مقالات تهران ملودی / نکته و ترفندها

۱۰ نکتهٔ ضروری برای ضبط درامز

تاریخ انتشار: 2022-08-09
۱۰ نکتهٔ ضروری برای ضبط درامز

ضبط یک اجرای خوب از درامز فقط به انتخاب میکروفن وابسته نیست. کیفیت و کوک ساز، شیوهٔ نوازندگی، کنترل نشت صدا و آمادگی برای جلسهٔ ضبط، همگی بر نتیجه اثر می‌گذارند. ده نکتهٔ زیر کمک می‌کنند پیش از فشردن دکمهٔ Record، صدای بهتری از درامز و پرکاشن بگیرید.

فهرست مطالب

۱. پوست‌ها، استیک‌ها و بیترها

پوست‌های سالم و متناسب با سبک، گرفتن صدایی شفاف و کنترل‌شده را آسان‌تر می‌کنند. اگر پوست‌ها را عوض می‌کنید، بهتر است این کار یک یا دو روز پیش از ضبط انجام شود تا فرصت کافی برای جاافتادن و کوک مجدد داشته باشند. پوست تک‌لایه معمولاً پاسخ بازتر و ساستین بیشتری دارد؛ پوست دولایه کنترل و دوام بیشتری فراهم می‌کند و پوست روکش‌دار اغلب صدایی گرم‌تر می‌دهد. نوع استیک، هات‌راد و بیتر کیک نیز بر اتک و رنگ صدا اثر می‌گذارد؛ بنابراین ابتدا صدای آکوستیک کیت را به هدف نزدیک کنید و سپس سراغ میکروفن‌گذاری بروید.

۲. کوک‌کردن درامز

کوک دقیق، مسئولیت مشترک نوازنده و تیم ضبط است. از مناسب‌بودن قطر پوست و قرارگیری درست آن در مرکز اطمینان پیدا کنید. پیچ‌ها را به‌تدریج و با الگوی ضربدری سفت کنید تا کشش یکنواخت بماند. با فشار ملایم کف دست در مرکز، پوست را در جای خود بنشانید و سپس چروک‌ها و اختلاف زیرایی اطراف لبه را برطرف کنید. چند دقیقه ضبط آزمایشی معمولاً ایرادهایی را آشکار می‌کند که هنگام شنیدن مستقیم ساز کمتر مشخص‌اند.

۳. پوست زیر تام‌ها

رابطهٔ کوک پوست ضربه‌خور و پوست زیرین، رفتار تام را تغییر می‌دهد. کوک نزدیک به هم معمولاً صدایی یکپارچه‌تر با ساستین بیشتر ایجاد می‌کند. پایین‌تر یا بالاتر گرفتن پوست زیرین می‌تواند مسیر تغییر زیرایی و طول دنبالهٔ صدا را عوض کند، اما نتیجه به پوسته، نوع پوست و محدودهٔ کوک هر تام وابسته است. فاصلهٔ یک سوم کوچک می‌تواند نقطهٔ شروع آزمایش باشد، نه یک قانون ثابت؛ تصمیم نهایی را با گوش‌دادن به ساز در اتاق و از طریق میکروفن بگیرید.

۴. پوست جلوی کیک‌درام

پوست رزوناتور جلوی کیک در شکل‌گیری بدنه و ساستین صدا نقش دارد. پوست بسته معمولاً صدایی پرتر و بازتر می‌دهد، درحالی‌که ایجاد سوراخ دسترسی به داخل کیک و جای‌گذاری آسان‌تر میکروفن یا مواد دمپینگ را ممکن می‌کند. برداشتن کامل پوست می‌تواند اتک را برجسته و ساستین را کوتاه کند، اما الزاماً برای هر سبک یا هر کیک بهترین گزینه نیست. پیش از ضبط، چند جایگاه میکروفن و مقدارهای مختلف دمپینگ را مقایسه کنید.

۵. کنترل نشت صدا در میکروفن کیک

می‌توان با یک پتوی سنگین و چند پایه، تونلی کوتاه در جلوی کیک ساخت تا نشت اسنیر و سیمبال‌ها به میکروفن بیرونی کمتر شود. پتو نباید با پوست یا قطعات متحرک تماس داشته باشد و پایه‌ها نیز باید کاملاً پایدار باشند. این روش امکان پردازش مستقل‌تر کیک را فراهم می‌کند، اما پیش از شروع ضبط حتماً تأثیر آن بر رزونانس و صدای کلی ساز را بررسی کنید.

۶. نواختن با مترونوم

وقتی قرار است برداشت‌های مختلف ویرایش یا با سازهای ازپیش‌ضبط‌شده هماهنگ شوند، کلیک مرجع کار را ساده‌تر می‌کند. نوازندهٔ باتجربه لازم نیست هر ضرب را مکانیکی اجرا کند؛ مهم این است که جایگاه زمانی و حس قطعه کنترل‌شده باشد. در ضبط هم‌زمان گروه، اغلب کافی است درامر کلیک را واضح بشنود، هرچند توزیع آن میان نوازندگان به تنظیم و نیاز اجرا بستگی دارد. صدای کوتاه و بدون فرکانس‌های تیز، احتمال نشت کلیک از هدفون به میکروفن‌ها را کاهش می‌دهد.

۷. کنترل کلیک در وقفه‌ها

در سکوت‌ها و وقفه‌های قطعه، سطح کلیک هدفون درامر را با اتومیشن کاهش دهید تا صدای آن وارد میکروفن‌ها نشود. پیش از ضبط کامل، بلندترین بخش کلیک و آرام‌ترین بخش موسیقی را آزمایش کنید. اگر نوازندگان دیگر هم به کلیک نیاز دارند، یک الگوی شمارش یا پرکاشن ساده می‌تواند بازگشت گروه پس از وقفه را قابل‌پیش‌بینی‌تر کند؛ بااین‌حال صدای راهنما باید تا حد ممکن کوتاه و کم‌نشت باشد.

۸. استفادهٔ خلاقانه از میکروفن‌های لو-فای

یک میکروفن ارزان یا میکروفن داخلی رکوردر قدیمی می‌تواند به‌عنوان لایه‌ای رنگی و لو-فای استفاده شود. آن را به‌عنوان میکروفن اصلی در نظر نگیرید؛ ابتدا مسیر سیگنال و سطح خروجی دستگاه را ایمن و بدون دیستورشن ناخواسته تنظیم کنید. جای‌گذاری در فاصله‌ای دورتر یا گوشهٔ اتاق گاهی صدایی فشرده و پرشخصیت ایجاد می‌کند. این لایه را جداگانه ضبط کنید تا بتوانید مقدارش را در میکس کنترل کنید.

۹. ضبط جداگانهٔ سیمبال‌ها

در اتاق‌های کوچک یا زنده، نشت شدید سیمبال‌ها ممکن است پردازش میکروفن‌های نزدیک را دشوار کند. یکی از راه‌حل‌های تخصصی این است که ابتدا درام‌ها با سیمبال‌های تمرینی یا بدون سیمبال اجرا شوند و سپس سیمبال‌ها در برداشت جداگانه ضبط شوند. این روش به هماهنگی بسیار خوب نوازنده نیاز دارد و می‌تواند حس اجرای زنده را تغییر دهد؛ بنابراین پیش از انتخاب آن، جای‌گذاری میکروفن، کنترل اجرای نوازنده و آکوستیک اتاق را آزمایش کنید. استفاده از کمپرسور روی باس درام به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که دو برداشت نامحسوس با هم ترکیب شوند.

۱۰. ابزارهای ضروری برای جلسهٔ ضبط

یک بستهٔ کوچک از ابزارهای کاربردی جلوی بسیاری از توقف‌ها را می‌گیرد: کلید درام، آچار مناسب پایه‌ها، نوارچسب پارچه‌ای، مواد دمپینگ قابل‌جابه‌جایی، پتوی تمیز، وزنه یا کیسهٔ شن برای ایمن‌کردن پایه‌ها، استیک و بیتر یدکی و روان‌کنندهٔ مناسب قطعات متحرک. از مواد آسیب‌زا، روغن‌کاری بی‌هدف و اشیایی که ممکن است روی پوست یا یراق‌آلات اثر دائمی بگذارند استفاده نکنید. هر تغییر را ثبت کنید تا در صورت نیاز بتوانید صدای برداشت قبلی را دوباره بسازید.

۰۲۱-۹۱۰۰۶۷۶۷