Inspector. فیالواقع در تمام این سالها، اپل ویژگیهای جدید را به بهترین شکل به این ورکستیشن اضافه کرده و نسخههای جدید را به بهترین شکل در دسترس عموم قرار داده. در حقیقت همین چیزها سبب محبوبیت بیش از پیش این Step Sequencer حرفهای و پیشرفته نزد طرفداران و موزیسینها شده.
برنده این بخش: لاجیک
ضبط و ویرایش صدا
ابلتون لایو قبلا بهترین محیط و امکانات را برای ضبط موسیقی ارائه میداد ...
در عصر حاضر، سرعت کار و پیشرفت موزیسینها بسیار زیاد شده و آنها به محض آنکه ایده جدیدی به ذهنشان خطور میکند، سریعا به سمت ورکستیشنشان میروند و آن ایده منحصر به فرد را در قالب یک اثر جذاب و مخاطبپسند خلق میکنند. در چنین شرایطی، ورکستیشن باید سریع عمل کند و مطابق نیاز موزیسینها پیش برود. در این میان، ابلتون لایو بهترین مثال است.
لایو با داشتن یک موتور صوتی قدرتمند، ویرایشگر سمپل تمام و کمال، مصرف پائین CPU و سادگی ویرایش فایلهای صوتی، خود را به بهترین ورکستیشن برای موزیسینهای سبکهای الکترونیک و دنس بدل کرده.
اما اکنون لاجیک به شیوه خاص خودش، بهترین محیط و امکانات را برای ضبط در اختیار کاربران قرار میدهد.
با این حال وقتی بحث میدی به میان میآید، لاجیک با سالها تجربه در این زمینه و ساختار صوتی منسجمی که در ضبط و ویرایش فایلهای صوتی دارد، امکانات بهمراتب بیشتری را نسبت به لایو در اختیار کاربراناش قرار میدهد. بنابراین اگر برای ضبط موسیقیتان به ابزارهای گوناگونی نیاز دارید، لاجیک عملکرد بسیار بهتری نسبت به ابلتون لایو دارد. طبیعتا هر ۲ نرمافزار از ضبط Multi Track و قابلیتهایی مانند زوم و ویرایش ترکهای مختلف پشتیبانی میکنند اما هنگام کار با کلیپها و Region ها، لاجیک کنترل بیشتری روی آنها دارد.
حالا چه بخواهید یک موسیقی جاز با بیتهای ناگهانی و انرژیک خلق کنید و چه بخواهید Pitch صدای وکالتان را با ابزار پیشرفتهای مانند Flex Pitch اصلاح نمائید :)
همانطور که در قسمتهای قبل اشاره کردیم، قبل از انتشار نسخه ۱۰.۵ لاجیک، ابلتون لایو با طراحی حالت Session View و ضبط غیرخطی لوپها، یک سر و گردن از لاجیک بالاتر بود.
اما اکنون لاجیک بهشکلی افتخارآمیز، کاملا فکر شده و یکپارچه، مفهوم و ابزار مشابهی را در قالب Live Loops Grid به نسخه ۱۰.۵ افزوده. با وجود این، لاجیک و ابلتون لایو بیشتر از قبل به یکدیگر نزدیک شدند و حالا تشخیص تمایزهای آنها واقعا نشدنی است.
به هر حال، این دوگانگی جدید به شما نشان میدهد که آیا شفافیت، سرعت بالا و جریان کاری خوب [ابلتون لایو] را به قدرت خارقالعاده [لاجیک] ترجیح میدهید یا خیر.
برنده این بخش: لاجیک
Arrangement خطی(Linear)
لاجیک، ابزارهای کامل و مشخصی برای تنظیم موسیقی به روش سنتی در اختیار کاربران قرار میدهد …
لایو هم در مقابل، دارای یک Automation قدرتمند و حرفهای است.
علیرغم تمام تلاشهای ابلتون لایو برای جایگزین کردن حالت Arrangement View با سیستم تایملاین در لاجیک و سایر ورکستیشنها، اما عموم موزیسینها این نرمافزار را یک ورکستیشن لوپ-محور میدانستند و ابلتون با تمرکز بر حالت Session View نتوانست این ذهنیت را تغییر دهد.
متأسفانه ابلتون لایو با ارائه Follow Actions ، تنظیم لوپ را با یک مشکل کوچک فنی مواجه کرد ...
البته این اظهار نظرها و ارزیابیها واقعا منصفانه نیستند. امروزه اغلب کاربران ابلتون لایو، بیشتر وقتشان را صرف ساخت موسیقی از چپ به راست در نمای Arrangement View میکنند اما خوشبختانه این ورکستیشن با بهرهمندی از سرعت بالای Navigation ، رابط کاربری مناسب و بهینه، Automation و… بهخوبی از پس انجام این کار بر آمده.
اپل در تمام این سالها همواره در حال بهبود Sequencing لاجیک بوده و همین امر باعث درخشش و محبوبیت بیش از پیش لاجیک شده. اپل در حالی این اصلاحات را انجام داد که شاید تأثیر آن، بهمراتب کمتر از بخشهای میدی و ویرایش صدا بود.
ابزارهایی مانند قیچی، چسب، پاککن، اشارهگر ماوس، کپی، Split و… ویرایش، کات و جابهجایی Region های صوتی یا میدی را بسیار آسانتر کردهاند. علاوه بر این، آیکونهای هر ترک به شما کمک میکنند تا در کسری از ثانیه، صوت موجود در آن ترک را تشخیص دهید.
از اینها گذشته، لاینهای Global لاجیک، بهترین راه برای اعمال Transpose و Beat Mapping یا تغییر فاکتورهایی مانند تمپو، مارکر و ریتم در سرتاسر پروژه بهشمار میآیند. ناگفته نماند که ابلتون لایو هم بعضی از این قابلیتها را در اختیار کاربراناش قرار میدهد.
با همه اینها، ساخت و تنظیم موسیقی به روش خطی(Linear) در هر ۲ ورکستیشن بهخوبی امکانپذیر است اما به هر حال، لاجیک با بهرهمندی از ابزارهای حرفهای، انجام این کار را بسیار ساده کرده. در نتیجه:
برنده این بخش: لاجیک
Arrangement لوپ-محور
یک بار دیگر میگوئیم؛ ظاهرا اپل مراحل توسعه Session View ابلتون لایو را بادقت رصد میکند!
حقیقتا چند سالی طول کشید تا ابلتون لایو حالت جذاب، خلاقانه و البته غیرخطی Session View را برای ضبط کلیپهای کوچک موسیقی معرفی و در اختیار عموم کاربراناش قرار دهد. در واقع آنها میخواستند تکنولوژی موسیقی را متحول کنند و اگر بخواهیم منصفانه سخن بگوئیم، باید اعتراف کنیم که به هدفشان رسیدند.
ابلتون لایو امروز به یک استاندارد غیرقابلانکار در زمینه DJing با لپتاپ و تولید موسیقی دنس تبدیل شده است. بگذارید نحوه کار Session View را بهشکل خلاصه توضیح دهیم. در بخش Session View شما میتوانید لوپهای صوتی یا میدی را مستقیما ضبط کرده یا آنها را به برنامه Import نمائید. این لوپها در قالب Scene های عمودی قرار میگیرند و بهشکلی کاملا سینک و هماهنگ اجرا میشوند.
با وجود این قابلیت جذاب و هیجانانگیز میتوانید موسیقیتان را بدون کوچکترین تأخیر، بهصورت لایو اجرا کنید. بدیهی است نسخه فعلی ابلتون لایو، امکانات قدرت بهمراتب بیشتری نسبت به نسخه اول آن که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، دارد.
درست همانطور که ابلتون برای تغییر نظر عموم مردم مجبور شد Arrangement View را اضافه کند، اپل هم در آخرین نسخه ورکستیشناش چیزی شبیه به Session View را برای ضبط و اجرای لوپها اضافه کرد و آن را Live Loops Grid نامید :)
اگر بخواهیم انصاف و صداقت را رعایت کنیم، باید بگوئیم Live Loops Grid لاجیک واقعا عملکرد خوبی دارد. البته این ویژگی ۴ سال قبل در GarageBand نسخه iOS اضافه شده بود و اکثر ما میتوانستیم پیشبینی کنیم که یک روز این ابزار به ورکسیتشن حرفهای اپل یعنی لاجیک هم اضافه شود. بنابراین با اضافه شدن این قابلیت به لاجیک اصلا شگفتزده نشدیم.
همانطور که انتظار میرفت، Live Loops Grid تعامل خیلی خوبی با Arrangement اصلی دارد. به بیان سادهتر، شما میتوانید کلیپهای کوچک صوتی را درون Live Loops Grid قرار دهید و بعد از آنکه بیت مورد نظرتان را ساختید، آن را مستقیما به لاینهای اصلی پروژهتان اضافه کنید. این فوقالعادهست.
Scene های عمودی در هر ۲ نرمافزار به یک شکل عمل میکنند. چیزی که لاجیک را یک پله بالاتر از ابلتون لایو قرار میدهد، امکان باز کردن نمای Arrangement و Live Loops Grid در یک پنجره است؛ چیزی که ابلتون لایو از آن بیبهره است.
قبل از آنکه مدال را به اپل بدهیم و او را برنده این بخش از رقابت معرفی کنیم، باید یکی از قابلیتهایی که باعث شده ابلتون لایو از سایر ورکستیشنها متمایز شود را با هم مرور کنیم؛ قابلیت سودمند و پیشرفتهای بهنام Follow Actions. موزیسینها میتوانند با استفاده از این کنترل پنل بهظاهر ساده، کلیپهای هر Scene را هنگام ضبط یا اجرای زنده، Automate یا Randomise کنند. این قابلیت را میتوان بینظیر دانست؛ چراکه هیچ ورکستیشن دیگری قادر به انجام آن نیست. بنابراین:
برنده این بخش: ابلتون لایو
سازها
بگذارید اول از همه در مورد اعداد صحبت کنیم. Ableton Live Suite میزبان ۱۳ ساز مجازی(VST) و Logic Pro X میزبان ۲۱ ساز مجازی(VST) است. البته کیفیت مهم است نه کمیت. بیائید در مورد کیفیت اصوات VST ها صحبت کنیم. متأسفانه VST های Retro Synth و Vintage Keyboards لاجیک اصلا کیفیت مطلوبی ندارند اما سینتهای قدیمیتر یعنی سری سینتهای ES مثل ES1 ، ES2 ، ES E ، ES P و ES M مثل EFM1 و Sculpture و EVOC 20 و درام ماشین، کیفیت خیرهکننده و خیلی خوبی دارند. در این بین، توجه به یک نکته مهم، حائز اهمیت است: شاید کیفیت صوتی VST های مذکور «عالی» باشد اما متأسفانه علیرغم معرفی سختافزارهای جدید، «هیچ» بهروزرسانی برای آنها منتشر نشده. این امر، علاقه اپل به تعداد زیاد و اعداد بزرگ را نشان میدهد. تعداد VST های ابلتون لایو شاید کمتر از لاجیک باشد اما حداقل جدیدتر از VST های لاجیک است :) Wavetable ابلتون لایو به خودی خود یک سینت پرچمدار است.
سینتهای پرچمداری که در این قسمت به معرفی آنها میپردازیم عبارتاند از: Alchemy لاجیک و Wavetable ابلتون لایو. صدای هر دو سینتیسایزر، خارقالعاده است. قبل از آنکه اپل کمپانی توسعه دهنده Alchemy یعنی Camel Audio را خریداری کند، Alchemy یک VST بسیار گرانقیمت بود.
در مقایسه بین این دو سینتیسایزر پرچمدار، Alchemy با بهرهمندی از سینتیسایزرهای Additive ، Granular و Analogue-Style ، چهار Arpeggiator مختلف و همزمان و همچنین تعداد بسیار زیادی افکت و فیلتر گوناگون، واقعا عملکرد و صدای بهتری نسبت به Wavetable ابلتون لایو دارد.
با خرید Alchemy توسط اپل، این VST به حد اعلی خودش رسید.
البته Wavetable هم مزیتها و نقاط قوت خاص خودش را دارد. این VST در واقع یک سینتیسایزرِ ۲ اسیلاتوره به همراه بیش از صد Wavetable داخلی، ۲ فیلتر، تنظیمات و ابزارهای مدولاسیون و در نهایت، یک رابط کاربری فوقالعاده جذاب و حرفهای است. همه اینها دست به دست هم دادهاند تا صدای خروجی این VST ، گرمتر، گوشنوازتر و منحصربهفردتر باشد.
از چند ماه پیش که اپل سمپلر قدرتمند EXS24 را از نو طراحی کرد و آن را به نسخه فعلی لاجیک(۱۰.۵) افزود، حالا دیگر هر ۲ ورکستیشن از سمپلرهای قدرتمند و حرفهای برخوردار هستند.
البته اپل ضمن بازطراحی EXS24 ، توجه ویژهای به بخش مدولاسیون داشته و بنابراین میتوان گفت در جایگاه بالاتری نسبت به ابلتون لایو قرار دارد. در نتیجه [فعلا] فقط لاجیک میتواند نیاز هنرمندان به Multi-Sampling را برطرف سازد.
از اینها که بگذریم، یکی از برگهای برنده لاجیک، درامر آن است. سمپلهای درام لاجیک واقعا طبیعی هستند و کمتر کسی میتواند واقعی نبودن آنها را تشخیص دهد. افزون بر این، در نسخه ۱۰.۵ لاجیک، اپل با معرفی Drum Machine Designer ، قدرت و عملکرد مجموعه دراماش را به Drum Rack پیشرفته ابلتون لایو رساند. بنابراین از این نظر، لاجیک و ابلتون لایو در جایگاه یکسانی قرار گرفتهاند.
نام Rack ها به میان آمد. پس بگذارید کمی در مورد آنها صحبت کنیم. اگر تا به حال با لاجیک کار کرده باشید، حتما میدانید که این ورکستیشن، به کمک Track Stacks میتواند ضمن گروهبندی لاینها، صدای سازهای مختلف را در قالب یک لاین پخش کند.
یکی از مزیتهای این کار، امکان پردازش صدای خروجی استک(سازها و فایلهای صوتی یا میدی) بهصورت یکجاست. با توجه به رقابت همیشگی این ۲ ورکستیشن با یکدیگر، پس ابلتون لایو هم در کنار Audio Rack و MIDI FX Rack ، از Audio Instrument Racks رونمایی کرد. این قابلیت به شما امکان خلق و کنترل سازها، اصوات و افکتهای کاملا جدید را میدهد.
در بین این هیاهوها، Max را فراموش نکنید. اگر به خاطر داشته باشید، در قسمتهای قبل اشاره کردیم که این ویژگی فقط در نسخه Suite قابل دسترس است. بهلطف این قابلیت بینظیر و منحصر به فرد میتوانید سازها و افکتهای مخصوص خودتان را طراحی کنید و علاوه بر آن، به دنیای نامحدودی از Patch های رایگان و پولی دست یابید. حقیقتا این ۲ فاکتور، بسیار مهم و تعیینکنندهاند.
افکتها
در بخش افکتها، هر ۲ ورکستیشن افکتها و پلاگینهای خیلی خوبی را ارائه میدهند.
دوباره میخواهیم در مورد اعداد و ارقام صحبت کنیم. شاید کمیت خیلی مهم نباشد اما به هر حال یکی از فاکتورها برای انتخاب و تعیین برتری هر ورکستیشن، «تعداد» افکتهاست. ابلتون لایو دارای ۴۴ افکت صوتی(۱۱ افکت مخصوص Max) و ۱۶ افکت میدی(۱۰ افکت مخصوص Max) است. در حالی که لاجیک ۶۶ افکت صوتی و ۹ افکت میدی را در خود جای داده. علاوه بر تمام اینها، لاجیک میتواند افکتهای میدی که با استاندارد AU سازگاری دارند را هم لود کند.
خوشبختانه منو افکتها مانند منو سازها، مملو از دستگاههای Legacy نیست.با همه اینها، در چند سال اخیر تنها تعداد کمی از افکتهای قدیمی بهروز شدهاند. اما در آپدیت ۲۰۱۸ یعنی نسخه ۱۰.۴ ، افکتهای هیجانانگیزی مانند Chromaverb ، Phat FX ، Step FX و البته مجموعه ارزشمند Vintage EQ به لاجیک اضافه شدند.
این افکتها در کنار دیستورشن، کمپرسور، مدولاسیون، EQ ، Delay ، Reverb و… دست به دست هم دادهاند تا شما بتوانید با استفاده از آنها، آثاری انرژیک و گوشنواز خلق کنید. قطعا این افکتها تمام نیازهای شما در میکس را به بهترین شکل پوشش خواهند داد.
ابلتون لایو با تمرکز روی توسعه پردازندههای صوتی مخصوص میکس و صداسازی سعی دارد به شیوه خودش با لاجیک رقابت کند. این پردازندههای صوتی در قالب پلاگینها و ابزارهایی مانند Glue Compressor ، EQ Eight ، Multiband Dynamics ، Saturator ، Delay ، Chorus ، Corpus ، Auto Filter ، Resonators ، Spectral Blur ، Beat Repeat و Pitch Hack در ابلتون لایو اضافه شدهاند.
و باز هم Rack ها؛ البته در این بخش میخواهیم در مورد Audio Rack و MIDI FX Rack صحبت کنیم. یکی از دلایل محبوبیت و شهرت Rack های ابلتون لایو، ماکروهایی هستند که میتوانند چندین پارامتر را در چند دستگاه و پلاگین مختلف تنظیم و کنترل نمایند.
به عنوان مثال، با استفاده از این ماکروها میتوانید پارامترهای Feedback در پلاگین Echo و پارامتر Drive در پلاگین Overdrive را بهصورت همزمان کنترل کنید. علاوه بر این، شما میتوانید تنها با یک Knob ، دو پارامتر را بهصورت معکوس تغییر دهید. یعنی با چرخاندن Knob ، یک پارامتر افزایش و دیگری کاهش یابد.
برنده: برابر
گردش کار
Ableton Push 2
از نظر ما، هر ۲ ورکستیشن در این مرحله، عملکرد بسیار خوبی دارند. منتها شما بایستی با توجه به نیاز موسیقیتان، یکی از این ۲ ورکستیشن را برگزینید. به طور کلی، افکتهای موجود در ابلتون لایو، بیشتر برای صداسازی و افکتهای موجود در لاجیک، بیشتر برای میکس کاربرد خواهند داشت.
امروزه تمام نرمافزارهای آهنگسازی و تولید موسیقی تقریبا شبیه یکدیگر طراحی میشوند. در نتیجه، این ۲ ورکستیشن تمام چیزهایی که از سایر نرمافزارهای مرتبط با موسیقی انتظار میرود را در اختیارتان قرار خواهند داد. چیزهایی مثل جستجوی فایل، مرورگر پلاگین، Automation کلیپ و ترک، رندر و اجرای سریع VST ها و افکتها، کنترل سختافزارهای خارجی و چیزهایی از این دست. فارغ از قابلیتها و ویژگیهای مشترک، لاجیک و ابلتون لایو، تفاوتهای مشخص و آشکاری نیز با یکدیگر دارند.
همه ما نیک میدانیم که ابلتون لایو، کمی سادهتر از لاجیک است و وقتی پای تنظیم و ویرایش موسیقی به میان میآید، لاجیک ممکن است کمی شلوغ و پیچیده به نظر رسد. اما به خاطر داشته باشید که لاجیک همیشه پیچیده نیست.
فیالواقع هر چقدر نیاز شما بیشتر و کارتان سنگینتر باشد، لاجیک قابلیتهای بیشتری را پیشروی شما قرار میدهد و بنابراین از نظر ظاهری، کمی پیچیده و سخت به نظر خواهد رسید. کسانی که با لاجیک کار کرده باشند، بهخوبی میدانند که لاجیک علیرغم ظاهرش، اصلا نرمافزار پیچیدهای نیست.
در مقابل، ابلتون لایو با بهرهمندی از یک رابط کاربری ساده و نسبتا در دسترس، مانند سایر ورکستیشنهای بازار عمل میکند و بنابراین از سرعت تقریبا خوبی هم برخوردار است. خوشبختانه رابط کاربری ابلتون لایو بسیار پویا و قابل فهم بوده و کاربران تنها با یک بار کار کردن با این نرمافزار، بهراحتی میتوانند بین بخشهای مختلف آن مانند Session View ، Arrange Views ، Piano Roll و Sample Editor جابهجا شوند.
برنامه ریموت کنترل لاجیک مخصوص سیستم عامل iOS
لاجیک بهواسطه ابزارها و دستورات کلیدی بینظیرش معروف است. به لطف کلیدهای میانبر، کاربران میتوانند دستورات پرکاربرد را در قالب کلیدهای میانبر اختصاصی تعریف کنند و بدین ترتیب، امور مورد نظرشان را در زمان کوتاهی انجام دهند. در نقطه مقابل لاجیک، ابلتون لایو قرار دارد. با وجود منوها و ابزارهای کمتر، نمیتوان انتظار داشت که این ورکستیشن هم مثل لاجیک عمل کند.
با این وجود، ابلتون لایو میتواند از کیبورد کامپیوتر یا سیگنالهای میدی مانند اسلایدرها، Knob ها، دکمهها و فیدرهای میدی کنترلر، فرامین مشخص شده را اجرا کند. علاوه بر اینها، شما میتوانید هم در لاجیک و هم در ابلتون لایو، از کیبورد کامپیوترتان برای اجرای سازهای مجازی(VST) بهره ببرید.
تنها تفاوت بین این ۲ ورکستیشن آن است که در لاجیک، صفحه Musical Typing همیشه روی سایر پنجرهها میماند اما در ابلتون لایو، میتوانید این ویژگی را غیرفعال نمائید.
کمپانیهای سازنده لاجیک و لایو، کنترلرهای اختصاصی را برای استفاده از ورکستیشنشان معرفی کردهاند. اما متأسفانه ریموت کنترل لاجیک که فقط در سیستم عامل iOS قابل دسترس است، اصلا توانایی رقابت با Ableton Push 2 (با قیمت ۵۲۹ پوند) را ندارد.
این کنترلر شگفتانگیز دارای یک شبکه ۶۴ تایی از پدهای نوری(RGB) حساس به فشار برای اجرای سازهای کوبهای و ملودیهای خاص، تعدادی دکمه و کلید چرخشی(روتاری) برای کنترل میکسر و پارامترهای پلاگین و همچنین تعدادی دکمه معمولی برای کنترل ورکستیشن است. این کنترلر سختافزاری فوقالعاده، معنای واقعی «ادغام نرمافزار و سختافزار» را به ما نشان میدهد.
وقتی صحبت از جریان کاری نرمافزار به میان میآید، برای اغلب مردم و خود ما، همه چیز در «سرعت انجام کارها» خلاصه میشود. با توجه به ویژگیها و سرعت بالای ابلتون لایو، نتیجه میگیریم که:
برنده این بخش: ابلتون لایو
ارزش مالی
گرچه لاجیک و ابلتون لایو شباهتهایی به یکدیگر دارند اما وقتی پای مسائل مالی به میان میآید، شاهد اختلاف زیادی بین این دو ورکستیشن هستیم. کمپانی ابلتون فقط به فکر تولید و فروش محصولات نرمافزاری و سختافزاریاش است. حال آنکه اپل به تغییر سختافزارهای مک فکر میکند. پس "سودآوری" میتواند به اشکال مختلف تعبیر شود. در حال حاضر، لاجیک ۲۰۰ پوند و ابلتون لایو ۵۴۰ پوند قیمتگذاری شدهاند. تعداد سمپلها و VST های هر ۲ ورکستیشن تقریبا یکسان هستند(حدود ۷۰ گیگ). این را هم باید مد نظر داشته باشید که ابلتون لایو در هر ۲ پلتفرم ویندوز و مک قابل دسترس است اما لاجیک فقط برای سیستم عامل مک طراحی و عرضه شده. بنابراین خرید یک کامپیوتر ویندوزی، بسیار مقرونبهصرفهتر از خرید یک کامپیوتر مک است. نکته بعدی که باید به آن توجه کنید این است که با خرید نسخه Suite ابلتون لایو، تمام پلاگینها، افکتها، VST ها و حتی پلاگین Max بهصورت رایگان در اختیار شما قرار خواهند گرفت اما اگر به هر دلیل، نسخه استاندارد(با قیمت ۳۲۰ پوند) را انتخاب کنید، متأسفانه تمام VST ها، بسیاری از افکتها و طبیعتا پلاگین Max را از دست خواهید داد! اینجاست که لاجیک با قیمت ۲۰۰ پوند، پیروز نبرد میشود :) البته به طور کلی، مقایسه بر اساس قیمت، کار درست و عادلانهای نیست! برنده این بخش: ابلتون لایوجمعبندی
امروزه هم لاجیک و هم ابلتون لایو، از نظر کار با فایلهای میدی، ضبط، ویرایش و میکس صدا، پشتیبانی و بهرهمندی از پلاگینهای گوناگون، جریان کاری و… ، نرمافزارهای جامع و کاملی به حساب میآیند. بنابراین تصمیمگیری در مورد انتخاب بین این ۲ ورکستیشن به ۳ چیز بستگی دارد: سبک موسیقیتان چیست؟ هرچند در حال حاضر لاجیک ابزارها و امکانات زیادی برای ضبط و تنظیم موسیقیهای لوپ-محور دارد اما با این حال، ابلتون لایو بهواسطه رابط کاربری، امکانات، جریان کاری و… ، برای تولید موسیقی در سبکهای الکترونیک و دنس مناسبتر است. البته این بهمعنای عدم توانایی ابلتون لایو در ضبط و میکس موسیقیهای ارکسترال یا پاپ و… نیست. همانطور که ابلتون لایو برای تولید موسیقی الکترونیک و دنس مناسبتر بود، لاجیک هم برای ضبط و میکس موسیقیهای ارکسترال یا پاپ و… بیشتر کاربرد دارد. به همین دلیل است که در استودیوهای حرفهای دنیا، بعد از Pro Tools ، محبوبترین و پراستفادهترین ورکستیشن، لاجیک است. شیوه کارتان به چه صورت است؟ آیا جلسات ضبطتان همیشه خلاق و پویا هستند یا اینکه ترجیح میدهید وقتی موسیقی به شما الهام شد، انجام کار را از سر بگیرید؟ آیا دوست دارید بیشتر وقت خود را صرف تمرین و اصلاح اصوات و تنظیمات کنید اما برای این کار، به تجهیزات حرفهای و پیشرفته نیاز دارید؟ باز هم تکرار میکنیم؛ هر ۲ ورکستیشن از پس انجام این کارها بر میآیند اما ابلتون لایو بهواسطه رابط کاربری ساده و بیآلایشی که دارد، به کاربر اجازه میدهد تا بیشتر فکر کند و متعاقبا، موسیقی خلاقانهتری را پدید آورد. در حالی که لاجیک با بهرهمندی از ابزارهای کامل و پیشرفته، بیشتر برای ویرایش اصوات و اصلاح تنظیمات پروژه مناسب است. بودجهتان چقدر است؟ این یک مسئله شخصی است و ما نمیتوانیم راهنمایی کامل و دقیقی در این زمینه به شما ارائه دهیم. فقط میتوانیم این نکته را با شما در میان بگذاریم: اگر نمیتوانید نسخه Suite ابلتون لایو را خریداری کنید ولی مشکلی برای تهیه پلاگینهای حرفهای و گرانقیمت ندارید، انتخاب نسخه استاندارد ابلتون لایو و تهیه پلاگینهای حرفهای، تصمیم عاقلانهای خواهد بود. این را همیشه به خاطر داشته باشید که قیمت، فاکتور و ملاک مناسبی برای تعیین خوب یا بد بودن یک محصول نیست. با بررسی دقیق ورکستیشنها، این را متوجه شدیم که آنها به غیر از قیمت، هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند. شاید با خودتان فکر کنید واقعا دلیل ارزان بودن لاجیک نسبت به ابلتون لایو چیست؟ فیالواقع تنها دلیل ارزان بودن لاجیک، قدرت بینظیر اپل در حوزه اقتصاد است.
#میکس و مسترینگ
#تنظیم
#وی اس تی پلاگین
#نرم افزار