راهنمای خرید پری امپ

پری امپلی فایر میکروفون نقش بسیار مهمی در دریافت و ضبط صدا در زمان اجرا دارد. با این وجود که پری‌امپ‌ها کاربرد ساده‌ای (قدرت‌بخشیدن به سیگنال میکروفون) دارند، جزئیات طراحی و ساخت آنها تاثیر زیادی در نتیجه‌ی نهایی خواهد داشت. در ادامه توضیحات کوتاهی را در مورد پری‌امپ‌های موجود در بازار و نحوه‌ی انتخاب میان آن‌ها ارائه خواهیم کرد.

ورودی‌ها و خروجی‌ها

تمامی پری امپلی فایرها حداقل یک ورودی میکروفون و یک خروجی لاین دارند. این درگاه‌ها برای انجام وظایف پایه‌ای کافی هستند. برخی از پری‌امپ‌ها مجهز به ورودی hi-Z Direct (DI) هستند، به این ترتیب می‌توانید سازهایی مانند گیتار، بیس و سایر سازهای الکترونیکی را مستقیما به پری‌امپ متصل کنید. اگر به دنبال ضبط صدای سازهای مختلف هستید، بهتر است به دنبال این ورودی در پری‌امپ خود باشید. بسیاری از پری‌امپ‌های میکروفون، مجهز به خروجی XLR یا خروجی ۱/۴" TRS هستند. به این ترتیب گزینه‌های بیشتری را برای دریافت خروجی بهتر در اختیار خواهید داشت. پری‌امپ‌هایی که چند خروجی دارند می‌توانند به عنوان اسپلیتر سیگنال نیز استفاده شوند. به این ترتیب یک خروجی لاین را به کارت صدا متصل می‌کنید و خروجی دیگر را برای پردازش بیشتر به کمپرسور یا EQ متصل خواهید کرد. در بسیاری از مواقع در اختیار داشتن یک پری‌امپ با خروجی‌های متفاوت، مزیت بسیار بزرگی است. برخی از پری‌امپ‌های میکروفون مجهز به مبدل A/D (آنالوگ به دیجیتال) هستند. به این ترتیب می‌توانید سیگنال دیجیتال را مستقیما از پری‌امپ دریافت کرده و به دستگاه ضبط خود منتقل کنید. سیگنال‌های دیجیتال معمولا نویز کمتری (نسبت به سیگنال‌های آنالوگ) دارند. همچنین می‌توانید ورودی آنالوگ کارت صدای خود را برای استفاده‌های دیگر ذخیره کنید.

پری آمپلی فایرهای Tube و Solid State

پری‌امپ‌های تیوب (Tube) صدایی لطیف و منحصربه‌فرد دارند. هرچند پری‌امپ‌های سالید استیت (Solid State) صدایی شفاف‌تر را ارائه می‌کنند. انتخاب میان این پری‌امپ‌ها به سلیقه‌ی شخصی و کاربردهای مد نظر شما برمی‌گردد. هرچند بهتر است به مرور طیف گسترده‌ای از ابزارها را برای استودیوی خود تهیه کنید (از جمله امکاناتی با کمترین میزان تغییر در کاراکتر صدا). استودیوهای تجاری معمولا چندین پری‌امپ تیوب و سالید استیت را در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهند. اگر تجهیز استودیوی خود را به تازگی شروع کرده‌اید، پیشنهاد ما، در اختیار داشتن هر دوی این پری امپ هاست.

پری‌امپ‌های هیبرید

برخی پری‌امپ‌ها مجهز به تیوب و مدار سالید استیت هستند. به این ترتیب می‌توانید بین این دو گزینه‌ یکی را انتخاب، و یا حتی ترکیبی از هردو را امتحان کنید. اگر به دنبال ضبط وکال و ساز به صورت همزمان هستید، یکی از بهترین انتخاب‌ها تهیه‌ی پری‌امپ‌های هیبرید است.

راکمونت، سری ۵۰۰ و دسکتاپ

پری‌امپ‌های میکروفون از لحاظ نوع طراحی به سه دسته تقسیم بندی می شوند. راکمونت، ماژول سری ۵۰۰ و یونیت دسکتاپ. اکثر سازندگان، پری‌امپ‌های محبوب خود را در چندین قالب عرضه می‌کنند. بدنه و طراحی پری‌امپ کاربرد آن و تناسب آن با شرایط استودیوی شما را تعیین می‌کند. پس بهتر است در انتخاب پری‌امپ از لحاظ نوع طراحی دقت کنید.

تعداد کانال

اگر همواره به دنبال گسترش تجهیزات استودیوی خود هستید، بهتر است به دنبال تهیه‌ی پری‌امپ‌های چندکاناله (Multichannel) بروید. با این وجود که در بسیاری مواقع پری‌امپ‌های یک کاناله و دو کاناله برای استفاده‌های کنونی شما کافی هستند، این مسئله ممکن است در آینده تغییر کند و باید به پری‌امپ‌های چندکاناله به عنوان یک سرمایه‌گذاری نگاه کنید چرا که خرید آن‌ها بسیار به صرفه‌تر از خرید چندین پری‌امپ کوچک برای استفاده‌های مختلف است.

چنل استریپ چیست؟

چنل استریپ دستگاهی است که از چندین ابزار پردازش سیگنال، از جمله پری‌امپ، کمپرسور، سکشن EQ و گاهی Exciter ها ساخته شده است. اگر به دنبال ضبط وکال هستید، چنل استریپ تمامی امکانات حرفه‌ای ضبط وکال را در یک مجموعه‌ی کوچک و به صرفه در اختیار شما می‌گذارد و به دلیل اینکه تمامی امکانات در داخل یک دستگاه جا گرفته است، نویز صدا نیز به شکل قابل توجهی کاهش پیدا می‌کند. اگر تنها از یک یا دو میکروفون برای ضبط قطعه‌هایی از جمله دوبله و کارهای رادیویی استفاده می‌کنید، استفاده از چنل استریپ گزینه‌ی بسیار مناسب‌تری در مقایسه با استفاده از پری‌امپ‌ها و پردازنده‌های مختلف است. چنل استریپ پردازش سیگنال را ساده‌تر می‌کند، کیفیت صدای بهتری دارد و از طرفی، دیگر نیازی به مدیریت چندین دستگاه به شکل همزمان نخواهد بود.

امکانات مهم دیگر

بجز امکانات معمول مانند کنترل گین، بسیاری از پری‌امپ‌ها مجهز به امکانات اضافی برای ضبط بهتر رکوردهای استودیویی هستند. یکی از رایج‌ترین امکانات، فیلتر Low-cut (یا های‌پس) است. این فیلتر صداهای بیس ناخواسته (معمولا با فرکانس ۱۵۰Hz و پایین‌تر) را قطع می‌کند و در نتیجه به انجام ضبط با کیفیت، کمک می‌کند. اگر میکروفون شما از ابتدا مجهز به فیلتر low-cut نیست، بهتر است به دنبال یک پری‌امپ مجهز به این فیلتر باشید. حذف بیس اضافه، هدروم بیشتری را نیز در اختیار شما خواهد گذاشت. بعضی از پری‌امپ‌ها به شما این امکان را می‌دهند که یک ترنسفورمر را به مسیر سیگنال اضافه کنید. اضافه کردن ترنسفورمر باعث ایجاد تاثیر وینتیج مانندی در صدا می‌شود که در برخی شرایط ویژگی مثبتی تلقی می شود. اگر دسترسی به هردو حالت صدا را مد نظر دارید، بهتر است به دنبال پری‌امپی بگردید که دارای سوییچ ترنسفورمر است و اگر تنها به دنبال صدای وینتج ترنسفورمر هستید می‌توانید پری‌امپی ار انتخاب کنید که همواره از ترنسفورمر در مسیر سیگنال استفاده می‌کند یا اینکه برای به دست آوردن صدایی صاف و واقعی به سراغ یک پری‌امپ بدون ترنسفورمر بروید. آخرین نکته‌ای که در این بخش به آن اشاره می‌کنیم ضبط استریو است. برخی از پری‌امپ‌های دوکاناله به شما اجازه می‌دهند که گین را با استفاده از یک پیچ برای هردو کانال و به شکل مساوی تنظیم کنید. به این ترتیب سیگنال‌های دریافتی از دو میکروفون معتدل‌تر خواهند بود. برخی از پری‌امپ‌ها نیز مجهز به ماتریکس M/S هستند که به شما کمک می‌کند از تکنیک Midside Stereo برای ضبط استفاده کنید. بنابراین برای ضبط استریو، بهتر است پری‌امپی را انتخاب کنید که در کنار دوکاناله بودن، توانایی هماهنگی دوکانال را نیز داشته باشد. اما شاید متوجه شده‌ باشید که ما درباره‌ی کاربردهای پری‌امپ (ضبط ساز، وکال و...) صحبت چندانی نکردیم. به این دلیل که اگر از ۱۰ صدابردار درباره‌ی پری‌امپ مورد علاقه‌ی خود برای کاربردهای مختلف سوال کنید، معمولا ۱۰ جواب مختلف را دریافت خواهید کرد. در حالت کلی بهتر است پری‌امپی را انتخاب کنید که به بهترین شکل پاسخگوی شرایط کاری فعلی شما باشد و کنترل‌های مورد نیاز را در اختیارتان بگذارد.