داستان گیتارهای یاماها بیش از شش دهه نوآوری در طراحی، ساخت و همکاری با نوازندگان را در بر میگیرد. این شرکت از گیتارهای فولک و کلاسیک آغاز کرد و سپس با مدلهای الکتریک، سایلنت و TransAcoustic دامنه محصولات خود را گسترش داد.
در این مرور تاریخی، مهمترین مدلها و فناوریهایی را بررسی میکنیم که نام یاماها را در میان سازندگان معتبر گیتار تثبیت کردهاند.
دهه ۱۹۶۰؛ ورود به بازار جهانی گیتار
یاماها در سال ۱۹۶۶ با عرضه Yamaha FG180 وارد بازار جهانی گیتار فولک شد. بدنه دردنات، صدای پرحجم و ساخت بادوام این مدل باعث شد FG180 به یکی از سازهای شاخص آغاز راه جهانی یاماها تبدیل شود.
در همان سال، مدلهای الکتریک SG-2 و SG-3 با پیکاپ، بریج و ترمولو اختصاصی معرفی شدند. طراحی آیندهنگر این سازها با زیباییشناسی موسیقی دهه ۱۹۶۰ هماهنگ بود و SG-3 بعدها با نوازندگی Link Wray نیز شناخته شد.
ادواردو فرر، لوتیر اسپانیایی و شاگرد مکتب آنتونیو د تورس، در سال ۱۹۶۶ از کارخانه هاماماتسو بازدید کرد. تجربه او به توسعه گیتارهای کلاسیک GC5، GC7 و GC10 و سازهای فلامنکو یاماها کمک کرد. تا پایان دهه، مدلهای نیمههالو SA-50 و SA-15 نیز به خط تولید اضافه شدند.
دهه ۱۹۷۰؛ گسترش مدلهای آکوستیک و سری SG
در نیمه نخست دهه ۱۹۷۰، یاماها مدلهای ششسیم FG-1500 و FG-2000 و مدل دوازدهسیم FG-2500 را عرضه کرد. این سازها شیوههای سنتی ساخت را با متریال و قطعات مدرن ترکیب میکردند و در مدلهای ردهبالا از صفحه رویی اسپروس و چوبهای ارزشمند برای پشت و کنارهها استفاده میشد.
سری آکوستیک L در سال ۱۹۷۴ با هدف ارائه صدایی متعادل، ساستین مناسب و ساخت سطحبالا شکل گرفت. همان سال، گیتار کلاسیک سفارشی GC-30 با الهام از روشهای مانوئل ارناندز ساخته شد.
در بخش الکتریک، SG-175 زمینهساز خانواده ماندگار SG شد. یاماها نسخهای سفارشی از این مدل را برای Carlos Santana ساخت و این ساز در بخشی از اجراهای دهه ۱۹۷۰ او استفاده شد.
در سال ۱۹۷۶، SG-1000 و SG-2000 با ساختار نکترو، پیکاپهای هامباکر و طراحی دقیقتر معرفی شدند. مدلهایی مانند SF-700، SC-1200، SA-2000 و نخستین گیتار هالوبادی AE-2000 نیز تنوع محصولات الکتریک یاماها را افزایش دادند.
دهه ۱۹۸۰؛ طراحی مدرن و اجرای صحنهای
با گسترش صداهای دیجیتال و سبکهای تازه در دهه ۱۹۸۰، یاماها نیز طراحی گیتارهای خود را بهروز کرد. در بخش کلاسیک، GC-70 و GC-71 با حفظ اصول سنتی ساخت و دریافت بازخورد نوازندگان حرفهای توسعه یافتند.
مدل RGX-1212 در سال ۱۹۸۶ برای نوازندگان سریع و سبکهای هویمتال عرضه شد. خطوط تیز بدنه و هدستاک سهبعدی آن، زبان طراحی سازهای راک آن دوره را بهخوبی نشان میداد.
در سال ۱۹۸۷، سری الکتروآکوستیک APX با بدنه باریک و پیکاپ پیزوی هگزافونیک معرفی شد. طراحی کمعمق بدنه، کنترل فیدبک را روی صحنه آسانتر میکرد و دسترسی به فرتهای بالا نیز بهتر بود. مدلهای امروزی این خانواده، مانند Yamaha APX600، همچنان همین رویکرد مناسب اجرای زنده را ادامه میدهند.
دهه ۱۹۹۰؛ تولد خانواده Pacifica
Yamaha Pacifica 912 در سال ۱۹۹۰ با مشارکت کاستومشاپ یاماها در لسآنجلس و بر اساس نیاز نوازندگان حرفهای ساخته شد. طراحی ارگونومیک، تنوع پیکاپ و کیفیت ساخت مناسب باعث شد خانواده Pacifica بهمرور میان هنرجویان و نوازندگان باتجربه محبوب شود.
از سال ۲۰۰۰؛ Silent Guitar و TransAcoustic
در آغاز قرن جدید، SLG-100N بهعنوان پیشدرآمد خانواده Silent Guitar معرفی شد. بدنه مینیمال، خروجی هدفون و صدای کم آکوستیک، تمرین در آپارتمان یا سفر را بدون مزاحمت برای دیگران ممکن میکرد.
در سال ۲۰۱۶، فناوری TransAcoustic معرفی شد. این سیستم با استفاده از محرک داخلی، افکتهایی مانند ریورب و کر را بدون نیاز به آمپلیفایر یا پردازشگر خارجی از بدنه ساز پخش میکند. فناوری ابتدا در LL-TA و LS-TA و سپس در مدلهایی مانند CG-TA گسترش یافت.
Atmosfeel و نسل جدید گیتارهای یاماها
یاماها در سال ۲۰۱۹ سیستم پیکاپ و پریامپ Atmosfeel را معرفی کرد. ترکیب سنسور پیزو، میکروفون داخلی و ترنسدیوسر اختصاصی، امکان کنترل بهتر اجزای مختلف صدای آکوستیک را فراهم میکند. این فناوری ابتدا در سری FG Red Label و سپس در مدلهای NCX و NTX بهکار رفت.
از FG180 تا Pacifica، Silent Guitar و TransAcoustic، مسیر یاماها نشان میدهد که این شرکت همزمان به سنت ساخت ساز و نیازهای تازه نوازندگان توجه کرده است. دوام، تنوع و توسعه مستمر فناوری همچنان سه عامل اصلی اعتبار گیتارهای یاماها هستند.