ده ترفند برای ضبط گیتار

آیا سعی دارید تُن صدای بی نقصی از گیتار بگیرید؟ آیا با جاگذاری میکروفن ها مشکل دارید؟ نمی دانید باید از یک میکروفن استفاده کنید یا بیشتر؟ کیفیت سیم ها چه تاثیری روی صدا می گذارد؟ با این ده نکته به شما کمک خواهیم کرد به پاسخ سوال هایتان برسید.

۱- سیم ها، کابل ها و نویز

قبل از شروع ضبط، مطمئن شوید که تجهیزات تان کاملا آماده باشد. کابل ها و دیگر تجهیزات تان را به خوبی چک کنید و مطمئن شوید هیچ کدام از آن ها نویز اضافی تولید نمی کنند. اگرچه شما بعدا با استفاده از پلاگین ها می توانید نویزها را کاهش دهید اما هرچه کیفیت سیگنال ابتدایی بهتر باشد، نتیجه ی نهایی نیز بهتر خواهد شد. به سیم های گیتار هم حتما توجه کنید. سیم های قدیمی تر صدای تیره تری دارند و سیم های نو صدای روشن تری دارند، پس ببینید چه نوع صدایی مد نظرتان هست و بر اساس آن سیم را انتخاب کنید. همچنین سعی کنید همیشه کابل ها و سیم های اضافه همراهتان داشته باشید.

۲- صدای دلخواهتان را در نظر داشته باشید

صدای گیتاری که شما ضبط می کنید بر اساس عوامل مختلفی تعیین می شود: خود گیتار، استایل نوازندگی، امپلی فایر، میکروفنی که برای ضبط استفاده می شود، تکنیک جاگذاری میکروفن و استامپ باکس هایی که استفاده می شود. به عنوان کسی که کار ضبط را انجام می دهید نباید زمان زیادی را برای امتحان کردن صداهای مختلف از دست بدهید، پس سعی کنید اگر خودتان تنظیم کننده ی کار هستید یک صدای مشخص در ذهنتان داشته باشید یا این که آزمون و خطا کنید و ببینید چه پیش می آید.
بعضی از گیتاریست ها ممکن است صدا، استایل نوازندگی، افکت و امپلی فایر خاص خودشان را داشته باشند. اگر می خواهید صدای گیتار منحصر به فرد خودتان را بسازید از ماجراجویی و امتحان کارهای تازه در میکس هراس نداشته باشید.

۳- یا این که صدای گیتار را clean (بدون افکت) ضبط کنید

شما می توانید پس از اتمام ضبط روی صدا کار کنید. در حال حاضر آنقدر قابلیت های نرم افزاری زیاد است که شما می توانید صدا را در هر مرحله ای که خواستید شکل بدهید. شبیه سازهای امپلی فایر و افکت هایی که کمپانی هایی مانند Native Instruments و IK Multimedia عرضه کرده اند به خوبی قادر هستند صدا را پس از ضبط تغییر دهند، پس اگر در هنگام ضبط نمی توانید به درستی تصمیم بگیرید که به چه صدایی نیاز خواهید داشت، بهتر است صدا را به صورت clean ضبط کنید و بعدا آن را تغییر دهید.

۴- برای گیتار آکوستیک از یک میکروفن استفاده کنید

برای ضبط گیتار آکوستیک استفاده از یک میکروفن کافی است. بهتر است این میکروفن کاندنسر و کاردیود باشد اما میکروفن های داینامیک هم ممکن است خوب جواب بدهند. سر میکروفن را به سمت فرت دوازدهم مایل کنید و میکروفن را با فاصله ی حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر از گیتار قرار دهید، سپس به صدا گوش کنید. اگر صدا حجیم تر از چیزی که در نظر دارید بود یا حجم آن کمتر از ایده آل شما بود میکروفن را دورتر یا نزدیک تر کنید.

۵- حالا از دو میکروفن استفاده کنید

اگر برای گیتار آکوستیک نیاز به گرفتن بیشتر صدای فضا و صدای کشیده شدن انگشت ها روی سیم ها دارید، می توانید از دو میکروفن استفاده کنید. یک متود برای انجام این کار این است که یک میکروفن (کاندنسر کاردیود با دیافراگم بزرگ) را به سمت حفره ی جعبه صدا مایل کنید تا تُن های بم تر و همچنین مقداری از صدای کشیده شدن انگشتان را دریافت کند. میکروفن دیگر (کاندنسر کاردیود با دیافراگم کوچک) را به سمت فرت دوازدهم مایل کنید تا صداهای زیرتر را دریافت کند.

۶- از قانون سه به یک استفاده کنید

در صورت استفاده از دو میکروفن ممکن است مشکلات phase به وجود بیاید و برای جلوگیری از آن شما می توانید فاصله ی میکروفن کوچک تر با گیتار را در نظر بگیرید و میکروفن بزرگ تر را سه برابر این فاصله، دورتر از گیتار قرار دهید؛ به این متود قانون سه به یک می گویند.
روش بهتر این است که از یک جفت میکروفن به روش X-Y استفاده کنید. در این شیوه دو میکروفن طوری قرار داده می شوند که کپسول آن ها کاملا نزدیک هم قرار می گیرد، اما با فاصله ای ۹۰ درجه نسبت به همدیگر و در این حالت هم میکروفن ها به سمت بدنه ی گیتار و فرت دوازدهم مایل می شوند. در این حالت از آنجایی که صدا به صورت همزمان به هردو میکروفن می رسد، از به وجود آمدن مشکل phase جلوگیری می شود. جاگذاری میکروفن به صورت X-Y در تصویر زیر نمایش داده شده است:

۷- استفاده از یک میکروفن برای امپلی فایر

صدای بلند امپلی فایر گیتار الکتریک نیاز به یک میکروفن قدرتمند دارد که بتواند از پس صدای بلند آن برآید، پس در این مورد میکروفن های کاندنسر انتخاب خوبی نیستند. میکروفن داینامیک Shure SM57 انتخاب اول بسیاری از صدابرداران است اما شما می توانید از هر میکروفن داینامیک با کیفیتی استفاده کنید.


تُن صدا در این مورد بیشتر از امپلی فایر و جاگذاری میکروفن تاثیر می گیرد. با قرار دادن میکروفن در نزدیکی امپلی فایر می توانید از تداخل صدای اتاق با سیگنال اصلی جلوگیری کنید. با قرار دادن میکروفن در نزدیکی مرکز امپلی فایر تُن صدای روشن تری دریافت می کنید و با دور کردن میکروفن از امپ، صدای ملایم تری خواهید داشت.

۸- و حالا دو میکروفن…

گاهی اوقت نویز محیط برای شما اهمیت دارد یا حداقل می خواهید ترکیب مناسبی از صدای امپ و نویز محیط بدست بیاورید. در این حالت استفاده از دو میکروفن بهتر از یک میکروفن است و شما در این صورت می توانید علاوه بر دریافت کاراکتر صدای اتاق، سیگنال خالص گیتار را هم داشته باشید. در این سناریو میکروفن داینامیک باز هم روبروی امپلی فایر قرار می گیرد و برای دریافت جزئیات صدای اتاق بهتر است از یک میکروفن کاندنسر استفاده کنید.
میکروفن کاندنسر را باید چند قدم دورتر از امپلی فایر قرار دهید، چرا که اگر آن را نزدیک امپ قرار دهید، میکروفن کاندنسر حساس شما آسیب خواهد دید. میکروفن را در فاصله های مختلف قرار دهید و به ترکیب صدای دو میکروفن با یکدیگر گوش کنید. صدای این دو میکروفن را به صورت دو ترک جداگانه ضبط کنید تا بعدا بتوانید ترکیب صدای اتاق و سیگنال گیتار را در مرحله ی میکس تنظیم کنید.

۹- اکولایزر و کمپرسور

اگر از تُن صدا راضی هستید نباید خودتان را در حین ضبط درگیر تنظیمات اکولایزر روی امپلی فایر کنید. اگر واقعا نیاز به تغییر تُن صدا دارید، می توانید این کار را بعدا با استفاده از پلاگین ها انجام دهید. گیتارها به طور ذاتی سازهایی هستند که بیشتر، فرکانس های میانی را پوشش می دهند و اگر نیاز به داشتن صدای روشن تری داشتید می توانید فرکانس های بین ۲٫۵kHz تا ۵kHz را افزایش دهید. همچنین برای ایجاد گرمای بیشتر در صدا می توانید فرکانس های حدود ۲۵۰Hz را افزایش دهید. برای ملایم کردن داینامیک های پارت های لید گیتار باید از کمپرسور استفاده کنید، اما برای صداهای overdrive شده معمولا از کمپرسور استفاده نمی شود.

۱۰- صدای حجیم تر

راه های زیادی برای حجم دادن به صدای گیتار وجود دارد. قطعا افکت ها در مرحله ی میکس می توانند این کار را برای شما انجام دهند، اما در مرحله ی ضبط هم تکنیک هایی برای انجام همین کار وجود دارد. برای داشتن یک صدای استریوی پر حجم، شما می توانید از دو امپلی فایر و دو میکروفن یکسان استفاده کنید و صدای این دو میکروفن را به صورت برعکس و کاملا در سمت های چپ و راست pan کنید. همچنین می توانید دو یا چند برداشت مونو را double-track کنید و برای آن ها تنظیمات pan دقیق تری در نظر بگیرید؛ با استفاده از دیلی روی یکی از این دو ترک (دیلی تایم ۴۰ms را امتحان کنید) می توانید حجم بیشتری به این دو سیگنال بدهید.

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.