چهار ترفند ساده برای استفاده از دکمه‌های ولوم و تُن گیتار
مقدمه
دکمه‌های چرخشی ولوم و تُن گیتار شاید سلاح مخفی خارق العاده ای باشند که با استفاده از آن‌ها می‌توانید صدایتان را متحول کنید. تُن گیتار از انگشت های شما شروع می‌شود، اما پیش از آنکه برای تغییر صدا از امپ و افکت ها استفاده کنید، باید پتانسیل کنترل های خود گیتار را نیز در نظر داشته باشید. تنظیم دکمه ها روی درجه ی 10 کلیشه ایست که باید آن را فراموش کنید. بسیاری از ما کنترل های تُن و ولوم را روی یک پوزیشن قرار می دهیم و همانجا رهایشان می کنیم؛ سپس با استفاده از پدال ها و کنترل های روی آمپلی‌فایر صدای مورد نظرمان را شکل می دهیم. اما این روش قطعا تنها راه برای شکل دادن مناسب صدا نیست. همانطور که بسیاری از گیتاریست‌های بزرگ ثابت کرده اند، قابلیت و پتانسیل های زیادی روی خود گیتار وجود دارد که خیلی راحت و سریع می توان آن‌ها را کنترل کرد...
1. استفاده از کنترل ولوم برای بوست
همه ی ما می دانیم دکمه ی چرخشی ولوم چه کاری انجام می‌دهد. این کنترل لِول خروجی ولوم گیتار را تغییر می‌دهد. اما همین کنترل می‌تواند وسیله ی داینامیک مفیدی باشد که در میانه ی قطعه بتوان از آن استفاده کرد.س چرا باید از یک پدال ولوم استفاده کرد وقتی بالا بردن ولوم گیتار برای پارت سولو می‌تواند همان تاثیر را داشته باشد؟ برای این کار باید از انتها شروع کنید؛ ولوم گیتار را روی 10 (بالاترین حد) قرار دهید و امپ را به شکلی تنظیم کنید که در این حالت تُن گیتار را اُوردرایو کند. حالا دکمه ی چرخشی ولوم را به عقب ببرید؛ به این صورت تُن شما هم کلین خواهد شد و هم صدای آن آرام تر می‌شود. بالا بردن دکمه ی چرخشی ولوم، تُن شما را بوست می‌کند و می‌توانید در هر بخشی از قطعه که نیاز بود از آن استفاده کنید. همچنین بد نیست اشاره کنیم که ولوم گیتار شما، ابتدایی ترین کنترلی است که سیگنالی که به پدال ها منتقل می‌شود را تحت تاثیر قرار می‌دهد. پس قاعده ی مشابهی برای تغییر گِین پدال های فاز و اُور درایو وجود دارد – با کاهش ولوم می‌توانید تُانلیته ی ملایم تری داشته باشید. استفاده از کنترل ولوم، می‌توانید کارایی بیشتری از پدال هایتان بگیرید، و شاید حتی نیاز به استفاده از پدال های کمتری پیدا کنید. اما به خاطر داشته باشید، در بسیاری از گیتارها وقتی کنترل ولوم را کاهش می دهید، شدت فرکانس های بالا نیز کاهش پیدا می‌کند. چنین چیزی شاید برای بعضی ها خوشایند باشد، اما می توان با انجام تنظیماتی از آن جلوگیری کرد.
2. آزاد کردن تُن
بسیاری از گیتاریست‌ها از کنترل تُن به درستی استفاده نمی کنند. ما تنظیمات امپ را بر اساس مستقر بودن کنترل های تُن گیتار روی حالت حداکثری (درجه ی 10) انجام می دهیم، اما در چنین حالتی نمی‌توانید مانند شیوه ای که برای کنترل ولوم بیان کردیم آزادی عمل داشته باشید. بجای این کار می‌توانید کنترل تُن گیتار را روی درجه ی 6 قرار دهید و سپس به سراغ تنظیمات آمپلی‌فایر بروید. در این حالت احتمالا بیشتر از حد معمول میدرنج، تربل و گِین داشته باشید. این هم روش دیگری است برای اینکه تاثیر یک پدال بوست را داشته باشید، چرا که در این صورت کنترل بیشتری دارید، مخصوصا برای پارت های لید. با بالا بردن دکمه ی چرخشی تُن روی گیتار می‌توانید تُن قدرتمندتر و گِین بیشتری داشته باشید تا پارت های سولو برجسته تر شوند. برای پارت های ریتم کنترل تُن را به عقب بازگردانید و بر حسب نیازتان کنترل ولوم را هم متناسب با تُن تغییر دهید.
3. ایجاد گرما در صدا
اگرچه تُن های روشن جذاب هستند اما شما گاهی وقت ها به چیز دیگری نیاز دارید. Joe Bonamassa یکی از افرادیست که با استفاده از قابلیت های کنترل تُن پیکاپ‌های بریج و نِک گیتار لس پاول تُن های گرمی از سازش می گیرد؛ او در ابتدا این کار را با دیدن ساز زدن اریک کلپتون یاد گرفت. همچنین می توان با کم کردن کنترل ولوم و زیاد کردن کنترل تُن می توان به تُن هایی مناسب سبک کانتری دست یافت.
4. شبیه کردن تُن پیکاپ بریج سینگل‌کویل به پیکاپ هامباکر
برای این کار به اُور درایو اضافه نیاز دارید، اما کنترل تُن گیتار در این مورد ضروری است. ابتدا با استفاده از یک پدال اُور درایو با کیفیت کخ میدرنج برجسته ای دارد، مقداری تُن گیتار را اُور درایو کنید. وسوسه نشوید که تربل امپ یا پدال را کاهش دهید – تربل را بین درجات شش تا هشت قرار دهید، نه کمتر. حالا ولوم گیتار را کاملا بالا ببرید، اما کنترل تُن پیکاپ بریج را روی حالت نصف یا کمتر قرار دهید. حالا صدایی شبیه به کاراکتر پیکاپ‌های هامباکر خواهید داشت.